บทที่ 143

เฉินถิงถิงหน้าตาสวยจัดแถมตอนนี้ยังตั้งใจแต่งเนื้อแต่งตัวอย่างพิถีพิถัน ประกอบกับท่าทางบริสุทธิ์ไร้ราคีทำให้เธองดงามเกินกว่าที่เขาคิดเอาไว้เสียอีก เขาไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหนงามพิสุทธิ์เช่นนั้นมาก่อนเลย

นับตั้งแต่ชั่ววินาทีแรกที่เขาได้เห็นเฉินถิงถิง เขาก็รู้สึกตกตะลึงและพึงพอใจที่เฉินถิงถิงเป็นดั่งที่เขาต้องการ

"คุณหลิว คุณชมเกินไปแล้วค่ะ..."

เฉินถิงถิงยิ้มอ่อนโยนและดูขัดเขินอยู่บ้าง

เธอเพิ่งจะเรียนจบจากมหาวิทยาลัย เธอจึงคิดว่าตัวเองยังเด็กมากและไม่จำเป็นต้องไปนัดบอดในตอนนี้

แต่อย่างไรเสียหลี่หยวนหยวนก็มีเจตนาดี ถ้าเป็นยามปกติเธอก็คงจะไว้หน้าญาติผู้พี่ของตัวเองและเสแสร้งแกล้งทำอยู่บ้าง

แต่สถานการณ์ในวันนี้ออกจะพิเศษอยู่สักหน่อย ครอบครัวของพวกเธอกำลังจัดงานเลี้ยงให้แก่ฉินหมิง เพราะอยากจะขอบคุณในน้ำใจของฉินหมิง

ตอนนี้จู่ ๆ ญาติผู้พี่ของเธอก็เข้ามาเจ้ากี้เจ้าการนัดบอด เธอคงไม่สามารถทิ้งฉินหมิงไปนัดบอดกับคนอื่นได้หรอกมั้ง?

ยิ่งไปกว่านั้น เธอก็มีใจให้ฉินหมิงและไม่อยากนัดบอดต่อหน้าฉินหมิงด้วย

"หยวนหยวน อู๋เทา พวกเธอนี่เอง!"

"พวกเธอกินข้าวมาหรือยังล่ะ? อยากเข้ามากินอะไรด้วยกันหน่อยไหม?"

เมื่อแม่ลูกหลี่ฉินกับเฉินฮ่าวได้ยินเสียงเอะอะในห้องรับแขก ทั้งสองคนก็เดินออกมาจากห้องครัว

ฉินหมิงย่อมรู้สึกอึดอัดที่จะกินข้าวอยู่คนเดียวในห้องครัว ดังนั้นเขาจึงลุกขึ้นแล้วเดินตามออกไป

"ไม่ต้องหรอกค่ะ คุณป้า พวกเรากินข้าวกลางวันกันมาแล้ว"

"อู๋เทากับหนูมาเยี่ยมคุณป้าแล้วก็ถือโอกาสจัดการเรื่องนัดบอดให้ถิงถิงเสียเลย"

หลี่หยวนหยวนบอกตามตรง

"นัดบอดงั้นเหรอ?"

หลี่ฉินสะดุ้งตกใจ

เมื่อสองวันก่อนตอนที่เธอออกจากโรงพยาบาล หลี่หยวนหยวนก็โทรมาหาเธอแล้วบอกว่าช่วยหาคู่นัดบอดที่มีฐานะดีให้เฉินถิงถิงได้แล้ว

เธอรู้ว่าหลี่หยวนหยวนมีเจตนาดี ตอนนั้นจึงไม่ได้ปฏิเสธออกไป

แต่เธอไม่คาดคิดเลยว่าหลี่หยวนหยวนจะกระวีกระวาดจนถึงขนาดพาคนเขามาถึงประตูจริง ๆ เสียได้