ตอนที่ 213 เป็นห่วงจนทำให้วุ่นวาย

ตอนที่ 213 เป็นห่วงจนทำให้วุ่นวาย

กระทั่งดื่มจนหมด เขาถึงได้ฟื้นคืนสติกลับมาหน่อย

พอลืมตาขึ้นมา มองดูคนข้างๆ ม่านตาของเขาก็ขยายใหญ่ขึ้นเล็กน้อย

“ทำไมถึงเป็นเจ้า เย่นอิ่งล่ะ?”

เห็นได้ชัดว่าเขาคงจะคิดไม่ถึงว่านางจะมาปรากฏตัวที่นี่อีก อาศัยความสัมพันธ์ของพวกเขา ต่อให้เขาไม่ใส่ใจ นางก็ต้องในใจเกิดความรังเกียจ ไม่มีทางที่จะมาเหยียบที่นี่แม้แต่ก้าวเดียวอย่างแน่นอน

ใช่แล้ว คนที่มาก็คือเสี่ยวเฟิง

เดิมทีนางต้องการมาเย่นหลินที่นี่เพื่อประณามความผิดของคนฝั่งเขา ทว่าเห็นเขาที่บาดแผลเก่าไม่ทันได้หายดี และยังป่วยรุนแรงขนาดนี้ นางจะมีโอกาสที่ไหนเอ่ยออกไปได้ล่ะ

พอเขาถามเช่นนี้ นางก็ตอบอย่างอารมณ์ไม่ดีในทันทีว่า “เป็นข้าแล้วยังไงล่ะ เจ้ากลัวว่าข้าคิดจะวางยาเจ้าใส่ยาพิษลงไปในน้ำของเจ้าหรือยังไง? พวกเจ้าสองพี่น้องคู่นี้ช่างมองข้ามความหวังดีของผู้อื่นจริงๆ ต่อให้ตายไปก็สมควร！”

เดิมทีหลังจากที่นางกลับไปก็อยากนำเรื่องนี้ไปบอกท่านอ๋องในทันที ทว่าคุณหนูกลับห้ามนางเอาไว้ และยังบอกนางว่าเรื่องนี้ก็หยุดเอาไว้แค่นี้ ถือว่าทุกสิ่งไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

ก่อนหน้านี้นางก็ยังคงเชื่อฟังคำสั่งเป็นอย่างดี แต่ครั้งนี้นางกลับไม่ว่าอย่างไรก็ไม่สามารถเข้าใจได้

ครั้งนี้เย่นอิ่งได้ทำเรื่องที่เกินไปขนาดนี้แล้ว อีกทั้งยังเกือบจะใช้มีดสั้นทำร้ายคุณหนู จะปล่อยนางไปง่ายๆอย่างนี้ได้อย่างไรกันล่ะ?

นิสัยของคุณหนูแต่ไหนแต่ไรมาต่างก็มีแค้นก็ต้องชำระ นี่ก็ไม่สอดคล้องกับนิสัยของนางเลย

ทว่านางไม่กล้าฝ่าฝืนคำสั่งของคุณหนู แต่ในใจก็โมโหมากจริงๆ ดังนั้นจึงมาหาเย่นหลินที่นี่เพื่อประณามความผิดกับเขา

แต่เห็นสภาพของเขาในตอนนี้ ดูเหมือนนางจะมาไม่ถูกเวลากระมัง

พอเย่นหลินได้ยินคำนี้ ก็เข้าใจในทันที

เขาไอออกมาสองสามครั้ง จากนั้นก็เอ่ยปากด้วยเสียงที่อ่อนกำลัง “เย่นอิ่งนางไปทำอะไรอีกแล้วใช่หรือไม่ ข้าขอโทษเจ้าแทนนางด้วย หวังว่าเจ้าอย่าได้ถือสา”

เสี่ยวเฟิงนางโกรธมากจริงๆ นางแทบอยากจะเอาอารมณ์โกรธแค้นที่อยู่ในใจทั้งหมดระบายออกมาให้หมดเปลือก แต่ว่าตอนนี้อยู่ๆนางก็รู้สึกทำใจไม่ได้ขึ้นมา

เด็กหนุ่มคนนี้ที่เคร่งขรึมเลือดเย็น แข็งแกร่งแน่วแน่ในความทรงจำของนาง ในเวลานี้กลับอ่อนแอและซีดเซียว เขาในตอนนี้ยิ่งอาการหนักกว่าตอนที่เพิ่งได้รับโทษในก่อนหน้านี้เสียอีก

เมื่อกี้ตอนที่ป้อนน้ำให้ ไปกระทบเข้ากับร่างกายของเขา พบว่าทั่วทั้งร่างกายของเขาร้อนระอุไปหมด บาดแผลยังไม่หาย ทั้งยังไข้ขึ้นอีก นี่จะดีขึ้นได้อย่างไรกัน？

“บัญชีคราวนี้ ภายหลังค่อยมาคิดกับเจ้า ข้าถามเจ้าหน่อย ทำไมไม่เชิญหมอมาตรวจดูอาการล่ะ? น้องสาวเจ้าล่ะ ทำไมนางไม่มาอยู่ข้างกายเจ้า เจ้าป่วยจนกลายเป็นเช่นนี้ นางไม่สนใจความเป็นความตายของเจ้าเลยหรือ?”

นี่มันก็เกินไปหน่อยแล้ว นางใจร้ายกับพวกนางก็พอว่า หรือแม้แต่พี่ชายแท้ๆของตัวเองก็สามารถไม่สนใจใยดีเช่นนี้น่ะหรือ

ดูแล้วความโหดเหี้ยมอำมหิตของผู้หญิงคนนี้ ได้เกินไปจากในความคิดของนางจริงๆ

ไม่ได้แล้ว หลังจากที่กลับไปนางจะต้องเตือนคุณหนู ไม่อย่างนั้นไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้ต่อไปยังจะทำเรื่องอะไรที่ยิ่งบ้า ยิ่งน่ากลัวกว่านี้อีก