ตอนที่ 271 รักษาร่างกายคนได้รักษาใจคนไม่ได้

ตอนที่ 271 รักษาร่างกายคนได้รักษาใจคนไม่ได้

หลังจากที่หันยี่ฉีกลับไปที่ตำหนัก เขาก็สาวเท้าเดินไปที่แห่งหนึ่ง

ภายในห้องรับแขกหลังสวน หวงเย่บิดขี้เกียจด้วยความเหนื่อยล้า

แย่แล้ว ทั้งๆที่เขามาที่นี่เพราะภารกิจ เหตุใดเขากลับทำให้ตนเองยุ่งจนเป็นแมลงวุ่นวายเช่นนี้

ทุกวันนอกจากจะเล่นพิณกับชายาแล้ว เวลาที่เหลือของเขาก็คือการกินข้าวและนอนหลับ

ครั้งนี้ ตั้งใจที่จะไปนอนกลางวันครู่หนึ่ง

แต่เมื่อลืมตาขึ้น ก็พบว่าท้องฟ้าเริ่มมืดแล้ว เขาก็ช่างนอนเก่งเสียเหลือเกิน

เมื่อคิดถึงความชื่นมื่นของตนเอง ณ ที่แห่งนี้ กับการที่ต้องทนอยู่ในตำหนักจิ๊วซาไม่ว่างเว้นอย่างหชู่ถัน เขาก็กระตุกยิ้มที่มุมปาก ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความสุขอีกครั้ง

โชคดีที่เขาออกมาก่อน มิเช่นนั้นต้องมาเผชิญหน้ากับเรื่องวุ่นวาย ชีวิตก็ช่างน่าเศร้าเหลือเกินไม่ใช่หรือ?

การที่นอนเต็มอิ่มก็เป็นเรื่องที่ดี หลายวันมานี้เกิดเรื่องมากมาย ตัวเขาเองก็ควรเริ่มเดินหน้าแล้ว ไม่ควรที่จะไม่สนใจสิ่งใดอย่างเช่นตอนนี้

เมื่อพบกับใครบางคน ที่มักจะมองเหยียดพวกเขาอยู่ตลอดเวลา แต่ในวันนี้กลับต้องอยู่กึ่งกลางระหว่างหญิงสาวสองคน อีกทั้งไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรดี เขาก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา

เหตุการณ์แบบนี้ช่างพบเจอได้ยากนัก หากเขาไม่จัดการเขาสักหน่อย ก็คงจะรู้สึกผิดกับตัวเองไม่น้อย

เมื่อพูดถึงอิเหนา อิเหนาก็มาพอดี

เขาที่กำลังครุ่นคิดอยู่ในใจ ประตูห้องก็ดัง "ปัง" ถูกใครบางคนแตะเข้ามา จากนั้นก็เห็นร่างที่คุ้นตา

"อยากเรียนถามท่านอ๋องที่บุกรุกเข้ามาในห้องอาจารย์สอนพิณอย่างข้าน้อย ไม่ทราบว่ามีเรื่องอันใด?"

ตอนนี้เขาที่ได้ยินคำพูดปลิ้นปล้อนนั้น ก็รีบพูดออกไปตรงๆ “เจ้ารีบไปตามหาตัวหชู่ถันมาบัดเดี๋ยวนี้ ข้ามีเรื่องต้องคุยกับเขา"

อะไรกัน เขามาที่นี่กลับมาถามเรื่องของหชู่ถัน ทำให้รู้สึกแปลกใจยิ่งนัก

"หชู่ถัน ตอนนี้เขาอยู่ที่ตำหนักจิ๊วซาเพื่อจัดการบางอย่าง หากเขาไปแล้ว ตำหนักจิ๊วซาจะทำอย่างไร?"

"ก็ต้องมีเจ้าไปทำหน้าที่แทนเขา ยังไม่รีบไปอีก！” เขารีบเร่ง

กว่าจะออกมาจากที่นั่นได้ไม่ง่ายเลย นี่จะให้เขากลับไป！ยิ่งแย่ไปกว่านั้น คือการให้เขากลับไปทำงาน เอาชีวิตเขาไปเสียยังจะง่ายกว่า

หวงเย่หัวเราะออกมา“ไม่จำเป็นหรอก อย่างไรเสียก็ไม่มีใครกล้าไปทำสิ่งใดที่ตำหนักจิ๊วซา แม้ว่าเขาไม่อยู่ก็ไม่เป็นไร เพียงแต่เหตุใดท่านจึงต้องการพบเขา? หากมีเรื่องเร่งด่วน ข้าสามารถทำแทนเขาได้"

หันยี่ฉีมองเขาด้วยสายตาเรียบเฉย ดวงตาคู่นั้นราวกับกำลังจ้องมองดูคนโง่เขลา

หากเขาสามารถทำได้ แล้วเหตุใดจึงต้องเรียกให้เขาไปตามตัวหชู่ถันมาด้วยเล่า?

เพราะเรื่องที่เขาต้องการจะรู้ หวงเย่ไม่อาจให้คำตอบได้

เมื่อเห็นสีหน้าที่ไม่เชื่อใจ หวงเย่เองก็รีบร้องโวยขึ้น

"ท่านทำหน้าเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร หรือว่าความสามารถในการทำงานของข้าไม่อาจสู้หชู่ถันได้หรือ?"

เขาพูดเสียงเรียบ“ข้าต้องการรู้เกี่ยวกับยาเหอฮวน จึงต้องเรียกให้เขามาเข้าพบ"

"สิ่งใด ยาเหอฮวน ไม่ใช่ยาที่หชู่ถันเป็นคนคิดขึ้นหรือ?"

ไม่ผิด ยาพิษอย่างยาเหอฮวน ที่ทำให้เขาแค่สูดดมก็เกิดอารมณ์ได้ก็มีเพียง "หมอผี" อย่างเขาเท่านั้นที่สามารถทำได้