ตอนที่ 191 แฉออกมาอย่างหมดเปลือก

ตอนที่ 191 แฉออกมาอย่างหมดเปลือก

“ข้าไม่ใช่คนของราชสำนักและไม่มีเจตนาร้ายต่อเจ้า ข้าแค่พยายามที่จะทำความเข้าใจข้อสงสัยในใจให้ชัดเจนขึ้นมาบ้าง ในเมื่อข้าได้มาหาถึงที่นี่แล้ว เจ้าควรเข้าใจเช่นนั้นเป็นธรรมดา บางเรื่องแม้เจ้าไม่ยอมรับ ก็ไม่เป็นประโยชน์”

เขาไม่คิดจะ “ขายใบตราส่งของ”(อุบเรื่องที่สำคัญหรือน่าสนใจที่สุดเอาไว้ แล้วปล่อยให้อีกฝ่ายรออย่างกระวนกระวาย)กับเขา เขาเพียงต้องการที่จะได้รู้ความจริงอย่างชัดเจนให้เร็วขึ้น

“ได้ งั้นข้าก็จะบอกเจ้า เจ้าพูดถูก ข้าคือหลี่ชิงซิ้ว ตอนนี้เจ้ารู้คำตอบแล้ว ถึงเวลาที่บอกจุดประสงค์ของเจ้าออกมาแล้ว”เห็นได้ชัดว่าเขาเต็มไปด้วยความระมัดระวังในชายหนุ่มชุดสีขาวที่อยู่ต่อหน้าคนนี้แล้ว

“เจ้าเป็นแพทย์หลวงหลี่เมื่อครั้งก่อนนั้นจริงๆ? ยี่สิบกว่าปีก่อน เจ้าไม่ใช่ถูกจักรพรรดิองค์ใหม่ของหนานหชู่สั่งให้ตัดศีรษะไปแล้ว งั้นเจ้ายังมีชีวิตรอดอยู่จนถึงตอนนี้อีกได้อย่างไร?”

เหตุการณ์ที่เคยผ่านไปเหล่านั้นเกือบจะทนไม่ได้ที่จะต้องย้อนกลับไปดู ครอบครัวของเขาทั้งหมดได้ตายไปอย่างอนาถแล้วเขาเป็นคนเดียวที่ประสบความสำเร็จในการหลบหนี ปกปิดชื่อแซ่อยู่ในหมู่บ้านภูเขาเล็กๆ แห่งนี้

หลายปีผ่านไปเช่นนี้เขาได้พยายามอย่างหนักที่จะทำจิตใจสงบเงียบ ไปช่วยผู้คนรอบ ๆ ตัวเขาอย่างสุดกำลัง อธิษฐานเผื่อคนในครอบครัวที่ได้เสียชีวิตไปแล้ว สั่งสมคุณธรรมความดีงามเพื่อพวกเขาแต่ทำไม กลับต้องมีใครต้องการเปิดบาดแผลที่เลือดออกซิก ๆ นั้นของเขา ก็แบบนี้ให้เขาผ่านไปชั่วชีวิตของอย่างสงบสมบูรณ์ไม่ดีหรือ?

“ฮ่า...เจ้าคิดถามอะไร ข้าไม่ยับยั้งเป็นธรรมดา แต่ข้าไม่คิดอยากตอบคำถาม ต่อให้เจ้าฆ่าข้าแล้ว ข้าก็ไม่ปล่อยให้เจ้ารู้เด็ดขาด”

ยอมรับตัวตนฐานะ นี่เป็นเรื่องของเขาเอง เขาสามารถไม่สนใจ

แต่คำถามต่อไปของเขาเกี่ยวข้องกับคนอื่น แน่นอนเขาก็สามารถไม่ตอบได้ด้วย

เห็นได้ชัดว่าชายหนุ่มได้รู้ว่าในจิตใจของเขากำลังคิดอะไรแล้ว ขอเพียงเขาไม่หงุดหงิด เขาก็มีวิธีการที่จะเปิดปากของเขาเป็นธรรมดา

