ตอนที่ 45
บทที่ 45
October 22, 2026
“แก้มของป้าหลี่แดงก่ำน่าจะเป็นเพราะวิธีการรักษา ชีวิตเธอตอนนี้กำลังตกอยู่ในอันตราย แม้ว่าพระพรหมหน้าไหนก็เกรงว่าจะช่วยเธอไม่ได้!”
เถียนปั๋วส่ายหน้า สายตาที่เขามองที่ฉินหมิงก็เยาะหยัน
“อะไรนะ?”
สองพี่น้องเหมือนถูกฟ้าผ่า
หลังจากนั้นเฉินฮ่าวก็ลุกขึ้นยืนทันที ดวงตาของเขาลุกโชน
“คุณฉินเป็นเพราะคุณ คุณทำร้ายแม่ผม ผมจะสู้ตายกับคุณ!”
เฉินฮ่าวตะโกนด้วยความโกรธราวคลุ้มคลั่ง กำลังจะเตรียมชกหน้าฉินหมิง
ฉินหมิงที่ยังไม่ได้ตั้งหลัก จึงโดนต่อยเข้าเบ้าตาไปเต็ม ๆ
“พยาบาลเฝิง คุณรีบไปแจ้งผู้อำนวยการโดยเร็ว ให้เขาเตรียมพร้อมสำหรับการช่วยชีวิตครั้งสุดท้ายของผู้ป่วย!”
“แล้วก็เรียกรปภ.หรือใครก็ได้มาที่นี่ แล้วจับคนนี้ ๆ ที่รักษาคนป่วยส่งเดชส่งให้ตำรวจจัดการ!”
เถียนปั๋วหันกลับมาและออกคำสั่งกับพยาบาลหญิงที่อยู่ข้างหลังเขา
นางพยาบาลเฝิงพยักหน้าและออกไปอย่างรวดเร็ว
“ทำไม…”
“ทำไมถึงเป็นแบบนี้…”
เฉินถิงถิงทรุดลงข้างเตียง น้ำตาไหลเป็นสายน้ำ เธอร้องไห้จนไม่มีเสียงร้องออกมา
ฉินหมิงยกมือปิดตาด้วยความเจ็บปวด ในที่สุดก็เขาโต้ตอบด้วยโทสะ “เฉินฮ่าวใจเย็น ๆ ก่อน ที่คุณป้าเป็นอย่างนี้เป็นเรื่องปกติ…”
จากประสบการณ์ของนายท่านหลิน ฉินหมิงตระหนักดีว่าสถานการณ์ของหลี่ฉินไม่ใช่เรื่องเลวร้าย อย่างน้อยก็ดีกว่านายท่านหลิน
“แม่ผมอ้วกออกมาเป็นเลือดขนาดนี้ยังปกติอีกหรือไง?”
“นี่คุณคิดว่าผมโง่เหรอ คุณคืนชีวิตแม่ผมมานะ…”
เฉินฮ่าวกัดฟันกรอด เขากำหมัดแล้วรีบตรงไปหาฉินหมิง
“เฉินฮ่าว หยุดนะ!”
ตอนนั้นเองเสียงของหลี่ฉินก็ดังขึ้น ดูเหมือนว่าเธอไม่อ่อนแรงเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป
“แม่ แม่…ไม่เป็นอะไรใช่ไหมคะ?”
เฉินถิงถิงตกตะลึง น้ำตาที่หลั่งอยู่ก็หยุดกะทันหัน
“แม่ไม่เป็นไร”
หลี่ฉินส่ายหน้าและลุกขึ้นนั่งจากเตียง
“แม่คะ แม่…แม่นั่งได้แล้วเหรอครับ?”
เฉินห่าวตกใจมากจนดวงตาของเขาแทบจะถลนออกมานอกเบ้า
เมื่อก่อนร่างกายของหลี่ฉินนั้นอ่อนแอมาก แค่คิดอยากจะนั่งยังต้องเปลืองแรงอีกทั้งยังต้องมีคนช่วยพยุง
แต่ว่าตอนนี้หลี่ฉินลุกขึ้นนั่งด้วยตัวเองโดยไม่ต้องใช้ความพยายามใด ๆ!