ตอนที่ 291 การตายของนายหญิงแก่

ตอนที่ 291 การตายของนายหญิงแก่

จวนเฉิงเสี้ยง

ในตอนที่สายตาของนายหญิงแก่ปรากฏเส้นเลือดแดง เฉิงเสี้ยงเสี้ยก็สั่งให้คนมัดนางไว้

นายหญิงแก่จ้องมองเฉิงเสี้ยงเสี้ยด้วยความเกรี้ยวกราด ต่อสู้ดิ้นรนไม่หยุด “ไม่ ข้าไม่ได้ป่วย ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้ เจ้าลูกอกตัญญู แม้แต่มารดาก็กล้าหยาบคายใส่ เจ้าไม่กลัวฟ้าผ่าเลยรึ”

เฉิงเสี้ยงเสี้ยพูดอย่างเป็นทุกข์ “ท่านแม่ ลูกไม่ได้ตั้งใจจะหยาบคาย แต่ลูกจำเป็นต้องทำ ถ้าไม่มัดท่านไว้ เมื่อท่านอาการกำเริบ แล้วพุ่งออกไปก็จะถูกส่งไปเขตโรคระบาด”

นายหญิงแก่ตอบด้วยความโกรธ “อย่างนั้นเจ้ายังไม่รีบไปตามหาเสี้ยหลีโม่กลับมาอีก？ตามนางกลับมาซะ”

จวนเฉิงเสี้ยงไม่รู้ว่าเซียวโธ่รู้เรื่องใบสั่งยา ซึ่งตอนนี้กำลังปรุงยาลูกกลอนอยู่ที่เกาะคนบ้าแล้ว ซือถูเย่ปิดบังเรื่องนี้ไว้ ประการแรกเพื่อหลีกเลี่ยงการโดนคนเจตนามุ่งร้ายอีกครั้ง ประการที่สองเป็นประโยชน์ต่อนาง

เฉิงเสี้ยงเสี้ยพูด “สั่งคนให้ออกไปตามหาแล้ว ในเวลานี้จี้ชุนทางนั้นมีคนมากมายลงน้ำไปหานาง เรือใหญ่วันหนึ่งก็ออกไปหลายสิบลำ แต่คาดว่านางน่าจะตายแล้ว”

เรื่องนี้ใครๆ ก็คาดคะเนได้ หลายเดือนนี้พวกเขาพยายามอย่างมากที่จะต้องการสังหารเสี้ยหลีโม่ ในที่สุดหลังจากบรรลุเป้าหมายแล้ว พวกเขากลับต้องการช่วยชีวิตนางอีกครั้ง

เฉิงเสี้ยงเสี้ยพึ่งจะออกไปหลังมัดนายหญิงแก่เสร็จ ก็พบข้ารับใช้นำเจ้าหน้าที่สิงปู้เข้ามา

“เฉิงเสี้ยงได้รับโทษแล้ว ขอให้ท่านรอกลับไปสิงปู้กับข้าน้อยสักครั้ง ”เจ้าหน้าที่พูดอย่างไม่เกรงเลยแม้แต่น้อย

เฉิงเสี้ยงเสี้ยเห็นสิงปู้มาหลายคน แล้วทุกคนล้วนพกกระบี่ อดไม่ได้ที่จะหวาดกลัว แต่ยังคงพูดด้วยความโมโหเยือกเย็น“พวกเจ้าไม่ได้มีสารมาก่อนก็บุกกันเข้ามาแล้ว ในสายตาคงไม่มีข้าอยู่ใช่หรือไม่? ”

เจ้าหน้าที่พูด“เฉิงเสี้ยง ขออภัย เป็นคำสั่งของท่านอ๋อง จักต้องขอเชิญท่านเฉิงเสี้ยงให้ความร่วมมือกลับไปตรวจสอบที่สิงปู้สักครั้ง ข้าน้อยมีสถานที่สำหรับการลงโทษ ขออภัยด้วย”

“ตรวจสอบเรื่องอันใดกัน? ”เฉิงเสี้ยงเสี้ยถาม แต่ในของเขารู้ดีว่าน่าจะเป็นเรื่องโรคผีดิบ แต่นี่ก็เป็นเพียงการคาดคะเนของราษฎร อ๋องซื่อเจิ้งจะคาดคะเนจากเจตนาไม่ดีของราษฎรไม่กี่คำมาทำให้เขาผิดนั้นหรือ? น่าขำโดยแท้

“ข้าน้อยไม่ทราบ ข้าน้อยเพียงได้รับคำสั่งให้มา”

เฉิงเสี้ยงเสี้ยพูดอย่างเย็นชา “ได้ ข้าไปกับพวกเจ้าสักครั้ง”

เดิมทีเขาไม่อยากไป แต่กลัวว่าจะเกิดการปะทะขึ้นในจวน แล้วจะทำให้คนรู้กันว่ามารดาติดเชื้อโรคผีดิบ

แต่ว่าเขาก็ไม่ได้กังวลอะไรมากมาย เพราะเรื่องนี้ไม่อาจมีหลักฐานอะไรจริงๆ ได้ หมอที่พาคุณชายตระกูลหลิวมาก็ตายไปแล้ว บนเกาะคนบ้าก็จัดการไว้ดีแล้ว ถ้าไม่มีหลักฐานที่แน่นอน จะจัดการอัครเสนาบดีเฉิงเสี้ยงคนนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายดาย

ถือซูเย่นั้นอายุยังน้อย คิดอ่านช่างง่ายเกินไป

เฉิงเสี้ยงเสี้ยไม่รู้ว่าการไปครั้งนี้จะกลับมาไม่ได้อีกแล้ว

เกิดโรคผีดิบจนถึงตอนนี้ หลักฐานต่างๆ คำให้การต่างๆ ล้วนรอเขาอยู่ที่สิงปู้ทางนั้นแล้ว ซือถูเย่ยังไม่ลงมือ แต่เมื่อลงมือแล้ว เขาไม่มีทางพลิกกลับเป็นฝ่ายชนะได้อีก

อีกทั้งหลังจากเฉิงเสี้ยงเสี้ยเข้าไป หลิงหลงฮูหยินที่เขารักทะนุถนอมมาหลายปีก็จัดการเก็บข้าวของเครื่องใช้ห่อไว้แล้วพาเสี้ยโล่เยว่หนีไปแล้ว

นายหญิงแก่ก็กลายเป็นผู้ดูแลเพียงผู้เดียว หลังจากชุ่ยยุ่นกูกูรับสารภาพ ก็ได้กลับมาจวนเฉิงเสี้ยง

นายหญิงแก่ถูกมัดอยู่บนเตียง ก็ไม่รู้ว่าเฉิงเสี้ยงเสี้ยถูกนำตัวไปแล้ว และก็ไม่รู้อีกว่าเฉินหลิงหลงได้หนีไปแล้ว

เห็นชุ่ยยุ่นกลับมา นางเกือบจะคลั่ง “เจ้าหายหัวไปไหนมา? ”

ชุ่ยยุ่นลากเก้าอี้มานั่งข้างเตียง แหงนดวงตาบวมแดงอันเหนื่อยล้ามองไปยังนายหญิงแก่อย่างมั่นคง

“บ่าวไปเขตโรคระบาดและไปสิงปู้มา”ชุ่ยยุ่นกูกูพูดเบาเบา