บทที่ 53

"แม้ในอดีต จะเป็นงานที่ยากอยู่แล้วในการหางานเพื่อหาเลี้ยงตัวเอง"

“แต่เธอจะเสียเวลาหลายปีไปกับงานแบบนี้ไม่ได้นะ แล้วจะหาสามีดี ๆ แบบนี้ได้อย่างไร?!” สิ่งที่น่ากังวลที่สุดสำหรับคนอย่างพี่ซูคือการแต่งงาน “อากวอเหมือนจะไม่สนใจเรื่องอดีตของเธอ เธอแน่ใจหรือว่าเธอไม่ต้องการพิจารณาเรื่องนี้? ผู้ชายที่ซื่อสัตย์อย่างอากวอหาได้ยากแล้วในปัจจุบันนี้น่ะ"

"ไม่ มันเป็นไปไม่ได้หรอก สำหรับฉันและเขาน่ะ" หลิง อี้หราน ตอบ

พี่ซูลังเลก่อนจะถามว่า "อี้หราน เธอคิดว่าอากวอเป็นคนชั้นต่ำเพราะเขาเป็นแค่คนขับรถหรือเปล่า? เพราะแฟนเก่าของเธอคือ..."

“พี่ซู!” หลิง อี้หราน ขัดจังหวะเธอและพูดว่า "ฉันไม่ได้คิดอย่างนั้น มันแค่... ฉันผ่านอะไรมามากมาย ฉันไม่ได้อยู่ในอารมณ์ที่จะตกหลุมรักได้อีก"

“เฮ้อ เด็กน้อย!” พี่ซูถอนหายใจ “เธอควรรู้ว่า ถ้าเธอไม่ได้แต่งงานจริง ๆ และอยู่ได้ด้วยตัวเอง ตอนนี้เธออาจจะยังไม่รู้สึกถึงมันมาก แต่เมื่อวันหนึ่งเธอแก่ตัวลงโดยไม่มีลูกอยู่รอบ ๆ ตัวเธอ... มันจะเป็นความเหงาที่ไม่มีใครสามารถทนได้เลย"

"ลูก…"หลิง อี้หราน ขบยิ้ม "ฉันเกรงว่ามันจะเป็นการคิดโดยมองแต่แง่ดีมากเกินไปสำหรับฉัน"

หลังจากทำงานมาทั้งวันหลิง อี้หราน และพี่ซูก็เก็บอุปกรณ์ของพวกเขาและกลับไปที่ศูนย์บริการสุขาภิบาล

เมื่อหลิง อี้หราน กำลังคืนเครื่องมือ เธอไม่ได้เจอกับฟาง เชี่ยนเชี่ยนโดยบังเอิญ คนที่ตั้งเป้าโจมตีเธอตลอดเวลา อย่างไรก็ตามในขณะที่เธอกำลังจะล้างมือ เธอก็เห็นฟาง เชี่ยนเชี่ยน และกวอ ซิ่นหลี่ ยืนอยู่ข้างอ่าง

“หลิง อี้หราน เคยติดคุกนะ แล้วทำไมคุณถึงยังรอเธออยู่? หมายความว่าฉันไม่ดีเหมือนคนที่เคยติดคุกอย่างนั้นเหรอ?” ฟาง เชี่ยนเชี่ยน ถามอย่างไม่พอใจ

กวอ ซิ่นหลี่ ตอบอย่างไม่มีความสุข "คุณไม่ต้องพูดเกี่ยวกับเรื่องที่เธอเคยติดคุกทุกครั้งที่คุณเปิดปากจะได้ไหมครับ? อี้หรานขับรถโดยประมาท เธอไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายใคร!"

“เธอเมาแล้วขับนะ! มันไม่ได้ตั้งใจได้อย่างไร?!" ฟาง เชี่ยนเชี่ยน โต้กลับ “เธอเป็นวิญญาณนางจิ้งจอกที่ทำให้คุณต้องมนต์สะกด!”