ตอนที่ 262 การมาถึงของเป่ยจื่อห้าว

ตอนที่ 262 การมาถึงของเป่ยจื่อห้าว

มันไม่ง่ายเลยที่จะเกลี้ยกล่อมขุนพลไว้ได้ หลังจากที่พวกเขาไปแล้ว สีหน้าของไป๋หลิงกวงก็ค่อยๆดูเลือดเย็นขึ้น

นางเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่างที่สำคัญมากๆ ดังนั้นสีหน้าเลยดูหนักใจมากๆ

ผ่านไปสักพัก ก็มีคนมาทูลนางว่าองค์ชายสามของหนานหซู่กำลังมาเข้ามาเยี่ยมเยือนนาง

ไหนๆก็คือคนของหนานหซู่ นั้นสำหรับไป๋หลิงกวง ในใจของนางก็ต้องรู้สึกดีอยู่แล้ว ฉะนั้นมันไม่มีเหตุผลเลยที่ต้องหลบหน้าพวกเขา

พอเชิญให้เขาขึ้นมาแล้ว ไป๋หลิงกวงได้เจอหน้าเขาสักที

พอเห็นเป่ยจื่อห้าวสวมใส่ชุดสีฟ้า บนผมของเขาก็สวมมงกุฎหยกไว้ ก็ยิ่งทำให้เขาดูหล่อเหลาไม่เหมือนใคร พอมองมงกุฏหยกของเขา ก็ยิ่งทำให้เขาดูสง่าและเป็นวีรบุรุษมากๆ

องค์ชายของหนานหซู่แต่ละท่านหล่อเหลาจริงๆ แต่นางมองคนก็ไม่เคยมองเพียงรูปลักษณ์ภายนอก

ถึงแม้มู่โหรงจิ๋วจะมีหน้าตาที่ไม่แย่นัก แต่ว่าในใจของนางต้องการหลบเขาที่เปรียบดั่งอสรพิษ

พอทั้งสองเจอหน้ากันก็น้อมคำนับซึ่งกันและกัน พอพูดถึงพวกเขาก็มียศและศักดิ์ที่ใกล้เคียงกัน ดังนั้นจึงไม่ต้องใครทำความเคารพใครก่อน

อีกอย่างท่าทีของเป่ยจื่อห้าวดูเป็นคนมีมารยาทดี ไม่มีทางที่จะทำให้คนอื่นมีมุมมองที่ไม่ดีต่อเขา

“วันข้ามาเพราะความปรารถนาของน้องสองของข้า พวกเจ้ามาจากแดนไกล มาอาศัยอยู่ที่นี่ก็น่าจะไม่ค่อยคุ้นชินเสียเท่าไหร่ ถ้าพวกเข้าต้องการอะไรก็บอกข้าได้”

ไป๋หลิงกวงพูดขึ้นอย่างขอบพระคุณ “ขอบพระคุณในความกรุณาของท่าน ข้าสบายดีเจ้าค่ะ”

เป่ยจื่อห้าวจ้องมองนางไปสักพัก จากนั้นก็เอ่ยปากพูดขึ้น “บุคลิกขององค์หญิงดูอ่อนโยนเหมือนดั่งน้ำ และมีคุณสมบัติที่ผู้หญิงควรมี แคว้นเหลียงมีองค์หญิงอย่างเจ้า เป็นเรื่องที่โชคดียิ่งนัก！”

ไป๋หลิงกวงจับจุดไม่ถูกว่าจะเอาเยี่ยงไรต่อ คำพูดของเขามีความหมายโดยนัยว่าอะไร เขากำลังเยาะเย้ยนาง หรือว่ากำลังชมนาง?

ถ้ามองจากหน้าตาอันหล่อเหลาของเขา นางจินตนาการไม่ออกจริงๆว่าคำพูดของเขาคงไม่ได้มีความหมายที่จะเยาะเย้ยหรือประชดประชันผู้อื่น

หรือว่าเขาไม่ได้ยินข่าวลือพวกนั้นหรือ?

แม้กระทั่งขุนพลในแคว้นเหลียงยังมาเยือนถึงที่เพื่อไตร่ถามนาง เขาไม่ได้มาเพื่อมาตำหนินางหรือ?

ไป๋หลิงกวงฝืนยิ้มขึ้นเบาๆ “องค์ชายสามก็ชมเกินจริง”

“ไม่ใช่เช่นนั้น ข้าพูดจากใจจริง เพราะว่าก่อนที่ข้าจะมาที่นี่ ข้าได้ไปเยี่ยมเยือนองค์ชายใหญ่แคว้นเยมาแล้ว และองค์หญิงสามแคว้นเซียว พวกเขาไม่เพียงแต่เสนอเงื่อนไขออกมาที่ซึ่งทำให้ข้าลำบากใจ อีกอย่างยังไม่ได้อ่อนโยนแล้วสุภาพเหมือนดั่งองค์หญิง

โดยดูจากนิสัยของมู่โหรงจิ๋วและดวงมู่หย่า เรื่องพวกนี้พวกเขากล้าทำออกมาอยู่แล้ว

“พวกข้ามาที่นี่ คงจะสร้างปัญหาให้พวกท่านไม่น้อยเลยสิ”

“ถึงแม้จะสร้างปัญหาหน่อยๆ แต่ก็ไม่ถึงกับกระทบข้า แต่ว่าน้องสองของข้าตอนนี้ได้จัดการทุกอย่างในราชสำนักแทนเสด็จพ่อ ไม่เพียงแต่ต้องอ่านจดหมายกราบทูล ยังต้องปรึกษาหารือกับเหล่าขุนพลเกี่ยวกับเรื่องของบ้านเมือง ยุ่งจนไม่มีเพลาจะทำอะไร ข้าก็เป็นแค่องค์ชายที่ว่างนัก บัลลังก์ของเจียงซันจะสำคัญเท่าอิสรภาพได้เยี่ยงไร? สามารถท่องโลกได้ตามใจอยาก และยังมีคนรักคอยอยู่เคียงข้าง ถือว่าเป็นเรื่องที่สนุกในชีวิตนี้

เกิดมาในราชวงศ์ เขากลับไม่สนใจชื่อเสียงและฐานะของตนเอง ถือว่าเป็นเรื่องที่ยากมาก！

คำพูดของเขาทำให้ไป๋หลิงกวงรู้สึกเคารพนับถือ และทำให้นางรู้สึกดีกับเขาเป็นอย่างยิ่ง

แค่นึกถึงแต่ก่อน ดวงมู่หย่าก็เป็นอีกคนที่เคยทำให้นางรู้สึกดีมาก่อน แต่สุดท้ายกลับใช้วิธีสกปรกมาทำร้ายนาง ไป๋หลิงกวงก็รู้สึกแปลกใจด้วยเช่นกัน