ตอนที่ 3
บทที่ 3
November 4, 2026
บทที่ 2
"อ๊า~พะ..พอแล้วฉันต้องไปแล้วเพื่อนฉันรออยู่" ร่างบางดันใบหน้าหล่อเหลาให้ออกห่างจากกลางระหว่างขาของเธอก่อนจะโน้มใบหน้าลงมาจูบริมฝีปากหยักได้รูปของเขาเป็นการให้รางวัล
"จะกลับตอนไหน" คาวีเอ่ยถามเสียงเรียบพลางลุกขึ้นยืนเต็มความสูงจมูกโด่งซุกไซ้สูดดมกลิ่นหอมจากซอกคอระหงของหญิงสาวที่ตนแอบชอบมานานอย่างหลงใหล
"น่าจะไม่เกินเที่ยงคืน ถ้าแกจะกลับอย่าลืมปิดไฟให้ด้วยล่ะ ฉันไปล่ะ" ร่างบางตอบพร้อมกับสวมใส่รองเท้าส้นสูงสี่นิ้วไปด้วย
"ให้กูไปส่งไหม"
"ไม่ล่ะ ฉันจะแวะไปรับเพื่อนก่อนด้วยฉันไปนะ เพื่อนรักกกก" ร่างบางโบกมือลาก่อนจะเดินออกจากห้องด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม
"เมื่อไหร่จะกลับ" คาวีพึมพำกับตัวเองเบาๆพลางยกนาฬิกาข้อมือราคาหลักล้านขึ้นมาดูเวลา ตอนนี้เป็นเวลาห้าทุ่มครึ่งแล้วคาวียังคงนั่งทำรายงานอยู่บนโซฟาห้องนั่งเล่นภายในคอนโดหรูของลูกพีช เขาจะยังไม่กลับจนกว่าจะแน่ใจว่าเธอกลับถึงคอนโดอย่างปลอดภัยแล้ว
@ผับหรูใจกลางเมือง
"นี่ ยัยพีชแกกับพ่อคาวีคนแบดอะไรนั่น ตกลงยังไงกันแน่เดี๋ยวจูบเดี๋ยวล้วงกันอยู่นั่นแหละ" เมอาเพื่อนสาวคนสนิทของลูกพีชตะเบ็งเสียงเอ่ยถามลูกพีชที่นั่งอยู่บนโซฟาฝั่งตรงข้ามกับเธอท่ามกลางเสียงเพลงที่ดังกระหึ่มภายในโซนวีไอพีของผับหรูอย่างจับผิด
"ก็..ไม่ยังไงนะก็เพื่อนกันอ่ะ" ลูกพีชตอบไปตามความจริงถึงแม้คาวีและเธอจะเคยสัมผัสกันอยู่บ่อยครั้ง แต่ทั้งคู่ก็ไม่เคยลึกซึ้งกันเลยสักครั้ง ด้วยยังมีคำว่าเพื่อนสนิทคั่นกลางระหว่างความสัมพันธ์ของเขาและเธอ
"เหรอออออ...ให้มันจริงเถอะฉันจะรอดู" ติตี้เพื่อนสาวร่างเป็นชายใจเป็นหญิงลากเสียงยาวเอ่ยแทรกขึ้นมาด้วยความหมั่นไส้ในความปากแข็งของเพื่อนรัก
"อย่าให้พวกฉันเห็นว่าแอบคบกันนะ ไม่งั้นแกต้องจ่ายค่าเหล้าให้พวกฉันทั้งเดือน" เมอาเอ่ยก่อนจะหันไปพูดคุยกับติตี้อย่างจริงจัง "มาพนันกันไหมว่ามันสองคนต้องเลื่อนสถานะจากเพื่อนสนิทมาเป็นแฟนนนนน" เมอาลากเสียงยาวเอ่ยแซวลูกพีชผู้หญิงด้วยกันย่อมดูออกทำไมเธอจะไม่รู้ว่าลูกพีชก็แอบชอบคาวีอยู่เหมือนกัน
"ไม่พนัน ฉันไม่ชอบพนัน" ลูกพีชตอบปฏิเสธด้วยรู้ตัวเองดีว่าเธอยังอยากจะลองคบกับคาวีดูสักครั้งแต่ที่ไม่เคยเผยความในใจให้คาวีได้รับรู้ในตอนนี้ก็เพราะว่าเธอยังเรียนไม่จบยังเหลือเวลาอีกตั้งสองปีกว่าที่เธอจะเรียนจบ ถ้าเกิดเธอบอกความในใจไปหากคาวีไม่ได้ชอบเธอขึ้นมา เธอคงจะเสียใจมากและคงจะเป็นเพื่อนกับคาวีต่อไปไม่ได้เธอจึงยังไม่พร้อมที่จะเสียคาวีไปในตอนนี้
"เหรอออออ ฉันดูออกน๊าไม่ต้องเขินหรอกคนกันเองทั้งนั้น" เมอาลากเสียงยาวเอ่ยแซวเธอยังคงเซ้าซี้ลูกพีชไม่เลิก
"นี่! จะมาดื่มเหล้าหรือจะมาจับผิดฉันกันแน่ฮะ!" ลูกพีชแหวใส่เพื่อนรักเสียงเขียวก่อนจะหยัดกายลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วเดินออกไปเข้าห้องน้ำแต่ทว่าเมอาจับเรียวแขนของลูกพีชเอาไว้ก่อนด้วยกลัวลูกพีชจะงอนเรื่องที่เธอและติตี้เอ่ยแซวเมื่อครู่
"จะไปไหนเนี่ย พวกฉันแค่แซวเล่นแค่นี้เองแกงอนเหรอพีช"
"งอนบ้าอะไรฉันปวดฉี่จะไปเข้าห้องน้ำ พวกแกนี่เลอะเทอะจริงๆ" ลูกพีชหันมาเอ็ดเพื่อนรักทั้งสองคนอย่างเหนื่อยหน่าย
"งั้นก็แล้วไป ฉันก็นึกว่าแกจะงอนเรื่องเพื่อนรักเพื่อนสนิทของแกซะอีก" เป็นติตี้ที่เอ่ยแซว