บทที่ 246

แน่นอนเธอเตรียมพร้อมสำหรับสิ่งที่เลวร้ายที่สุดแล้ว แม้ว่าเธอจะไม่สามารถเอาชนะอีกฝ่ายได้ก็ตาม แต่ขอแค่ให้ฉืนหมิงส่งข่าวไปบอกที่ตระกูลซู อีกฝ่ายคงไม่กล้าทำอะไรเธอ!

“ไม่ดูกำลังตัวเองซะเลย!”

ชายที่เป็นผู้นำส่งเสียงหัวเราะอย่างเย็นชา ปรบมือที่หลังดังกว่าจริง ๆ ด้วยพลังที่ไม่มีใครเทียบได้ เขาเข้าโจมตีซูซินเหยาอย่างรวดเร็ว

พรึบ!

หลังจากการปะทะกันอย่างรุนแรง ร่างกายของผู้นำก็ไม่ขยับเลยแม้แต่น้อย

ในทางกลับกันซูซินเหยาปลิวออกไปราวกับว่าวที่เชือกขาดและล้มลงกระแทกกับพื้นอย่างแรง

“โอ๊ย…”

หลังจากล้มลงกระแทกพื้น หน้าอกของซูซินเหยาเต็มไปด้วยเลือด ไม่นานก็กระอักเลือดออกมาคำโต

“นี่มัน…พลังพรสวรรค์ระดับกลางที่มีมาตั้งแต่เกิดนี่!”

ซูซินเหยาไม่สนใจอาการบาดเจ็บของเธอ ใบหน้าที่สวยงามของเธอดูหวาดกลัว

จากการต่อสู้ครั้งก่อน เธอสัมผัสได้แล้วว่าการฝึกฝนของอีกฝ่ายไม่เพียงแต่เป็นพรสวรรค์มาตั้งแต่กำเนิด แต่ยังเป็นพรสวรรค์ระดับกลางอีกด้วย!

ความแข็งแกร่งประเภทนี้ถือได้ว่าเป็นปรมาจารย์ที่แท้จริงในหมู่นักสู้รุ่นเยาว์ในเจียงเฉิง!

“ซูเหยา คุณ…คุณไม่ได้เป็นอะไรใช่ไหม?”

พอเห็นฉากนี้ฉินหมิงก็ตกใจใหญ่ เขาหลบการโจมตีของชายทั้งสี่และรีบไปหาซูซินเหยาทันที

“เจ้างั่ง ทำไมนายยังไม่รีบไปอีก!”

ซูซินเหยาโกรธมากสายตาเธอที่มองไปยังฉินหมิงยังกับจะจ้องกินเลือดกินเนื้อ

เธอก็อุตส่าห์ให้ฉินหมิงไป หวังว่าฉินหมิงจัใช้โอกาสนี้หนีไป

แต่ฉินหมิงกลับทำโอกาสนี้ล่มไปเสียหมด!

ใจเธอโกรธเขาเป็นอย่างมาก!

“ผม…ผมก็จะไปนี่ไงครับ!”