บทที่ 58

อีกด้านหนึ่ง

ฉินหมิงนั่งขัดสมาธิอยู่กับพื้นแล้วถ่ายเทพลังวิญญาณของตนเองเพื่อควบคุมเข็มเงินเอาไว้ พลังวิญญาณที่มองไม่เห็นหลั่งไหลผ่านเข็มเงินเข้าสู่ร่างกายของคุณโจวอยู่ไม่หยุดหย่อน

เพราะอาการของคุณโจวสาหัสเกินไป ฉินหมิงจึงต้องเปลืองเรี่ยวแรงไปมาก

ภายในไม่กี่นาที เขาก็หมดแรงและเหงื่อชุ่มโชก สีหน้ากลับซีดขาวและร่างกายอ่อนแอลงเรื่อย ๆ จนซวนเซแทบล้ม!

เมื่อทุกคนเห็นเช่นนี้ พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะวิตกกังวล ถึงแม้พวกเขาจะไม่ล่วงรู้ถึงสิ่งที่ฉินหมิงกระทำอยู่ แต่พวกเขาต่างก็รู้ว่าฉินหมิงทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว!

"นายท่านโจวเจี้ยน อย่างที่คุณเห็นนั่นแหละ ไอ้หนุ่มคนนี้ใกล้จะตายอยู่แล้ว มันไม่สามารถช่วยนายท่านผู้เฒ่าได้!"

"ขืนคุณยังชักช้าอยู่อีกล่ะก็ นายท่านผู้เฒ่าต้องตายแน่ ๆ!"

"ผมขอแนะนำให้คุณส่งตัวนายท่านผู้เฒ่าไปที่โรงพยาบาลแต่โดยเร็วที่สุด ลำพังด้วยฝีมือการรักษาของผม ขอเพียงเป็นโรคที่ใช้เครื่องมือตรวจหาได้ ผมย่อมรักษานายท่านผู้เฒ่าได้แน่นอน..."

หมอหลิวไม่ยอมแพ้แล้วลุกขึ้นอีกครั้ง

"เรื่องนี้......"

โจวเจี้ยนกลับหน้าตาเขียวคล้ำ

เมื่อเห็นว่าฉินหมิงพยายามสุดความสามารถแล้ว แต่นายท่านผู้เฒ่ากลับไม่ตอบสนองอะไรเลย ความมั่นใจเพียงหนึ่งเดียวที่เขามีต่อฉินหมิงก็หายวับไป

"ส่งคุณปู่ของฉันไปที่โรงพยาบาลเดี๋ยวนี้เลย!"

โจวเจี้ยนขบเขี้ยวเคี้ยวฟันพลางโบกมือแล้วออกคำสั่งกับบอดี้การ์ดทั้งสองคน

"ช้าก่อน..."

"หาย...แล้ว..."

ฉินหมิงใช้เรี่ยวแรงเฮือกสุดท้ายเค้นคำพูดประโยคหนึ่งออกมา แต่กลับทรงตัวไม่ไหวจนล้มหงายหลังเสียงดังตึง

"หายแล้วงั้นรึ?"

โจวเจี้ยนกับบรรดาผู้ชมดูเหตุการณ์ทุกคนต่างรู้สึกตื่นตะลึง พวกเขามองมาทางคุณโจวที่กำลังนอนแน่นิ่งอยู่กับพื้น จากนั้นพวกเขาต่างมองหน้ากันด้วยความตกตะลึงและสับสน

"นายท่านผู้เฒ่าไม่ตอบสนองอะไรเลย เขาจะหายได้ยังไงกัน?"

"ก็แค่ก่อความวุ่นวายชัด ๆ..."