บทที่ 347

อย่างไรก็ตาม ต่อหน้าหลี่เจียฮุ่ยและคนอื่น ๆ เขาถูกตบหน้าสองครั้ง เขาจะกล้ำกลืนความโกรธนี้ลงไปได้อย่างไร จึงตะโกนไปด้วยสีหน้าเคร่งขรึมว่า "แกรอก่อนเถอะ พ่อของฉันคือโหวเทียนเฉียว ประธานของโหวเอนเตอร์ไพรส์!”

“แกทำร้ายฉันแบบนี้ ถ้าเขารู้ พ่อของฉันจะไม่ปล่อยแกไปอย่างแน่นอน!”

“โหวเทียนเฉียวเหรอ? เขาเป็นใคร?”

ชายวัยกลางคนยิ้ม "ไอ้หนู อย่าหาว่าฉันไม่ให้โอกาสแก โทรหาโหวเทียนเฉียวนั่นตอนนี้เลย ฉันอยากจะเห็นเหมือนกันว่าเขาจะทำอะไรฉันจ้าวหงเซิงได้!"

“ได้ แกพูดเองนะ มาดูกัน!”

นายน้อยโหวดีใจมาก รีบหยิบโทรศัพท์มือถือแล้วกดโทรหาพ่อของเขา

แต่ในเวลานี้เอง บอดี้การ์ดทั้งสองที่นอนอยู่บนพื้นไม่อาจเสแสร้งได้อีกต่อไป พวกเขารีบลุกขึ้นมาจากพื้น

“นายน้อยโหว อย่า...”

เมื่อได้ยินชื่อจ้าวหงเซิง บอดี้การ์ดทั้งสองก็สีหน้าเปลี่ยนไปและรีบพูด หยุดการกระทำของนายน้อยโหว

“พวกแกสองคนหยุดฉันทำไม”

นายน้อยโหวตวาดด้วยท่าทางไม่ชอบใจ

บอดี้การ์ดทั้งสองคนนั้นมีสีหน้าดูหวาดกลัว พวกเขารีบอธิบายว่า "นายน้อยโหวครับ คุณไม่รู้อะไร ชายคนที่อยู่ตรงหน้าคุณคนนี้คือนายท่านหง พยัคฆ์ขนทองหนึ่งในสี่พยัคฆ์แห่งโลกใต้ดินผู้โด่งดัง เขาไม่เพียงแต่จะเป็นบอสใหญ่ที่ทรงอิทธิพลในโลกใต้ดินเท่านั้น ยังเป็นคนของราชาแดนใต้อีกด้วย...”

“อะไรนะ?”

“พยัคฆ์ขนทอง? นายท่านหง? คนของราชาแดนใต้?”

นายน้อยโหวตกใจมาก ทั่วตัวสั่นไปหมดเพราะถูกทำให้กลัว

ปกติเขาชอบดื่มและชอบเที่ยวผู้หญิง มักจะออกไปท่องราตรีตามสถานบันเทิงอย่างเช่น บาร์ และไนต์คลับ ย่อมได้ยินเรื่องต่าง ๆ เกี่ยวกับโลกใต้ดินมามากมาย

ในแวดวงนี้ บุคคลที่ทรงพลังและมีชื่อเสียงมากที่สุดก็คือสองราชาและสี่พยัคฆ์แห่งโลกใต้ดิน!

นี่คือตัวตนที่คนธรรมดาไม่อาจยั่วยุได้!