4. ช่วยเหลือ

ทางฝั่งของเสี่ยภาคินทร์ เมื่อเขาไล่แม่กวางน้อยไปแล้ว แต่เขายังมีอารมณ์ที่อยากจะปลดปล่อย เสี่ยหนุ่มจึงเรียกคู่ขาประจำซึ่งเป็นหนึ่งเด็กในสต๊อกเขาให้ขึ้นมาหา เขาร่วมรักกับเธอจนเสร็จสุขสม แต่ยังไม่สามารถดับอารมณ์ที่กระหายอยากในตัวแม่กวางน้อยได้ เสี่ยหนุ่มไม่อาจลืมกลิ่นหอมรสหวานที่ออกมาจากตัวปาริฉัตรได้ เสี่ยหนุ่มจึงโทรหาหมอกมือขวาเขา

"รู้ใช่ไหมว่าผู้หญิงที่เข้ามาเมื่อเช้าทำงานที่ไหน" เสี่ยภาคินทร์กรอกเสียงลงไปที่โทรศัพท์เครื่องหรู

'รู้ครับเสี่ย' หมอกมือขวาเขาตอบกลับมา เขารู้จากชุดฟอร์มที่ปาริฉัตรใส่มาในวันนี้

"พากูไปที" พูดจบเสี่ยหนุ่มก็กดวางสายแล้วลุกขึ้นเดินออกไปจากห้องทำงานเพื่อลงไปด้านล่างทันที ต่อให้เมื่อแม่กวางน้อยไม่ยอมรับข้อตกลง เขาก็จะบังคับเธอให้เป็นของเขาให้ได้ เขาไม่อาจลืมกลิ่นหอมเฉพาะตัวของเธอได้เลย เสี่ยหนุ่มแสยะยิ้มออกมาอย่างร้ายกาจขณะที่เดินไปขึ้นรถที่หมอกเตรียมรอเขาไว้แล้ว

เมื่อรถหรูเสี่ยภาคินทร์มาถึงยังร้านที่ปาริฉัตรทำงาน ปรากฏว่าไฟด้านหน้าร้านปิดหมดแล้ว เว้นไว้แค่ดวงเดียวที่อยู่หลังร้านที่ยังคงเปิดอยู่ เสี่ยหนุ่มมองจากด้านนอกก็เห็นเงาคนสองคนเคลื่อนไหวอยู่ในนั้น เสี่ยหนุ่มขมวดคิ้วเข้าหากันเกิดความรู้สึกตงิดหัวใจทันที กลัวว่าเงานั้นอาจจะเป็นหญิงสาวที่เขาตั้งใจมาหา

หมอกเป็นผู้ดันประตูหน้าร้านที่ไม่ได้ล็อคเปิดให้เสี่ยภาคินทร์ เสี่ยหนุ่มรีบสาวเท้าก้าวเข้าไปด้านในทันที และเมื่อเข้าไปเขาก็ได้ยินเสียงแม่กวางน้อยของเขาร้องขอความช่วยเหลือ ขายาวไวกว่าความคิด เสี่ยหนุ่มรีบเดินไปยังต้นเสียง เมื่อไปถึงเขาเห็นภาพชายร่างท้วมคนหนึ่งกอดรัดปาริฉัตรแน่น ขณะที่หญิงสาวพยายามดิ้นรนเพื่อให้ได้ออกจากอ้อมแขนอ้วนนั่น

เสี่ยภาคินทร์กัดฟันกรอดด้วยความโมโหสุดขีด เสี่ยหนุ่มตรงเข้ากระชากแขนหญิงสาวให้หลุดออกมาจากชายท้วมคนนั้นอย่างแรงแล้วยกเท้ายันเข้ากลางตัวผู้จัดการหื่นเต็มแรง

พลั่ก!