ตอนที่ 214 ค่อยๆเกิดความสัมพันธ์

ตอนที่ 214 ค่อยๆเกิดความสัมพันธ์

นี่เรื่องอะไรกัน? เย่นอิ่งรู้สึกประหลาดใจ

เมื่อกี้นางไม่ทันได้มองเห็นหน้านางชัด แต่เห็นเครื่องแต่งกายบนตัวของนาง ดูเหมือนเป็นนางกำนัลข้างกายคนนั้นของจางยวี่โหร่วไม่ผิดหรอกกระมัง?

นางใจกล้าจริงๆ คิดไม่ถึงว่าจะกล้ามาที่นี่

รู้อย่างนี้เมื่อกี้ก็ไม่ควรที่จะปล่อยนางไป ควรจะลงโทษนางดีๆเสียหน่อย ทว่าตอนนี้ตามออกไปก็ไม่ทันแล้ว

ในห้องดังสะท้อนเสียงไอที่ดูค่อนข้างทรมานของเย่นหลินออกมา เย่นอิ่งขมวดคิ้วขึ้น จากนั้นก็เดินเข้าไปในห้อง

นางไม่ได้สนใจที่จะเข้าไปดูสภาพที่ทรมานของเย่นหลินในเวลานี้ เพียงแต่อยากจะไขข้อข้องใจในใจของตนเองอย่างเห็นแก่ตัว

“พี่ เจ้าเด็กคนนั้นมาทำอะไรที่นี่อีก? นางพูดอะไรกับพี่อีกแล้วใช่ไหม?”

เรื่องที่นางทำ ต่างก็ทำลับหลังพี่ชายของนาง เจ้าเด็กคนนั้น...นางคงไม่ได้มาเพื่อฟ้องหรอกกระมัง

“หากเจ้าไม่ได้ทำอะไร ยังจะรู้สึกว่านางพูดอะไรอีกหรือ?” เย่นหลินมองนางด้วยสายตาที่แหลมคม มองจนเย่นอิ่งค่อนข้างรู้สึกกลัว ก้มหน้าลงไป

ต่อให้ต่อหน้าคนอื่นนางจะเสแสร้งเก่งยังไงอีก ทว่าต่อหน้าพี่ชายแท้ๆของตัวเอง ก็ต้องมีเวลาที่โฉมหน้าที่แท้จริงได้เผยออกมาหมด

พวกเขาเป็นถึงพี่น้องแท้ๆที่โตขึ้นมาด้วยกัน ไม่มีใครเข้าใจอีกฝ่ายมากกว่าพวกเขาอีกแล้ว

“เฮอะ นางมาเพื่อฟ้องจริงๆด้วย นางบอกทุกอย่างกับพี่หมดแล้ว แล้วจะยังไงล่ะ หากไม่ใช่ตอนนี้ข้าสูญเสียวรยุทธ์ ร่างกายก็ยังไม่ได้ฟื้นคืน วันนี้ข้าก็จะฆ่าจางยวี่โหร่วไปเลย บนโลกใบนี้ก็จะได้ไม่มีนางคนนี้อีกต่อไป”

อะไรนะ ฆ่าจางยวี่โหร่ว?

มิน่า เสี่ยวเฟิงถึงได้มาหาเขาด้วยท่าทีที่โกรธขนาดนั้น

เพียงแต่นางไม่ได้พูดอะไรก็ออกไปแล้ว และเขาก็ยังไม่รู้อะไรเลย

เป็นเย่นอิ่งที่คิดไปเองว่าเสี่ยวเฟิงพูดทุกอย่างออกมาแล้ว ดังนั้นตอนนี้ถึงได้พูดออกมาแบบหมดเปลือกอย่างไม่พะว้าพะวังเลยแม้แต่น้อยเช่นนี้

“เจ้าว่าอะไรนะ ข้าไม่ใช่เคยเตือนเจ้าแล้วหรือว่าอย่าได้ทำเรื่องเหลวไหลไม่ยั้งคิด เจ้าทำเช่นนี้ได้อย่างไรกัน！” เย่นหลินพูดด้วยความโมโหอย่างถึงที่สุด

