บทที่425 นอนด้วยกัน

“คุณทำทุกอย่างที่ว่ามาได้ในเวลาไม่ถึงสองนาทีงั้นเหรอ? รวมถึงการสังเกตฉันจากนอกหน้าต่างด้วย?”

คนคนหนึ่งจะทำเรื่องแบบนี้ภายในเวลาอันสั้นขนาดนั้นได้อย่างไร?

“นักฆ่าชั้นยอดสามารถทำเช่นนี้ได้ไม่ยาก มันเป็นเรื่องธรรมดา ดังนั้นอย่าคิดว่าคุณสามารถซ่อนตัวอยู่ในห้องได้ก็พอแล้ว เมื่อกี้ตั้งแต่ที่ผมเปิดประตูเข้ามาจนกระทั่งขึ้นไปบนเตียงของคุณ คุณไม่ได้สังเกตเห็นผมเลย และผมก็ใช้เวลาสั้นๆ เพียงไม่กี่วินาทีเท่านั้น”

เนี่ยเฟิงมองไปที่มีดทำครัวในมือของฝูยานหรง “ตอนนี้ผมให้โอกาสคุณแล้ว คุณสามารถใช้มีดทำครัวนี้จัดการกับผมได้”

ฝูยานหรงมองลงไปที่มีดทำครัวในมือของตัวเองทันที เธอกัดริมฝีปากด้วยความเก้อเขิน อันที่จริงเธอแค่อยากจะเอามีดทำครัวนี้มาขู่เนี่ยเฟิงเล่นเท่านั้น

ตอนนี้ฝูยานหรงยังคงนิ่งเงียบด้วยความตกใจ

“ไม่ได้ อาจจะพลาดโดนคุณบาดเจ็บได้ แม้ว่าฉันจะไม่พอใจคุณ แต่ฉันก็ไม่ทำแบบนี้หรอก”

หากมีดแทงถูกเนี่ยเฟิงโดยไม่ทันระวัง คงจะแย่แน่

แต่เนี่ยเฟิงกลับหัวเราะขึ้นมา “คุณไม่มีความสามารถนี้ คุณลองทำดูได้ ก่อนที่มีดของคุณจะโดน ผมก็ไม่อยู่ในมือคุณแล้ว”

ฝูยานหรงขมวดคิ้ว “คุณมั่นใจตัวเองขนาดนี้ไม่น่าจะดีนะ?”

เนี่ยเฟิงไม่พูดอะไร แต่กลับโบกมือเชื้อเชิญฝูยานหรงเป็นการบอกให้เธอลองดู

ฝูยานหรงทนเห็นเนี่ยเฟิงมั่นใจตัวเองเช่นนี้ไม่ได้ และแน่นอนว่าเธอไม่สามารถข่มอารมณ์ตัวเองได้ เธอหยิบมีดขึ้นมาแล้วฟันใส่เนี่ยเฟิง!

เนี่ยเฟิงคว้าข้อมือของฝูยานหรงไว้อย่างไม่คาดคิด! สายเกินไปแล้วที่ฝูยานหรงจะชักมือกลับ เธอรู้สึกชาที่ข้อมือและไม่สามารถจับมีดทำครัวเอาไว้ได้เลย มีดเล่มนี้ตกไปอยู่ในมือของเนี่ยเฟิงอย่างมั่นคง

“รู้ไหมว่าสิ่งที่นักฆ่าชอบมากที่สุดคืออะไร? ถ้าคุณโจมตีซึ่งๆ หน้าแบบนี้ คุณจะตายอยู่ในเงื้อมมือของพวกเขาหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์”

เนี่ยเฟิงอดถอนหายใจไม่ได้ เขาปล่อยข้อมือของฝูยานหรง ท่อนแขนของฝูยานหรงที่ชาไปเมื่อครู่ ตอนนี้ไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดเช่นนั้นอีกต่อไป “เข้ามาอีกทีไหม?”

ฝูยานหรงฉลาดขึ้นในครั้งนี้ ว่าควรจะโจมตีจากทางด้านหลัง เนี่ยเฟิงเร็วกว่าเธอ! ก่อนที่มีดจะถึงตัวเนี่ยเฟิง ก็ถูกเนี่ยเฟิงกระชากไป

เนี่ยเฟิงยื่นด้ามมีดให้ฝูยานหรงอีกครั้ง “เข้ามาใหม่”

ฝูยานหรงเริ่มมีความกล้าหาญมากขึ้น เธอแทงเนี่ยเฟิงหลายสิบครั้งติดต่อกัน แต่ก็ไม่ได้ผล

ในที่สุดฝูยานหรงก็เหนื่อยหอบเกินกว่าจะถือมีดทำครัวเล่มนั้นอีกแล้ว เธอโบกมือแล้วนั่งลงกับพื้น “ไม่เล่นแล้ว ไม่เล่นแล้ว ฉันสู้คุณไม่ได้จริงๆ!”

“ถ้าผมโจมตีคุณตอนนี้ คุณก็ตายไปแล้ว”

“นักฆ่าเหล่านั้นแข็งแกร่งเหมือนคุณเหรอ?”

ฝูยานหรงไม่รู้สึกว่าเนี่ยเฟิงเป็นมนุษย์เลย ความสามารถอันทรงพลังของเขาน่ากลัวเกินไป

“ไม่ แต่พวกเขาจะทำทุกวิถีทางเพื่อฆ่าเป้าหมาย และพวกเขาไม่สามารถมาหาคุณมือเปล่าแบบผมได้ พวกเขาจะมีอาวุธที่น่ากลัวมากอยู่ในมือ อย่างเช่น ปืน มีดสั้น หรือยาพิษ เหมือนเมื่อครู่ที่ผมเข้ามาในห้อง คุณ ไม่ได้สังเกตเห็นเลย ผมไม่ต้องทำอะไรเลย แค่ใส่ยาพิษเล็กน้อยลงในน้ำที่คุณดื่ม ตราบใดที่คุณไม่ทันสังเกตเห็น ดื่มโดยไม่ระวัง คุณก็มีแต่ตายเท่านั้น”

ฝูยานหรงยังคิดว่าเนี่ยเฟิงกำลังทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ เธอไม่อยากจะสนใจเนี่ยเฟิงอีก แต่ใครจะรู้ทันทีที่เนี่ยเฟิงเข้ามาก็ได้เปลี่ยนความคิดที่อยู่ในใจของฝูยานหรงไปแล้ว

ความเร็วของเขาเร็วเกินไป แข็งแกร่งเกินไป เธอไม่คู่ควรจะเป็นคู่ต่อสู้ของเนี่ยเฟิงเลย

“ผมรู้ว่าคุณต้องการล้างแค้นแทนคุณปู่ ผมรู้ด้วยว่าคนเหล่านี้อาจจะเป็นคนที่ทำร้ายพ่อแม่ของคุณในตอนนั้น แต่ได้โปรดอดทนรอ พวกเขาเตรียมพร้อมมาอย่างดี พวกเขาอยู่ในความมืด เราอยู่ในที่สว่าง ดังนั้นต้องมั่นใจในความปลอดภัยของตัวเองก่อน”