ตอนที่ 204 การเสียเปรียบแบบห้ามมีปากมีเสียง

ตอนที่ 204 การเสียเปรียบแบบห้ามมีปากมีเสียง

หันยี่ฉีมีความสามารถทางด้านนี้ ขอแค่เขาออกหน้า ทุกคนจะต้องสยบลง

แต่มู่โหรงจิ๋วและทูตของแคว้นเย่นแปบเดียวก็มองออกว่าคนที่ลงมือไปเมื่อกี้ คืออ๋องชิงผินหันยี่ฉี

และคำพูดเมื่อครู่ของเขา ก็ทำให้พวกเขาทึ่งได้เป็นอย่างมาก คนที่มู่โหรงจิ๋วลวนลาม ก็คือพระชายาชิงผิน

เข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า ชายอัปลักษณ์ผู้นี้ จะได้แต่งกับหญิงผู้สง่าเลอโฉมเช่นนี้เชียวรึ？

ไม่ใช่ว่าพระชายาที่เขาแต่งล้วนสิ้นใจไปหมดแล้วหรือ ฉไหนหญิงผู้นี้ถึงยังมีชีวิตอยู่เล่า ？นางยอมแต่งออกเรือนได้ยังไงกัน ？

หลังจากที่มู่โหรงจิ๋วรู้ว่านางคือพระชายาชิงผิน อาการแรกคือเสียดาย และตามด้วยความโกรธเคืองในเวลาต่อมา

เพียงแต่ในสถานการณ์แบบนี้ พวกเขากลับเคอะเขินอยู่บ้าง ไม่รู้ว่าจะทำตัวยังไงดี

เขาลวนลามพระชายาของหันยี่ฉีโดยที่รู้ไม่เท่าถึงการณ์ การดูถูกเหยียดหยามเช่นนี้ไม่โกรธถึงจะแปลก ผู้ชายคนไหนจะอภัยให้ได้หล่ะ？

เพียงแต่……เขาก็ไม่ควรลงไม่ลงมือรุนแรงขนาดนี้หนิ

มองดูมือที่เลือดไหลเป็นสายธารของตน มู่โหรงจิ๋วทั้งโกรธทั้งเจ็บ ใจร้อนจนเกือบจะสลบไป โชคดีที่ทูตข้างกายได้ประคองเขาไว้ มิเช่นนั้นได้ขายขี้หน้าไปแบบสุดๆเป็นแน่

ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก เป่ยจื่อหัวก็เกือบจะตามไม่ทันเช่นกัน

แต่เขาก็รีบพูดขึ้นว่า “ใครก็ได้ รีบไปตามแพทย์หลวงมา”

มู่โหรงจิ๋วโกรธแต่มิกล้าไประบายกับหันยี่ฉี แต่กลับไปชักสีหน้าใส่เป่ยจื่อหัว

“องค์ชายรอง พวกเจ้าหมายความเช่นไรกัน ถ้าวันนี้ไม่ให้คำตอบ ข้าจะไม่ยอมเลิกราง่ายๆแน่”

และแน่นอนว่าเป่ยจื่อหัวต้องเห็นภาพรวมเป็นสำคัญ ถ้าเวลานี้เขาวู่วามไปด้วยอีกคน สถานการณ์จะต้องวุ่นวายขึ้นอย่างแน่นอน

ฉะนั้นต่อให้เขาอยากจะช่วยเหลือหันยี่ฉีมากเพียงใดก็ตาม ก็ควรจะจัดการตามศักยภาพที่ตนมี

“เรื่องนี้เป็นการเข้าใจผิดเท่านั้นเอง อ๋องชิงผินวู่วามไปหน่อยมันก็จริงอยู่ แต่องค์ชายใหญ่ท่านไม่ควรจะเสียมารยาทกับใครก็ได้หนิ คนเมื่อครู่คือพระชายาชิงผิน เชื่อว่าถ้าเป็นท่าน ในสถานการณ์แบบนี้ก็คงต้องทำเช่นนี้เหมือนกัน ถ้าแม้แต่ผู้หญิงของตนยังปกป้องไม่ได้ ยังนับว่าเป็นลูกผู้ชายอยู่อีกหรือ ท่านว่าจริงไหม？”

“เจ้า……”มู่โหรงจิ๋วกลับเถียงไม่ออก

ถ้าเขาไม่ยอมรับ นั้นก็หมายความว่าเขาชอบที่จะสวมเขาคนอื่น

แต่ถ้ารับ เรื่องมันก็จบน่ะสิ

วันนี้เขาได้รับคำสบประมาทมานักต่อนัก ยังบาดเจ็บอีกด้วย เขาจะทนปล่อยให้ทุกอย่างมันจบยังนี้ได้อย่างไรกัน

แต่เขายังจะทำยังไงได้อีกล่ะ？ พูดอะไรไปก็ถูกสวนกลับหมด เขายังไม่เคยมีช่วงเวลาเก็บกดได้ขนาดนี้มาก่อน เขาโกรธจนจะระเบิดอยู่แล้ว

ทันใดนั้น แพทย์หลวงได้มาถึง

เป่ยจื่อหัวทำท่าทางพร้อมกับพูดว่า “พวกเจ้ารีบไปดูบาดแผลให้กับองค์ชายใหญ่จากแคว้นเย่น จะต้องรักษามือเขาให้หาย ถ้าผิดพลาดประการใด ข้าจะลงโทษพวกเจ้า ”

ใช่ ขณะนี้บาดแผลของเขาน่าเป็นห่วง เลือดไหลไปเยอะ เสียเวลาไปนาน ถ้ายังจะชักช้าต่อไปจนมือเขาด้วนล่ะก็ ต่อให้ฆ่าพวกเขาทั้งหมดก็ไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นหรอก