บทที่ 236

เธอควรจะกลัวเขาใช่ไหม? เขาเป็นคนที่เข้าใจความเจ็บปวดและความลำบากใจของเธอได้อย่างง่าย คำพูดของเขาก็สามารถทำให้เธอตกนรกได้อย่างง่ายดาย

อย่างไรก็ตาม ทำไมเธอถึงรู้สึกควบคุมไม่ได้เมื่อเขาอยู่ใกล้เธอและเมื่อเขาหายใจรดใบหูของเธอ?

ผู้ชายคนนี้มากเกินไปสำหรับเธอ แม้ว่าเขาจะเรียกเธอว่า ‘พี่สาว’ ท้ายที่สุดเธอก็เป็นเพียงเบี้ยในมือของเขา เธอเป็นตัวหมากรุกเพื่อความบันเทิงในเวลาว่างเท่านั้น!

ในทางกลับกัน อี้ จิ่นหลี มองลงไปและหยิบกรอบรูปบนโต๊ะข้างเตียง เขามองไปที่บุคคลในภาพ - ดวงตาสีแอปริคอทคู่นั้นมองไปข้างหน้าในขณะที่มุมริมฝีปากของเธอโค้งขึ้นแล้วยิ้มเบา ๆ

ใบหน้าที่สวยงามของเธอทำให้ผู้คนรู้สึกถึงความสงบแบบพอดี ๆ และความสง่างาม

ราวกับว่าเขาได้มาซึ่งสิ่งที่เขาไม่เคยคิดมาก่อน

“พี่สาว" อี้ จิ่นหลี พึมพำเบา ๆ ขณะที่เขาไล้นิ้วไปบนริมฝีปากของคนที่อยู่ในกรอบ และราวกับไม่สามารถยับยั้งตัวเองได้เขาก็จูบลงที่ริมฝีปากในภาพ

ตอนนี้... ถ้ามันไม่ได้เป็นเพราะความแข็งของร่างกายของเธอถ้ามันไม่ได้เป็นเพราะความกลัวที่สั่นไหวบนใบหน้าของเธอเขาคงจะจูบเธอแน่นอน

อย่างไรก็ตาม เขาเลือกที่จะระงับความปรารถนาของเขาเอาไว้

ทำไมถึงเป็นอย่างนั้น? เป็นเพราะมันทำให้เธอกลัวหรือเปล่า?

วันนี้ที่ห้องเช่าเขาทำให้เธอกลัว ดังนั้นเขาจึงทนไม่ได้ที่จะทำให้เธอกลัวอีกเป็นครั้งที่สอง

เขาหลับตาลงอย่างแผ่วเบาและรอยยิ้มจาง ๆ ก็ปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขา

...

หลิง อี้หราน คิดว่าเธออาจจะนอนไม่หลับเลยในคืนแรกที่อยู่ในบ้าน แต่จริง ๆ แล้วเธอนอนหลับสบายมากจนกลัวว่าจะหลับไม่ตื่นขึ้นมาอีกเลย