8. คนใจร้อน

"คิดดีแล้วใช่ไหม?" หมอชวิณกระตุกยิ้มขึ้นอย่างพอใจ ในที่สุดเขาก็ได้ครอบครองผู้หญิงที่เขาหมายตาเสียที

"ค่ะ แต่หมอยังไม่มีภรรยาใช่ไหมคะ?" แก้มใสตอบเสียงมั่นใจและถามหมอหนุ่มเพื่อต้องการความแน่ใจ เพราะถ้าเขามีภรรยาแล้วเธอก็ไม่สามารถทำร้ายจิตใจของผู้หญิงด้วยกันได้

"ผมโสด ไม่มีทั้งแฟนหรือภรรยา ผมไม่ชอบการผูกมัด คุณสบายใจได้" หมอชวิณตอบ มือใหญ่ที่จับขอบประตูเลื่อนมากุมมือเล็กที่จับท่อนแขนเขาพลางบีบนวดเบา ๆ อย่างเพลิดเพลิน

"คะ..ค่ะ" แก้มใสรีบชักมือออกจากการเกาะกุมของหมอหนุ่มอย่างตกใจ เธอไม่รู้ว่าการที่เธอตกลงปลงใจมันทำให้เขามือเร็วแบบนี้

"งั้นเราไปกันเถอะ" หมอชวิณเอ่ยกับเธอแล้ววาดขายาวเข้าไปประจำตำแหน่งคนขับ มือใหญ่จัดการกดปุ่มติดเครื่องยนต์อย่างชำนาญ

"ไปไหนคะ?" แก้มใสถามในขณะที่คิ้วเล็กย่นเข้าหากันอย่างสงสัย

"ไปบ้านผมไง" หมอหนุ่มที่บิดปุ่มเครื่องปรับอากาศของรถแล้วหันหน้ามาตอบสาวสวยที่ยืนงงอยู่

"วะ..วันนี้เลยเหรอคะ?" แก้มใสถามเสียงสั่น เท้าเล็กขยับก้าวไปข้างหลังอย่างตื่นตระหนก

"ผมมันเป็นคนใจร้อนน่ะ ยิ่งกับสาวสวยแบบคุณผมยิ่งแทบอดใจไม่ไหวเลยล่ะ" หมอชวิณเอ่ยในขณะที่เอื้อมมือใหญ่มาคว้าข้อมือเล็กได้ทันก่อนที่หญิงสาวจะถอยห่างออกไป

หมอหนุ่มออกแรงกระตุกเพียงนิดร่างเล็กของแก้มใสก็ถลาเข้ามานั่งลงบนตักแข็ง จากนั้นหมอหนุ่มจึงจัดการขาเรียวของเธอให้เข้ามาพ้นเขตประตูรถแล้วดึงปิดทันที