บทที่ 470

ฉินหมิงหัวเราะเยาะ เขาทั้งไม่หนีและไม่หลบ ยืนรับการชกของลี่หย่งเจี๋ยโดยตรง

“ถึงกับกล้าที่จะประชันหน้ากับฉันตรง ๆ?”

“แกกำลังรนหาที่ตายชัด ๆ!”

ลี่หย่งเจี๋ยหัวเราะเสียงดังลั่น หมัดของเขาทรงพลังมากแค่ไหน ตัวเขาเองรู้ดียิ่งกว่าใคร

หมัดนี้เพียงพอที่จะหักกระดูกแขนของฉินหมิงออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยได้เลย

พอดีเลยถือว่าล้างแค้นให้กับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครั้งก่อนด้วย!

“ไอ้หมอนี่โง่หรือเปล่า?”

“ระดับการบ่มเพาะของลี่หย่งเจี๋ยไปถึงขั้นสูงสุดระดับสวรรค์ประทานแล้ว

เขาประจันหน้ากับลี่หย่งเจี๋ยตรง ๆ ไม่ใช่ว่ากำลังรนหาที่ตายหรือไง!”

เฝิงรั่วซวงเองก็สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ

ขนาดตัวเธอที่มีระดับการบ่มเพาะอยู่ที่ขั้นสูงระดับสวรรค์ประทาน

เมื่อสักครู่นี้ตอนรับหมัดของลี่หย่งเจี๋ยบนเวที เธอยังรับไม่ไหวและถูกซัดจนบาดเจ็บภายในอย่างหนัก

ฉินหมิงเป็นแค่จอมลวงโลกและไม่มีความสามารถอะไร ขืนรับหมัดของลี่หย่งเจี๋ย ไม่ตายเกรงว่าคงพิการไปกว่าครึ่งแล้ว!

ถึงแม้ว่าเธอจะไม่ชอบฉินหมิง อย่างไรเธอก็ยังเป็นผู้หญิง ย่อมมีความรู้สึกเห็นอกเห็นใจอยู่บ้าง

ชั่วขณะหนึ่ง เธออยากจะหลับตาลง ไม่กล้ามองจุดจบอันน่าเศร้าของฉินหมิง!

หลิวเหว่ยรวมถึงคนอื่น ๆ เองก็เหมือนกัน หัวใจของพวกเขาเย็นเยียบไปครึ่งดวงแล้ว

ถ้าหากฉินหมิงหลบสักหน่อย ไม่แน่ว่าอาจจะพอรับกระบวนท่านี้ของลี่หย่งเจี๋ยได้

แต่เมื่อเผชิญหน้ากับเขาตรง ๆ นี่เป็นตัวเลือกที่โง่ที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัยเลย!

“เด็กนี่ตายแน่แล้ว!”

ทุกคนที่มุงอยู่รอบ ๆ เองต่างก็ทอดถอนใจ สายตาที่มองไปที่ฉินหมิงเต็มไปด้วยความเห็นอกเห็นใจและสงสาร

ตูม!

ขณะที่ทุกคนกำลังตกอยู่ในห้วงสะเทือนอารมณ์ หมัดของฉินหมิงและหมัดของลี่หยงเจี๋ยก็เข้าปะทะกันอย่างแรง

วินาทีถัดมา เหมือนกับเวลาถูกหยุดนิ่ง ร่างของทั้งสองคนประหนึ่งถูกแช่แข็งอยู่กับที่ ไม่มีใครขยับเขยื้อนเลย

“นี่...เจ้าหมอนี่ถึงกับรับหมัดของนายน้อยลี่ตรง ๆ ได้!”

ทุกคนตกใจมาก ดวงตาแทบจะถลนออกมานอกเบ้าแล้ว

อย่างไรก็ตาม ฉากต่อไปนี้ถึงจะทำให้พวกเขาสั่นสะท้านอย่างถึงที่สุด!

หลังจากที่ฉินหมิงใช้พลังวิญญาณสกัดกั้นกำลังของหมัดที่ซัดมาของลี่หย่งเจี๋ย เขาก็ขับเคลื่อนพลังปราณแท้จริงอย่างรวดเร็วและซัดหมัดครั้งที่สอง

เมื่อพลังปราณแท้จริงที่ล้นหลามนี้กระแทกเข้ากับหน้าอกของลี่หย่งเจี๋ย

ลี่หย่งเจี๋ยไม่เคยคิดฝันมาก่อนว่าฉินหมิงจะสามารถออกหมัดได้สองครั้งติด