ตอนที่ 235 จ้างนักฆ่า

ตอนที่ 235 จ้างนักฆ่า

เสียงพิณไม่มีแล้วจริงๆ แต่ยังไม่ทันรอให้หชู่ถันได้เงียบลงแล้วตั้งใจคิดเรื่องต่างๆให้ดี ก็มีคนเข้ามารบกวนจนได้

“กราบเรียนใต้เท้าทั้งสอง มีคนต้องการจ่ายเงินจำนวนมหาศาลเพื่อเจรจาต่อรองค่าหัวคนกับตำหนักจิ๊วซาของพวกเราขอรับ” ในตำหนักใหญ่อยู่ๆมีคนชุดขาวหลายคนถลันเข้ามา พวกเขาต่างก็เป็นคนเฝ้าประตูของตำหนักจิ๊วซา มาที่นี่เพื่อรายงานข่าวกับพวกเขา

สถานะของหชู่ถัน ไม่ได้เป็นเพียงแค่หมอปีศาจในยุทธภพที่ทำให้คนแค่ได้ยินชื่อก็กลัวจนตัวสั่น ยิ่งไปกว่านั้นคือเป็นใต้เท้ามือซ้ายแห่งตำหนักจิ๊วซานี้ สถานะของเขาในตำหนักจิ๊วซานั้นสูงส่งเป็นอย่างยิ่ง

และหวงเย่ ก็เป็นมือขวาแห่งตำหนักจิ๊วซา

พวกเขาคนหนึ่งเป็นหมอปีศาจ คนหนึ่งเป็นปีศาจพิณ ความสามารถล้วนเหนือชั้นเป็นอย่างยิ่ง ใครก็ได้คนหนึ่งก็สามารถเข้ายึดครองการมีอยู่ของสถานที่หนึ่งได้

นายท่านเชียนแย่ซิ่วไม่อยู่ เกิดอะไรขึ้น ก็มาหาพวกเขาให้แก้ไขไปโดยปริยาย

เพียงแต่ตอนนี้หชู่ถันไม่มีอารมณ์นั้น ฉะนั้นก็ไม่ได้มีท่าทีอะไรดีอยู่แล้ว

“เพียงแค่เรื่องเล็กน้อย ยังคู่ควรให้ต้องเข้ามารบกวนข้าอย่างนั้นรึ? เช่นนั้นพวกเจ้าสวะกลุ่มนี้จะมีเอาไว้ทำไม?”

อย่ามองท่าทีของหชู่ถันที่ปกติสุภาพ ลุ่มลึก สง่างาม แต่ในเรื่องที่จริงจังเขากลับเป็นหัวเหยียนหลัวที่มีชื่อเสียง ข้ารับใช้ที่เข้ามารายงานเหล่านั้นตัวสั่นงันงกอย่างห้ามไม่ได้ กลัวว่าพอเขาไม่พอใจก็จะวางยาพิษใส่พวกเขา

“ไม่...ไม่ใช่ขอรับ หากเป็นการต่อรองของคนธรรมดาก็ไม่เท่าไร แต่คราวนี้ คนที่ฝ่ายตรงข้ามอยากให้พวกเราฆ่าก็คือ คือ...”

ข้ารับใช้นั่นอ้ำๆอึ้งๆ คำพูดต่อมาไม่ว่าอย่างไรก็พูดออกมาไม่ได้

หวงเย่รู้สึกว่ามีเรื่องผิดปกติ จึงรีบถามออกมาในทันทีว่า “คือใคร?”

ขอเพียงแค่เป็นคนที่ตำหนักจิ๊วซาต้องการจะฆ่า แม้ว่าจะเป็นฮ่องเต้ของสี่แคว้น พวกเขาก็ไม่อาจจะมีชีวิตต่อถึงวันพรุ่งนี้ได้

อีกทั้งคนที่ตำหนักจิ๊วซาทุกคนล้วนเป็นนักฆ่ามือดี จะถึงกับต้องลนลานขนาดนี้ที่ไหนกัน?

“อ๋องชิงผินแห่งหนานหชู่ หันยี่ฉีขอรับ！”

“อะไรนะ！” หชู่ถันตะลึงงันไปในทันที เป็นนานสองนาน ในที่สุดเขาก็ได้สติกลับคืนมา ในแววตาเห็นได้ชัดว่าแฝงไปด้วยความเฉียบคมและเลือดเย็น แต่หวงเย่หลังจากที่อึ้งไปสักพัก ก็หัวเราะออกมาอย่างไม่ไว้หน้าในทันที

“ข้าคงไม่ได้ฟังผิดไปกระมัง ตำหนักจิ๊วซาไม่ได้มีการเจรจาต่อรองค่าหัวมาเป็นเวลาหลายปี ไม่ง่ายเลยที่จะมาสักบัญชีหนึ่ง คิดไม่ถึงว่ายังจะเป็น...ฮ่าๆๆๆๆๆ...” ไม่ไหวแล้ว หัวเราะจนท้องแข็งไปหมด หากไม่ใช่เพราะอยู่ต่อหน้าข้ารับใช้ ยังต้องระวังภาพพจน์ เขายังอยากจะกลิ้งลงไปกับพื้นแล้ว

อยากจะยืมมือของตำหนักจิ๊วซา ไปรับมือกับหันยี่ฉี นี่เป็นแผนการที่ดีจริงๆ ดีจน...ทำให้เขากลั้นขำไม่ไหวแล้ว

หันยี่ฉีเป็นคนอย่างไร เขารู้ดีไปกว่านี้ไม่ได้แล้ว ในเมื่อฝ่ายตรงข้ามสามารถนึกถึงตำหนักจิ๊วซา ก็ถือว่าพวกเขาจนตรอกแล้ว

ดูแล้วเขาทำได้เพียงเก็บคำพูดเมื่อสักครู่นี้กลับมา ใต้หล้านี้ไม่มีคนที่ตำหนักจิ๊วซาฆ่าไม่ได้ ทว่าหากจะมี กลับมีเพียงหันยี่ฉีเพียงผู้เดียว

ใช่แล้ว หากเป็นคนธรรมดาจริงๆ พวกข้ารับใช้ก็ไม่ต้องเข้ามาขอคำแนะนำโดยเฉพาะ เพียงแต่หลังจากที่ได้ยินผลลัพธ์นี้แล้ว ช่างเหนือความคาดหมายจริงๆ

“ตอนนี้พวกเราควรจะทำอย่างไรดีขอรับ อย่างไรก็ขอคำชี้แนะจากใต้เท้าใหญ่ทั้งสองด้วย！”

เดิมทีภารกิจนี้ก็เป็นเรื่องตลกที่น่าขันมาก หากไม่ขอคำชี้แนะจากผู้บังคับบัญชา ใครจะกล้าไปรับกันล่ะ！