บทที่ 144

ตอนนี้เธอบอกเรื่องนี้ให้หลี่หยวนหยวนได้รู้แล้ว เธอก็ทำได้แค่แบ่งรับแบ่งสู้เท่านั้น เช่นนี้หลี่หยวนหยวนก็จัดการเรื่องนัดบอดให้เฉินถิงถิงไม่ได้และหลีกเลี่ยงความกระอักกระอ่วนของทุกคนได้อีกด้วย

"จะทำแบบนั้นได้ยังไงกัน!"

"คุณป้าคะ ฉินหมิงคนนี้เป็นขี้แพ้ตัวเอ้ แถมมันยังเป็นผู้ชายที่ผ่านการหย่าร้างมาแล้วด้วย มันจะคู่ควรกับถิงถิงได้ยังไงกัน!"

"คุณป้าคงจะถูกมันหลอกเข้าแล้วใช่ไหมคะ?"

หลี่หยวนหยวนรู้สึกตื่นตกใจมากเสียจนปากอ้าตาค้าง ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ

"อะไรนะ?"

"ขี้แพ้? เธอเคยหย่ามาแล้วงั้นเหรอ?"

"หยวนหยวน เธอเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า?"

หลี่ฉินผงะอึ้งแล้วมองหลี่หยวนหยวนด้วยสีหน้าสับสน เพราะสงสัยถึงสาเหตุที่ทำให้หลี่หยวนหยวนพูดแบบนี้

"หนูไม่ได้เข้าใจผิดหรอกค่ะ!"

"คุณป้าคะ คุณป้าอาจจะไม่รู้ว่ามันเคยเป็นเขยตระกูลหม่า เมื่อไม่นานมานี้มันถูกหม่าลู่สวมเขาแล้วไล่ออกจากบ้าน..."

หลี่หยวนหยวนอธิบายสถานการณ์พอสังเขป

เธอยังคงทำงานอยู่ในบริษัทของตระกูลหม่า เธอจึงพอจะทราบเรื่องราวภายในเกี่ยวกับการหย่าร้างของฉินหมิงกับหม่าลู่มาบ้าง อีกทั้งเธอยังรู้ว่าฉินหมิงถูกหม่าลู่ขับไล่อีกด้วย!

ไอ้ขี้แพ้อย่างฉินหมิงที่ภรรยาคบชู้จนตั้งครรภ์กับชายอื่น นับเป็นความอัปยศอดสูครั้งใหญ่ในชีวิต!

เธอรู้สึกว่าการบอกว่าฉินหมิงเป็นขี้แพ้คนหนึ่งยังนับว่าให้เกียรติมากเกินไปเสียด้วยซ้ำ!

เมื่อได้ยินคำบอกเล่าของหลี่หยวนหยวน ฉินหมิงกลับหน้าไม่เปลี่ยนสีเลยสักนิด

เขาหย่าร้างไปนานแล้ว มิหนำซ้ำเขาก็ไม่ใช่ขี้แพ้คนเดิมอีกต่อไปแล้ว

ไม่ว่าหลี่หยวนหยวนจะเคยดูถูกเขาสักแค่ไหน มันก็ล้วนเป็นอดีตไปแล้ว เขาจึงไม่กังวลเรื่องนั้นอีก

"ฉินหมิง ทุกอย่างที่หยวนหยวนพูดเป็นเรื่องจริงเหรอ?"

"เธอเคยหย่ามาแล้วจริง ๆ งั้นเหรอ?"