ตอนที่ 195 วัวสันหลังหวะทั้งแม่และลูก

ตอนที่ 195 วัวสันหลังหวะทั้งแม่และลูก

หลังจากเกิดเรื่องการสวรรคตขององค์รัชทายาทแล้ว แม้ว่ามีครอบครัวของตำหนักเฉินกั๋วกงรับโทษ แต่ในใจหลี่เฟยก็ยังกลัวไม่สงบ ตั้งแต่ต้นจนจบ

แม้ว่าก่อนหน้านั้นไม่รู้ว่ากี่ชีวิตที่อยู่ในมือของนางแล้ว แต่ท้ายสุดคนที่นางทำร้ายจนสวรรคตครั้งนี้เป็นองค์รัชทายาท นอกจากนี้ยังพัวพันเกี่ยวข้องกับขุนนางที่สำคัญในราชสำนักบางคน

ตอนแรกรู้สึกสะใจอย่างแปลกประหลาดไม่มีเหตุผลแต่ต่อมา ในใจนางกลับถูกครอบงำด้วยความกลัวแล้ว

ดังนั้นภายหลังนางจึงค่อนข้างตัวอกสั่นขวัญแขวนบ้าง บางครั้งในความฝันยังฝันถึงองค์รัชทายาทและครอบครัวของเฉินกั๋วกงได้มาหานางเอาชีวิต

ดังนั้นจึงกล่าวไว้ว่า คนเรานี้เมื่อทำเรื่องไม่ดีแล้ว ในที่สุดก็ยังเกิดความรู้สึกผิดละอายใจ

ฮ่องเต้ทรงพระประชวรหนักทั้งเสียนเฟยและซูเฟยพวกนางไปปรนนิบัติอยู่หน้าแท่นบรรทม หลี่เฟยกลับเริ่มประชวรและไม่ค่อยได้เสด็จออกจากพระราชวังของนางเอง

คนในพระราชวังมารายงานว่าองค์ชายสามเข้าพระราชวังทรงเสด็จมาเยี่ยม หลี่เฟยก็ตื่นเต้นขึ้นมาบ้างทันที

“อะไร โอรสของเปิ่นกงมาแล้ว?”

“ใช่ องค์ชายสามกำลังทรงรออยู่นอกพระราชวังแล้ว”

“ถ้าเช่นนั้นยังมัวงงอะไร ยังไม่รีบทูลเชิญพระองค์เข้ามา” แม้ว่านางจะยังไม่ได้แต่งองค์ทรงเครื่อง แต่โอรสของนางเองมีอะไรเป็นข้อห้าม

ในเมื่อนางได้กล่าวว่าป่วยแล้ว ก็ควรจะมีลักษณะของผู้ป่วย จึงไม่ถึงกับก่อให้ผู้อื่นสงสัยน่ะ

ได้เห็นเป่ยจื่อห้าวเดินเข้ามาหลี่เฟยรีบสั่งให้ซ้ายขวาถอยออกไปทันที

ตอนนี้ในใจนางมีคำถามมากมายที่จะถามเขา จนแทบจะทนไม่ไหวแล้ว

“ลูกเอ๋ย ทำไมพักนี้เจ้าไม่ได้เข้าวังมาเลย ใจแม่ร้อนรุ่มจนแทบตายแล้ว”

“ท่านแม่โปรดอย่าได้ทรงกังวลร้อนรุ่ม ข้าน้อยลูกมิใช่มาแล้วหรอกหรือ? ท่านโปรดวางใจลูกต้องชิงได้บัลลังก์นี้แน่นอนหนานหชู่ทั่วหล้านี้ ฟ้าลิขิตไว้แล้วต้องเป็นของเราแม่ลูกแน่นอน” เป่ยจื่อห้าวกล่าวอย่างบ้าคลั่งมาก

หลี่เฟยเห็นท่าทีเขามั่นใจขนาดนี้ ก็ไม่รู้ว่าควรพึงพอใจหรือควรกังวลใจ

“ตอนนี้องค์รัชทายาททรงสวรรคตแล้ว ฮ่องเต้ก็ทรงประชวรหนักไม่มีพระทัยทรงดูแลกิจการของบ้านเมือง ในราชสำนักวุ่นวายไม่รู้จะทำอย่างไรเพื่อเรื่ององค์รัชทายาทสืบทอดบัลลังก์ ลูกเอ๋ย ก็ไม่รู้ทำไม ในใจเปิ่นกงรู้สึกไม่สบายใจทันใด เรื่องนี้ มีแต่ต้องให้สำเร็จ มิอาจล้มเหลว ถ้าล้มเหลวแล้วก็ไม่มีที่ให้พวกเราหันหลังกลับแล้ว”

เป่ยจื่อห้าวสีหน้าเข้มงวดทันที หลังจากนั้นบอกว่า “ใช่ ข้าน้อยลูกเข้าใจเป็นธรรมดา บางทีระหว่างแม่ลูกเรามีกระแสจิตอะไรกันจริง ๆ ไม่ปิดบังท่านแม่เมื่อเร็วๆนี้มีบางอย่างผิดปกติเกิดขึ้นบ้างจริง”

“สถานการณ์อะไร?” เดิมนางก็กำลังเป็นกังวล ไหนเลยจะแบกรับการเปลี่ยนแปลงอะไรที่อุบัติขึ้นเหนือความคาดหมายได้น่ะ

เปิ่นหวังได้จัดจ้าวซินซินไปอยู่ข้างกายจางยวี่โหร่วเป็นสายใน หล่อนได้ปะปนเข้าไปในพระตำหนักอ๋องชิงผินสำเร็จเรียบร้อยแล้วรับผิดชอบสืบข่าวสถานการณ์ภายในของพวกเขา หลังจากนั้นรายงานข่าวให้ข้า”

“เจ้าว่าอะไรนะจ้าวซินซิน ผู้หญิงที่ทำอะไรไม่สำเร็จแล้วยังทำให้เสียเรื่อง เจ้ายังกล้าใช้หล่อนหรือ?” กล่าวถึงจ้าวซินซิน นั่นแทบเป็นเงาหลอนชั่วร้าย

ก่อนหน้านี้ที่หล่อนช่วยออกความคิดมากมายให้พวกเขาแต่มีอันไหนที่ประสบความสำเร็จ?

ครั้งสุดท้าย พระนางยังเกือบจะสูญเสียโอรสของพระนางไป พระนางทรงแค้นจนอยากหั่นจ้าวซินซินออกเป็นพันเป็นหมื่นท่อน