บทที่ 3

ตอนที่3 ปีศาจ Nc

เดย์ขับรถทั้งที่มือยังถือปืนอยู่ สายตาดุดันเพ่งมองไปเบื้องหน้าตาสัมผัสได้ว่าหญิงสาวบนหน้าตักตัวสั่นเทิ้มหนักจนกระทั่งถึงที่ของเขา

“ลง!”

“ปละ..ปล่อยฉันไปเถอะ เราไม่รู้จักกันนะ”

“เดี๋ยวจะได้รู้จักดีเลยล่ะ” มือหนาผลักเปิดประตูรถออกกว้าง ก่อนจะผลักหญิงสาวออกจากหน้าตักจนเธอล้มลงกองอยู่กับพื้น

พลั่ก!

“อ๊ะ!”

ตึก ตึก ตึก

ดวงตากลมโตมองสองเท้าของเขาที่กำลังก้าวมาหาอย่างหวาดผวา แววตาคู่นั้นน่ากลัวไม่ต่างกับปืนที่เขาถือมันอยู่เลย

“มึงเองเหรอเมียคนใหม่ไอ้เหี้ยนั่น”

“มะ..ไม่ใช่นะ! ฉันเป็นน้องสาว”

“เฮอะ ตอแหล”

“จริง ๆ นะเชื่อฉันเถอะ”

“กูอยากจะรู้ว่ามึงมีดีอะไรไอ้เวรนั่นมันถึงเหี้ยได้ขนาดนั้น” มายด์กระเถิบถอยทุกครั้งที่เท้าปีศาจใกล้เข้ามา กระทั่งแผ่นหลังเธอชนกับรถบิ๊กไบค์คันหนึ่ง

“คุณมีเรื่องอะไรกันฉันไม่ได้เกี่ยวด้วย ปล่อยฉันไปเถอะนะ”

“ปล่อยน่ะกูปล่อยอยู่แล้ว”

“แต่กูอยากจะฝากอะไรไปให้ผัวมึงดูต่างหน้าหน่อย”

“ฉันไม่ใช่เมียพี่แม็คนะ กรี๊ดด!!!” เดย์ใช้แขนแกร่งเพียงข้างเดียวในการรั้งเธอขึ้น ก่อนจะรัดลำคอระหงด้วยแขนข้างนั้นลากมายังห้องกระจกสี่เหลี่ยมที่มีไว้รับรองลูกค้า เขาเหวี่ยงเธอเข้าไปก่อนจะเปิดไฟให้สว่างทำให้ได้เห็น หน้าตาของหญิงสาวได้อย่างชัดเจนในตอนนี้เอง

“คุณ...อย่าทำอะไรฉันเลยนะ ฉันไม่เกี่ยว ฉันไม่ใช่เมียพี่แม็คจริง ๆ”

เดย์วางปืนลงบนโต๊ะตัวเล็กหน้าโซฟา แต่ก็ไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยขึ้นมาเลย คนตัวเล็กยังสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว ดวงตากลมโตกวาดมองหาลู่ทางหนีแต่นอกห้องกระจกนี้เธอก็เห็นเพียงรถบิ๊กไบค์จอดเรียงรายในความมืดเท่านั้น

“ว้ายย ช่วยด้วย!!!” มายด์กรีดร้องสุดเสียงเมื่อถูกจู่โจมจนร่างบอบบางล้มลงกับพื้นพรม ข้อมือเล็กทั้งสองถูกตรึงไว้เหนือศีรษะ สองขาก็โดนร่างสูงคร่อมทับ จึงมีเพียงเสียงกรีดร้องเท่านั้นที่เธอยังทำมันได้

“ช่วยด้วย!!!”

“ไม่มีใครช่วยมึงหรอกที่นี่เป็นที่ของกู!”

“กรี๊ด!”

แควก!!!

เสื้อนักศึกษาของหญิงสาวขาดวิ่นเพราะแรงกระชากจากฝีมือเขา เต้าอวบที่อัดแน่นภายใต้บราเซียร์สีดำที่ปรากฏแก่สายตาทำเอาเดย์ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะไม่รอช้ารีบปล้นสิ่งบดบังนี้ออกไปจากเรือนร่างเนียนสวยของเธอ

พรึ่บ!

“อย่านะ! อย่าทำอะไรฉันเลย ฮืออ” เมื่อสองเนินเนื้อกลมกลึงเปลือยปรากฏตรงหน้าเขาก็หยุดกึกอีกครั้ง ร่างกายของผู้หญิงคนนี้มันโคตรจะเร้าอารมณ์ได้มากจริง ๆ จึงไม่แปลกใจ…

“ไอ้เวรนั่นมันถึงหลง”

“ฉันไม่ใช่เมียพี่แม็คนะ อื้ออ อย่า...” นิ้วเรียวกำแน่นขณะที่ข้อมือทั้งสองยังไม่ได้อิสระจากกรงเล็บปีศาจ อกอวบถูกลิ้นเรียวอุ่นชื้นดูดกินอย่างมูมมามเกิดเสียงน่ารังเกียจขึ้นเพราะเขาตั้งใจประทับรอยประจานร่างกายนี้ฝากไปให้ผัวของเธอ

“อื้ออ ออกไปนะ”

จ๊วบบ

ทุกครั้งที่ริมฝีปากหนาฝังลงบนเนินเนื้อมันสร้างความเจ็บปวดให้เธอเสมอ ตอนนี้มันคงจะแดงช้ำไปหมด...

“กรี๊ด!” มือหนาข้างที่ว่างบีบขยำนวดเฟ้นเนินอกกลมสวยจนเนื้อล้นออกตามง่ามนิ้ว ทั้งคมเขี้ยวที่ฟัดกับสองเต้าก็ยังไม่ได้ลดละ ก่อนที่มือนั้นจะเลื้อยลงล่างขยำเข้าที่เรียวขาเล็ก