ตอนที่ 189 ใช้ความอบอุ่นช่วยขจัด

เมื่อเห็นว่าทั้งสองคนเริ่มทะเลาะกันขึ้นมา และต่อจากนี้ก็อาจจะลงไม้ลงมือกันแล้ว ในที่สุดเย่นอิ่งก็ไม่สามารถทนดูต่อไปได้

“เงียบเสีย ไม่ต้องพูดแล้ว ขอบคุณความกรุณาของชายา แต่ว่ายาที่ล้ำค่าเช่นนี้ ข้าไม่มีสิทธิ์พอรับไว้ เจ้ากลับไปเถอะ”

ที่เขาพูดจาเช่นนี้ ไม่ได้ตั้งใจจะดูถูกจางอวี่โหร่ว และไม่ได้คิดว่าเธออยากจะทำร้ายเขา

ตอนนี้เธอเป็นชายา และจากท่าทีที่ท่านอ๋องมีต่อเธอ หากเธออยากจะทำอะไรเขาก็ไม่ใช่เรื่องยาก

เดิมทีเป็นเพราะเขากระทำผิด แล้วเขาจะเอาอะไรไปรับของมาจากผู้อื่น?

เสี่ยวเฟิงโมโหจนกระทืบเท้าลง “เจ้าคิดว่าข้าอยากมาหรือ? เป็นเพราะคุณหนูของข้านึกถึงว่าเจ้าได้รับบาดเจ็บหนักเพียงนี้ และต้องการให้ข้ามา ข้าจึงได้มาเถอะ! คุณหนูหวังดีต่อเจ้า แต่พวกเขากลับไม่รับความหวังดีของนางเช่นนี้ นี่มันเกินไปแล้ว”

และที่ทำให้เธอโมโหมากขึ้นไปอีกก็คือท่าทีของเย่นหลิงในตอนนี้

เย่นอิ่งยังพอช่างไปได้ แต่ตอนนี้แม้แต่เขาก็ยังพูดจาเช่นนี้ ไม่ใช่ว่าวันนี้เธอหาเรื่องมาเองอย่างนั้นหรือ?

เย่นหลิงทำอะไรไม่ได้ นอกจากจะอธิบายออกมา “ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้น เพียงแต่ข้ากระทำผิด ท่านอ๋องจะลงโทษข้าก็เป็นเรื่องสมควร......”

เสี่ยวเฟิงขัดคำพูดของเขาขึ้น “หากเจ้าไม่ได้มีความลังเลใด เจ้าก็รับเจ้าไว้เถอะ หากเจ้ายังปฏิเสธอีก นั่นก็หมายความว่าเขามีความคิดไม่ดีซ่อนอยู่ในใจ สิ่งที่พูดมาทั้งหมดเป็นเพียงคำลวง”

สุดท้ายเย่นหลิงก็ไม่รู้จะพูดอะไรต่อออกมา ลังเลอยู่ชั่วครู่ หลังจากนั้นก็พูดออกมา “เช่นนั้นก็ได้ ขอบคุณความกรุณาของชายามาก”

เมื่อเห็นว่าในที่สุดเขาก็ยอมรับไป เสี่ยวเฟิงถึงค่อยๆ พึงพอใจขึ้นมา นับว่าเขาก็ยังรู้เรื่องอยู่

เย่นอิ่งโมโหไม่น้อย เขาบาดเจ็บเช่นนี้ ไม่ใช่เพราะจางอวี่โหร่วบ้านั่นหรืออย่างไร?

เมื่อผ่านเรื่องนี้มา เขาควรจะเกลียดชังเธอมากขึ้นอีกไม่ใช่หรือ ทำไมถึงยังรับยาจากเธอ เธอไม่อาจจะยอมรับได้

เสี่ยวเฟิงเองก็ไม่ได้ออกไปในทันที เธอเดินเข้ามา นำยาแก้ช้ำในขวดนั้นวางไว้ที่หัวเตียงของเขา

เมื่อเห็นใบหน้าหล่อเหลาที่อ่อนโรยซีดขาวของชายหนุ่มวัย 18-19 ปี เธอลังเลอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะหมุนตัวรินน้ำจากบนโต๊ะข้างๆ หลังจากนั้นก็ส่งให้เขา

เมื่อเห็นภาพนี้ เย่นอิ่งก็ไม่อาจทนรับได้อีกแล้ว

“เจ้ายังไม่ไสหัวออกไปอีก จะอยู่ที่นี่เพื่ออันใด?” น้ำเสียงของเธอนั้นหาเรื่องมาก เธอเกลียดทุกสิ่งที่เกี่ยวข้องกับจางอวี่โหร่ว ดังนั้นไม่ต้องพูดถึงสาวใช้เคียงกายของจางอวี่โหร่ว เธออยากจะฆ่าทิ้งเสียด้วยซ้ำ

แต่ว่าไม่เป็นไร ไม่ว่าอย่างไรเธอก็ลอบเริ่มแผนการแล้ว จางอวี่โหร่วจะต้องไม่จบสวยแน่ ตอนนี้เธอจะสูญเสียสิ่งยิ่งใหญ่ เพราะสาวรับใช้เพียงคนเดียวไม่ได้

“เจ้ายังมีหน้ามาถามอีกหรือ เขาไม่ใช่พี่ชายแท้ๆ ของเจ้าหรืออย่างไร? ตอนนี้เขาบาดเจ็บไปทั้งตัว ไม่อาจจะขยับตัวได้ เจ้าเป็นน้องสาวแต่แม้แต่น้ำสักอึกก็ยังไม่ให้เขาดื่ม เหตุใดจึงมีน้องสาวที่จิตใจโหดเหี้ยมเช่นเจ้าได้?”

เมื่อเธอเห็นริมฝีปากที่แห้งผากของเขา เห็นได้ชัดว่าไม่ได้ดื่มน้ำมาเป็นเวลานานแล้ว

คนผู้นี้เป็นอะไรกัน ตัวเธอบาดเจ็บถึงเพียงนี้ แต่ก็ยังไม่รู้จักดูแลตัวเอง แม้แต่ “ศัตรู” อย่างเธอก็ยังทนดูต่อไปไม่ได้

ในใจของเธอคิดขึ้น ที่เธอทำแบบนี้ก็เพียงเพราะได้ฟังที่คุณหนูพูด อยากจะช่วยคนที่เดินผิดทางเท่านั้น

“ข้า......” เย่นอิ่งสะอึกนิ่งเงียบไปทันที อยู่ๆ เธอก็พูดอะไรไม่ออก

ตอนนี้เธอเพียงคิดถึงแต่ตัวเอง จะแก้แค้นจางอวี่โหร่วอย่างไร แล้วจะไปสนใจอาการบาดเจ็บของพี่ชายที่นอนป่วยอยู่บนเตียงได้อย่างไร?

ความคิดเห็น