บทที่ 44

หกเข็มพลิกชะตาต้องควบคุมเข็มด้วยพลังชี่ ครั้งที่แล้วตอนที่เขารักษานายท่านหลิน เนื่องจากร่างกายไม่มีพลังจิตวิญญาณจึงเหนื่อยมากจนแทบจะเป็นลม

คราวนี้การฝึกฝนของเขาได้มาถึงระดับแรกของการฝึกพลังชี่แล้ว และสภาพร่างกายเขาก็ดีขึ้นมากจึงสามารถใช้วิชาหกเข็มพลิกชะตาได้ง่ายขึ้น

แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้นหลังจากที่เขาใช้เทคนิคการฝังเข็มเสร็จแล้ว เม็ดเหงื่อเล็ก ๆ ก็ยังผุดเรียงเป็นแถวปรากฏบนหน้าผากของเขา เนื่องจากระดับพลังของเขาต่ำเกินไปทำให้รู้สึกเหนื่อยและอ่อนล้า

ตอนนั้นเองได้มีเสียงฝีเท้าหนึ่งดังขึ้นมา

คนผู้นั้นสวมชุดกาวน์สีขาว เป็นหมอหนุ่มอายุประมาณยี่สิบเจ็ดปี ด้านหลังเขามีพยาบาลสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาจากข้างนอกเพื่อตรวจคนไข้ในประจำวัน

พอเขาเห็นหลี่ฉินโดนฝังเข็มไปทั้งตัว หมอหนุ่มคนนั้นตกใจมากและรีบเดินเข้ามาอย่างไว

“ถิงถิง นี่มันเกิดอะไรขึ้น? พวกเธอทำอะไรกัน!”

“พี่เถียนคือเรื่องมันเป็นอย่างนี้ค่ะ เลขาฉินคนนี้เป็นเพื่อนร่วมงานของฉันเอง เขามีทักษะการแพทย์นิดหน่อยน่ะค่ะ”

“เขากำลังรักษาแม่ฉันด้วยวิธีการฝังเข็ม…”

เฉินถิงถิงอธิบายอย่างง่าย ๆ

หมอหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าชื่อว่าเถียนปั๋ว เขาเป็นหมอประจำตัวของหลี่ฉินและเป็นเพื่อนบ้านของเฉินถิงถิง

อีกด้วย

หลังจากที่หลี่ฉินล้มป่วยกะทันหัน เฉินถิงถิงก็ขอความช่วยเหลือจากเถียนปั๋วทันที เมื่อมีความช่วยเหลือของเถียนปั๋วทำให้หลี่ฉินได้เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลแพทย์แผนจีนได้สำเร็จ

“เขาเป็นเพื่อนร่วมงานของเธอเหรอ?”

“ไร้สาระ!”

“เขาไม่ได้เป็นหมอด้วยซ้ำ ทำไมเธอถึงปล่อยให้เขารักษาป้าหลี่อย่างมั่ว ๆ ได้?

เถียนปั๋วโกรธมาก เขาเอื้อมมือออกไปคว้าเข็มเงินบนตัวของหลี่ฉิน “นี่คุณ ยังไม่รีบเอาเข็มออกไปอีก…”

“อย่าโดนครับ!”

“ตอนนี้คนป่วยกำลังได้รับการรักษา ไม่สามารถดึงเข็มเงินออกได้ตามใจนะครับ!”

ฉินหมิงจับแขนของเถียนปั๋วไว้ เขาแข็งแกร่งมากและหยุดการเคลื่อนไหวของเถียนปั๋วได้ทันเวลา

“คุณปล่อยผมนะ!”

“อาการของป้าหลี่คือไขสันหลังเสียหาย เคยได้รับการรักษาไปช่วงหนึ่งจนอาการป่วยของเธอใกล้จะหายแล้ว!”

“แต่ตอนนี้คุณสุ่มสี่สุ่มห้ารักษาเธอ หากอาการแย่ลงถึงขั้นเป็นอัมพาตใครจะรับผิดชอบไหว!”

เถียนป๋อโมโหเกรี้ยวกราด เขาใช้แรงสะบัดแขนของฉินหมิงอย่างแรง แต่ไม่สามารถสะบัดมือหลุดจากการจับของฉินหมิงได้