ตอนที่ 285 เลือกหนึ่งในสอง

ตอนที่ 285 เลือกหนึ่งในสอง

ในความสะลึมสะลือ นางเหมือนจะฝัน นางก็ไม่รู้ว่ามันคือความจริงหรือความฝัน

นางเห็นคนที่สวมหน้ากากรูปหมาป่ากำลังยืนเรียกนางอยู่ คนๆนั้นคือหันยี่ฉี สามีของนาง

เขากำลังกางแขนหันหน้ามาหานาง นางอยากจะวิ่งไปในอ้อมกอดของเขา

แต่ในเวลานี้เอง ด้านหลังของนางก็มีอีกคนกำลังยืนเรียกนางอยู่ นางชะงักไป

นางหันหน้ากลับไปมอง เห็นชายหน้าตาดีที่เปื้อนไปด้วยเลือดทั้งตัวกำลังนอนอยู่ที่พื้น กำลังมองมาที่นางด้วยแววตาที่ร้องขอ ไม่อยากให้นางไป

วินาทีนั้นเอง นางรู้สึกลำบากใจ

เสียงร้องเรียกนางทั้งสองด้านดังขึ้นพร้อมกัน นางหยุดอยู่กับที่ไม่รู้ว่าจะไปทางไหนดี

ท้ายที่สุดแล้ว นางก็เห็นสายตาที่ผิดหวังของหันยี่ฉี เขามองมาที่ตาของนาง สายตาของเขาไม่มีความอ่อนโยนหลงเหลืออีก มันมีแต่ความเย็นชา

เขาไม่ยืนรอที่เดิมเพื่อรอนางอีกแล้ว เขาหันหลังแล้วเดินจากไป เงาของเขาหายไปในความมืด

“ยี่ฉี ไม่ ....... อย่าไป อย่าทิ้งข้าไป”

นางคิดอยากจะตามไป แต่ในเวลานี้เอง ด้านหลังก็เหมือนจะมีความเคลื่อนไหว

นางหันไปมอง สายตาของเชียนแย่ซิ้วไม่มีประกายอีกแล้ว เขาค่อยๆหลับตาลง

เขาตายแล้ว

เป็นเพราะนางที่ทำให้เขาตาย นางจะทิ้งเขาไว้โดยไม่สนใจแบบนี้ได้หรอ?

“ไม่นะ ไม่นะ ขอร้องพวกเจ้า ....... อ๊า”

จางยวี่โหร่วร้องตื่นขึ้นมาด้วยความตกใจ นางสะดุ้งขึ้นนั่ง สีหน้าของนางซีดเซียว มีแต่เหงื่อท่วมไปทั้งตัว

นางหายใจหอบ นางมองไปรอบๆ พบว่านางกำลังนอนอยู่ในบ้านไม้ไผ่

นางรีบหันไปมองข้างๆ เห็นเชียนแย่ซิ้วนอนอยู่บนเตียงด้านข้างของนาง

เขานอนนิ่งๆอยู่ตรงนั้น ถึงแม้สีหน้าของเขาจะซีด แต่ว่าริมฝีปากของนางไม่คล้ำม่วงเหมือนก่อนหน้านี้แล้ว

เขาหายดีแล้ว หรือว่า ......

ไม่ ไม่หรอก หชู่ถันจะต้องช่วยเขาได้ เขาต้องไม่เป็นอะไร

ร่างกายของนางยังคงอ่อนแรงอยู่ จางยวี่โหร่วยังคงฝืนลงจากเตียง แล้วเดินมาที่ข้างๆเขา

นางยื่นมือไปลองดูว่าเขายังหายใจอยู่ นางถึงได้วางใจ เขายังมีชีวิตอยู่ ยังอยู่ก็ดีแล้ว

ก่อนหน้านี้ไม่เคยมีสถานการณ์ที่สงบแบบนี้ ที่ทำให้นางได้มองเขาชัดๆ ต่อให้เขาป่วยอยู่ เขาก็ยังดูหล่อเหลา ราวกับรูปปั้นแกะสลัก

ดวงตาของเขาปิดสนิท ขนตาของเขาเรียวยาว

อาศัยแค่ใบหน้าหล่อเหลาของเขาก็สามารถเป็นภัยของใครต่อใครได้แล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงฐานะที่น่าตกใจของเขาเลย

ส่วนนางมีดีอะไรที่ทำให้เขาต้องมาเสียสละเพื่อนางมากมายขนาดนี้? จางยวี่โหร่วรู้สึกไม่เข้าใจเลย

นางคิดในใจว่าก่อนหน้านี้สองครั้งพอพบหน้ากันก็มีแต่ทะเลาะ นางเห็นเขาเหมือนเทพเจ้าที่อยู่รอบตัวเท่านั้น คิดไม่ถึงเลยว่าครั้งที่สามที่พบหน้ากัน จะเปลี่ยนแปลงความรู้สึกของนางไปได้มากขนาดนี้

โชคชะตา ทำไมถึงได้ล้อเล่นกับนางได้ขนาดนี้?

............

ในตอนนี้เอง ก็มีคนเปิดประตูเข้ามา หชู่ถัน ด้านหลังของเขา คือเสี่ยวเฟิง