“วันนั้นขณะที่ข้ากับหชู่ถันมาที่นี่ พอดีมีคุณหนูจางคนหนึ่งได้มาอีก จริง ๆ แล้วช่างเป็นเรื่องบังเอิญมาก ก่อนหน้านี้ข้าได้มีวาสนาพบหน้ากับนางครั้งหนึ่ง คุณหนูจางคนนั้นพอดีเอ่ยฐานะตัวตนของนางขึ้นมาแล้ว ไม่รู้ว่าเจ้าทราบชัดเจนหรือไม่น่ะ นางเป็นหลานสาวของจางไท่ซือในราชสำนัก ตอนนี้คุณหนูใหญ่ทองพันชั่งเพียงคนเดียวของครอบครัวตระกูลจาง! ถ้าจำไม่ผิด เริ่มแรกที่เจ้ากับขุนนางใหญ่ในราชสำนักถูกส่งไปยังแดนประหาร ขุนนางที่คุมการประหารชีวิตในเวลานั้น ก็คือจางไท่ซือในปัจจุบัน แพทย์หลี่กับชนรุ่นหลังของศัตรูมีการคบหาไปมาอย่างลับ ๆ นี่เป็นเรื่องที่ทำให้ผู้คนคาดคิดไม่ถึงหรอกหรือ?”

เขาก็บีบคั้นทุกฝีก้าวอย่างสิ้นเชิง ดูไปแล้ว เรื่องที่เขารู้มากกว่าที่เขาคิดจินตนาการไปไกลโข

เดิมชายชราคิดว่าตนเองมีชีวิตได้เจ็ดสิบกว่าปีแล้ว อิงตามการวางแผนยุทธวิธี ชายหนุ่มคนนี้ไม่สามารถเป็นคู่ต่อสู้ของเขาได้โดยสิ้นเชิง

แต่ตอนนี้เขากลับรู้ว่าเขาผิดมากอย่างมหันต์ เพราะความคิดอ่านและวิธีการของเขาเกินจินตนาการของเขาไปแล้วอย่างสิ้นเชิง

“เจ้าที่แท้เป็นใคร คิดจะทำอะไร?”

คิ้วที่ละเอียดอ่อนงดงามดุจภาพวาดของชายหนุ่มในชุดสีขาว ปรากฏรอยยิ้มจาง ๆ แวบผ่านไป

เห็นได้ชัดว่าอารมณ์ประดุจหยกใสเย็นแต่ตอนนี้กลับแฝงไว้ด้วยเสน่ห์สามส่วน เจ็ดส่วนเย้ายวน แทบดูดวิญญาณของมนุษย์ทั้งหมดเข้าไปแล้ว

เขาเอาป้ายประกาศิตหยกสีขาวอันหนึ่งออกมาจากอ้อมอก หลังจากนั้นวางไว้บนโต๊ะตรงหน้าเขา

แววตาของชายชราขยายใหญ่ขึ้นเล็กน้อยขณะที่ได้เห็นป้ายประกาศิตหยกนั้น ราวกับไม่กล้าที่จะเชื่อบ้าง

ผู้คนแห่งถนนใหญ่เทียนจื๋อสี่ประเทศเก้าทวีป บางทีอาจจะไม่มีใครที่ไม่จดจำป้ายประกาศิตป้ายนี้น่ะ

ขอเพียงได้เห็นสัญลักษณ์ที่ป้ายประกาศิตนี้ ในห้วงสมองก็จะปรากฏคำว่า ตำหนักจิ๊วซา ที่ทำให้ผู้คนสั่นสะท้านขึ้นมาทันที

ทุกครั้งที่ป้ายนี้ปรากฏขึ้น ก็จะเกิดเหตุการณ์นองเลือดที่น่าสะพรึงกลัวขึ้นมารอบหนึ่ง แม้แต่ฮ่องเต้สี่ประเทศที่มีตำแหน่งอำนาจสูงส่งบรรดาศักดิ์หนักใหญ่ ก็ไม่กล้าดูถูกเด็ดขาด เพราะกลัวว่าเคราะห์ร้ายนี้จะตกลงบนศีรษะของเขา

และผู้ที่มีสิทธิ์อำนาจส่งออกป้ายประกาศิตนี้ ก็คือเชียนแย่ซิ้วท่านเจ้าตำหนักจิ๊วซาในปัจจุบัน

ตอนนี้เขาหยิบป้ายประกาศิตนี้ออกมา มีความหมายจะทำอะไร ขอเพียงไม่ใช่เจ้าทึ่ม ต่างก็ชัดเจนมากแล้ว