“ทำไม ข้าไม่ทำ หรือว่าพี่ยังจะทำแทนข้าได้อีก? คราวก่อนโอกาสดีขนาดนั้น เพียงแค่พี่เอาผงกลิ่นชะมดเหล่านั้นใส่ลงในยาบำรุงของนางทั้งหมด แล้วค่อยเอาเรื่องนี้ดึงไปถึงตัวท่านอ๋อง ระหว่างพวกเขาก็ต้องเกิดการมองหน้ากันไม่ติดอย่างแน่นอน ทั้งๆที่พี่รู้ความในใจที่ข้ามีต่อท่านอ๋อง และก็รู้ว่าจางยวี่โหร่วคือลูกหลานของศัตรู พี่จะมาใจอ่อนกับนางได้อย่างไรกัน? พี่ พี่เปลี่ยนไปแล้วจริงๆ เมื่อก่อนเพียงแค่เพื่อแก้แค้น เพียงแค่เพื่อแผนการใหญ่ของพวกเรา พี่ก็สามารถไม่คำนึงถึงอะไรทั้งสิ้นได้ เพื่อขุดรากถอนโคนอุปสรรคทุกอย่างให้กับท่านอ๋อง แต่ตอนนี้แม้แต่เรื่องเล็กแค่นี้พี่กลับทำได้ไม่ดี เปลี่ยนเป็นรีรอและลังเลไม่กล้าที่จะตัดสินใจเช่นนี้ พี่ พี่ยังเป็นพี่ชายของข้าอยู่ใช่หรือไม่?”

ก่อนนี้ มีการซักถามของเสี่ยวเฟิง ตอนหลัง มีการแสดงอำนาจบีบคั้นของเย่นอิ่ง

ในเรื่องนี้ ตอนแรกเย่นหลินเป็นเพียงคนภายนอกอย่างชัดเจน ทว่าตอนนี้ทั้งสองฝ่ายกลับดูเหมือนจะต้องมาทำการแข่งขันจากเขาให้ได้

ด้านหนึ่งคือความจงรักภักดีที่มีต่อท่านอ๋อง อีกด้านก็คือน้องสาวแท้ๆของเขา เขาจะทำอย่างไรได้ล่ะ?

นางบอกว่าเขาเปลี่ยนไปแล้ว? ดูเหมือน เขาจะเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ

เขามีศักยภาพในการแบ่งแยกดีชั่วให้ชัดเจนเพิ่มขึ้นมา ไม่ได้ใช้ดวงตาแห่งความโกรธแค้นไปมองโลกใบนี้อีกต่อไป

เริ่มขึ้นตั้งแต่เมื่อไรกันล่ะ?

ในตอนที่จางยวี่โหร่วทั้งๆที่รู้ว่าเป็นเขาที่วางยาให้ร้าย กลับยังคงเลือกที่จะอดกลั้นเอาไว้ ยังมีรอยยิ้มเสี่ยวเฟิงที่เต็มไปด้วยความไว้วางใจมอบให้แก่เขา ราวกับได้นำพาแสงสว่างที่สวยวิจิตรตระการตามาสู่ในสภาพจิตใจที่ไม่เบิกบานของเขา

การแก้แค้นกอบกู้เอกราช ยังจะต้องดำเนินต่อไปอย่างแน่นอน เพียงแต่เขากลับไม่ถึงกับต้องคงสภาพจิตใจแบบเมื่อก่อนนั้นไว้ตลอดเวลาแล้ว

ภาระที่อยู่ในใจก็ไม่ได้หนักอึ้งเหมือนเมื่อก่อนนี้อีกต่อไปแล้ว เขารู้สึกสบายใจไม่น้อยในทันที ทว่าความรู้สึกเช่นนี้ยังไม่ทันดำเนินต่อเนื่องไปได้เท่าไร อำนาจและพลังของทั้งสองฝ่ายนี้กลับต้องการที่จะฉีกเขาออกเป็นสองชิ้นเสียให้ได้