ตอนที่ 175 ข้อสงสัยที่มิอาจล้างให้สะอาด

ตอนที่ 175 ข้อสงสัยที่มิอาจล้างให้สะอาด

อะไร หันยี่ฉี?!

ไม่ เป็นไปไม่ได้!

เขาเป็นพระสวามีของนาง เป็นคนที่ต้องการจูงมือร่วมชั่วชีวิตกับนาง เป็นไปได้อย่างไรที่เขาจะทำร้ายนางน่ะ?

นอกจากนี้หลังจากที่นางได้มาถึงพระตำหนักอ๋องชิงผินแล้ว เขาก็ทำดีกับนางมาตลอด แม้ว่าก่อนหน้านี้ในจิตใจจะมีการแจ้งเตือนอะไรและความสับสน แต่ผ่านการอยู่ร่วมกันในแต่ละวันที่ผ่านไป ก็ค่อย ๆ มลายหายไปจนสิ้น

นอกจากนี้เขายังกล่าวว่าเขาหวังว่านางจะให้กำเนิดลูกของเขา ภายหน้าพวกเขาทั้งครอบครัวได้อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข ดังนั้นเป็นไปไม่ได้ที่เป็นเขา เพราะไม่มีเหตุผลที่เขาจะทำเช่นนั้น

แต่ไม่รู้ว่าทำไมหัวใจนางกลับตุ้ม ๆ ต่อม ๆ ได้แต่ปลอบใจตัวเองอย่างเต็มที่เช่นนี้ จึงสามารถให้ตัวเองเงียบสงบลง

นางกระแอมไอเบาๆครั้งหนึ่ง ทำให้เสียงของตนเองสงบลงมาบ้าง นี่จึงได้เอ่ยปากกล่าววาจาออกมา

“วันนี้เรื่องที่ข้านัดเจ้ามา ห้ามเจ้าพูดกับใครทั้งสิ้น มิฉะนั้นผลบั้นปลายไม่ใช่เจ้าสามารถแบกรับได้ เข้าใจมั้ย?”

เสี่ยวหงตกใจกลัวจนตัวสั่นคราหนึ่งแล้วรีบพยักหน้า “เพคะ บ่าวเข้าใจเพคะ!”

เสี่ยวเฟิงเห็นจางยวี่โหร่วส่งนังออกไปอย่างง่ายดายเช่นนี้ เห็นได้ชัดว่าไม่เข้าใจมาก

“คุณหนู เย่นหลินคนนั้นเป็นผู้ต้องสงสัยที่ชัดเจนมาก ทำไมท่านไม่พาเสี่ยวหงไปพบท่านอ๋องโดยตรง มีเสี่ยวหงเป็นพยาน ท่านอ๋องต้องผดุงความยุติธรรมแทนท่านได้แน่นอน นี่ไม่ใช่เรื่องเล็ก โชคดีที่เราได้พบก่อน มิฉะนั้นร่างกายของคุณหนูจะต้องได้รับอันตรายแน่ ๆ บุคคลพรรค์นี้เราไม่สามารถให้อภัยโดยเด็ดขาด”

ความรู้สึกของจางยวี่โหร่วตอนนี้ค่อนข้างซับซ้อนจริง ๆ นางเกือบจะยึดติดคิดว่าทุกสิ่งนี่เป็นเย่นหลินทำ

ขอเพียงคิดว่าเย่นหลินและเย่นอิ่งเป็นสมุนคู่ใจที่สำคัญที่สุดของหันยี่ฉี ก่อนหน้านั้นเพราะการให้ร้ายของเย่นอิ่ง พระองค์ทรงลงมือลงโทษเย่นอิ่งด้วยตนเอง ทำให้หล่อนกลายเป็นคนพิการ แม้ว่าเย่นอิ่งมีความผิดสมควรแก่การลงโทษ แต่การลงทัณฑ์ดังกล่าวก็นับว่าหนักมากแล้วสำหรับหล่อน

ได้ยินว่าพวกเขาพี่ชายและน้องสาวสองคนได้ติดตามข้างกายหันยี่ฉีมาเป็นเวลาหลายปี กล่าวไปสำหรับพระองค์สำคัญมาก แต่พระองค์ยังทำเช่นนั้นแล้วเพื่อนาง ซึ่งทำให้นางรู้สึกประทับใจมาก

