ตอนที่2 การตัดสินใจที่ยากลำบาก

หลังจากสำรวจจนพอใจ รุ่นพี่สาวก็หันไปสบตากับลุลาอย่างรู้กัน“ล่าไปสั่งน้ำมาให้เพื่อนหน่อยสิ เดี๋ยวพี่ขอคุยกับเพื่อนเรานิดหน่อย”

ลุลาเข้าใจทันที เธอลุกขึ้นเดินไปที่เคาน์เตอร์ ทิ้งให้เพื่อนกับรุ่นพี่สาวนั่งคุยกันตามลำพัง

โบว์พิงพนักโซฟา มองนาราด้วยสายตาที่ทั้งประเมินและชื่นชมไปในตัว ยอมรับว่าถูกใจรุ่นน้องสาวตรงหน้ามาก แค่เพียงเห็นหน้าก็รู้สึกได้ถึงความบริสุทธิ์

“นารา...ชื่อเพราะดีนะ หน้าตาก็สวยมากด้วย อยากให้พี่ช่วยเรื่องอะไรจ๊ะ”

“ฉันอยากหางานทำค่ะ ช่วงนี้มีภาระเข้ามาค่อนข้างเยอะ เงินเลยไม่ค่อยพอ”

“อืม”รุ่นพี่สาวพยักหน้า“ล่าบอกพี่แล้วล่ะ เรื่องค่าเทอมใช่ไหม”

“ใช่ค่ะ”

รุ่นพี่สาวนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยออกมาเสียงนุ่ม แต่ทว่าชัดเจน

“ถ้าน้องอยากได้เงินเร็ว และได้เยอะพอที่จะจ่ายค่าเทอม พี่มีงานที่ดีกว่าแค่นั่งเป็นเพื่อนดื่มเหล้าอะไรพวกนั้นนะ”

นาราเม้มปากแน่น ทำสีหน้าลำบากใจมากขึ้น เธอไม่ได้อ่อนต่อโลก ถึงขนาดจะไม่รู้ว่างานที่รุ่นพี่กำลังพูดถึงคืองานอะไร เพียงแต่ไม่คิดว่าชีวิตตัวเองจะตกต่ำได้ถึงขนาดนี้

“งานแบบ...ใกล้ชิดกว่านั้นหน่อย”โบว์เอ่ยต่อ“ไม่ต้องถึงขั้นสุดโต่งก็ได้ แต่แค่ยอมให้ลูกค้าจับมือ จับไหล่ กอดบ้าง จูบบ้าง หรือถ้ามากกว่านั้น ทิปก็อาจจะหนักมากขึ้น"

"....."

"แต่พี่รับประกันเลยนะ ลูกค้าที่พี่หาให้ ส่วนใหญ่เป็นคนมีฐานะ จ่ายหนัก ครั้งเดียวหมื่นขึ้นไปสบาย ๆ บางคนจ่ายสามสี่หมื่นด้วยซ้ำ ถ้าอยู่ทั้งคืน”

นาราตัวแข็งทื่อ ใบหน้าแดงก่ำจนถึงใบหู ก่อนจะเอ่ยพูดเสียงตะกุกตะกัก

“ฉะ ฉันไม่เคย...”

“พี่รู้”รุ่นพี่สาวยิ้มให้เธออย่างเอ็นดู ก่อนจะเอ่ยหว่านล้อมต่อ