บทที่ 234

ลุงควานมองไปที่หลิง อี้หราน อย่างครุ่นคิด มีแววประหลาดใจในสายตาของเขา

หลิง อี้หราน เริ่มทักทายเขา “สวัสดีค่ะ ลุงควาน”

“คุณหลิงถ้า คุณต้องการอะไรก็แจ้งให้ผมทราบได้เลยนะครับ” ลุงควานยิ้ม

“เรียกว่าอี้หรานก็ได้ค่ะ" เธอพูดด้วยความรู้สึกไม่สบายใจที่เรียกนำหน้าแบบนั้น

“คุณเป็นแขกของนายน้อย แน่นอนว่าผมควรเรียกคุณว่าคุณหลิง” ลุงควานกล่าวและมองด้วยความสุข_สพด้วยความรู้สึกที่ไม่ขอโทษ

หลิง อี้หราน ไม่ได้กำชับเพราะเธอจะไม่อยู่ที่นี่นานต่อไป

“ลุงควาน ให้เธอชมห้องหน่อย แล้วให้เธอเลือก” อี้ จิ่นหลี สั่ง

“แค่ให้ห้องไหนก็ได้” หลิงอี้หรานพูดทันที

“เรื่องนี้... ” ลุงควานมองไปที่อี้ จิ่นหลี

“งั้นกก็ยึดบริเวณชั้นสามทั้งหมด" อี้ จิ่นหลี กล่าวเบา ๆ

“ครับ” ลุงควานตอบ

หลิง อี้หราน รู้สึกสับสนเล็กน้อย ยึดบริเวณคืออะไร? อย่างไรก็ตาม ในไม่ช้าลุงควานก็พาเธอไปที่ชั้นสามและเธอก็ไม่ได้ถามอะไรอีก

ที่ชั้นสามลุงควานเปิดประตูห้องและพูดกับหลิงอี้หรานว่า "คุณหลิง เข้ามาสิครับ ผมจะให้คนส่งอุปกรณ์อาบน้ำและของใช้ประจำวันของคุณมาให้ในภายหลัง หากคุณมียี่ห้อหรือข้อกำหนดใด ๆ สำหรับสิ่งเหล่านี้ คุณสามารถบอกผมได้ "

“โอ้ ไม่มีอะไรแล้วค่ะ” หลิง อี้หราน กล่าว

ลุงควานจากไปและหลิง อี้หราน มองไปรอบ ๆ ห้องขนาดใหญ่ ได้รับการตกแต่งอย่างเป็นผู้หญิงและให้ความรู้สึกย้อนยุค เฟอร์นิเจอร์เป็นสไตล์จีนทำให้ห้องมีความรู้สึกหรูหราและเงียบสงบ