ถ้าครั้งนี้ เหตุเพราะนางต้องจัดการลงโทษเย่นหลินอีก ถ้าเช่นนั้น กล่าวไปสำหรับหันยี่ฉีแล้ว ก็ได้สูญเสียมือขวาและมือซ้ายในเวลาเดียวกัน พระองค์ต้องลำบากใจมากแน่นอน

ตั้งต้นจนจบนางมักจะรู้สึกว่าเย่นหลินไม่ได้เป็นคนไม่ดีคนหนึ่ง เขาเพียงแต่ปกป้องน้องสาวของตนมากเกินไป ตามที่กล่าวมา พวกเขาพี่ชายและน้องสาวสองคนเติบใหญ่ขึ้นมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก ต้องพึ่งพาชีวิตซึ่งกันและกัน พี่ชายน้องสาวรักกันอย่างลึกซึ้ง เขาที่เป็นพี่ชาย พลุกพล่านคราเดียวเพราะน้องสาวของตนจึงได้ทำสิ่งที่ผิดพลาดไป ก็ไม่ใช่เป็นความผิดที่มิอาจให้อภัยอย่างสมบูรณ์

ถ้าเขาคิดต้องการทำร้ายนางจริง ๆ และฆ่านางให้ถึงแก่ความตาย ก็สามารถใส่ชะมดหอมในปริมาณที่มากขึ้นในยาของนางได้ทั้งสิ้น

ยังมีวันนี้ ทำไมเสี่ยวเฟิงก็สะดุดล้มลงอย่างไม่มีเหตุผล จนทำให้ชามยาหกคว่ำไป เรื่องนี้ก็ยังทำให้นางรู้สึกส่อพิรุธมาก

ถ้าหากสำนึกที่ดีของเย่นหลินยังไม่ได้ดับสูญ ถ้าเช่นนั้นนางก็ไม่ถึงกับตามเข่นฆ่าล้างบางให้แด่ดิ้นสิ้นสูญ ทำสิ่งที่ทำให้ทุกคนต่างเลือกได้ยากตอนนี้ ปัญหาภายนอกยังไม่ได้รับการแก้ไขให้ดี ทำไมต้องเอาตนเองจมปลักเข้าไปท่ามกลางความวิตกกังวลอีกเล่า

นางได้อภิเษกสมรสกับหันยี่ฉี ก็ควรคิดเผื่อเขาอย่างสุดกำลังสักครา ดังนั้นเรื่องนี้ นางไม่คิดจะวางแผนสืบค้นดำเนินการใด ๆ ชั่วคราวแล้ว

“เสี่ยวเฟิง เมื่อครู่วาจาที่ข้ากล่าวกับเสี่ยวหงก็เป็นสิ่งที่ข้าต้องการจะกล่าวกับเจ้าด้วย เรื่องนี้ก็จบเพียงเท่านี้ ใครก็ล้วนมิต้องเอ่ยขึ้นมาอีกแล้ว!”

เสี่ยวเฟิงแทบจะรับไม่ได้แล้ว ถ้ามีใครคิดจะวางยาพิษต่อคุณหนูจริง พวกนางไหนเลยจะมิสามารถค้นหาฆาตกรออกมาได้น่ะ ปล่อยเขาไปแล้วในครั้งนี้แล้วครั้งต่อไปที่เขาทำเรื่องอะไรออกมาอีก ถ้างั้นถึงเวลานั้นไม่แน่อาจจะไม่ได้โชคดีเช่นนี้แล้ว

“คุณหนู ท่าน...”

เสี่ยวเฟิงเพิ่งคิดจะกล่าววาจาเตือนห้ามปรามบางอย่าง แต่ก็ถูกจางยวี่โหร่วขัดจังหวะอย่างรวดเร็ว

“ข้ารู้ว่าเจ้าคิดจะพูดอะไร ในใจเจ้าและข้าต่างมีความคิดแล้วเกี่ยวกับเรื่องนี้ ต้องระมัดระวังก็ใช่ เจ้ารู้จักนิสัยเกลียดชังความชั่วร้ายดุจศัตรูมาตลอดของข้าแม้ว่าครั้งนี้ไม่ได้มีการคิดเล็กคิดน้อย แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีการสอบสวนอีกในอนาคต ทุกคนที่ทำผิดต่างควรได้รับโอกาสให้เขาได้แก้ไขให้ถูกต้องเถิด”