ตอนที่ 292 ความระแวงสงสัยจนตัดสินใจพลาดผิด

ตอนที่ 292 ความระแวงสงสัยจนตัดสินใจพลาดผิด

กลับมา มู่โหรงจิ้วโกรธกระหืดกระหอบแล้วจริงๆ

ไม่เพียงการเดินทางของหันยี่ฉีก็หาไม่พบ แม้แต่จางยวี่โหร่วก็ไม่รู้นางไปไหนแล้ว

พอเริ่มได้ฟังดวงมู่หย่าพูดยังคิดว่าหันยี่ฉีอาจจะทำให้มันดูสลับซับซ้อน แต่ตอนนี้เขาคิดว่าข่าวสอดแนมทั้งหมดในแคว้นเชียนสูญประโยชน์ทั้งหมด แม้แต่ผู้หญิงคนเดียวก็หาไม่เจอ

จางยวี่โหร่วเดินทางติดต่อมาสามวัน หรือว่านางติดปีกบินได้เสียแล้ว?

ตามองมู่โหรงจิ้วกำลังจะโกรธแค้น ดวงมู่หย่ารีบอธิบาย “เรื่องนี้ข้าไม่ได้ล้อเล่น เจ้าคิดข้ากำลังเล่นหรือไง? แม้เจ้าจะไปสืบหาก็ได้ข่าวแบบนี้ อีกอย่างข้าคิดละเอียดรอบคอบได้ การเดินทางของจางยวี่โหร่วไม่ใช่เรื่องบังเอิญอย่างแน่นอน นางกำลังวางแผนลับอะไรบางอย่างอย่างแน่นอน อีกอย่าง เจ้าไม่คิดว่าทุกอย่างมันบังเอิญเกินไปหรือ? หันยี่ฉีกับจางยวี่โหร่วแยกกันในวันเดียวกัน กลับมาวันเดียวกันอีก มีเรื่องบังเอิญขนาดนี้ด้วย?”

เริ่มแรกมู่โหรงจิ้วยังดูถูกอยู่บ้าง แต่ฟังจนจบ สีหน้าเขาก็เปลี่ยนไปมาก

“หรือจะบอกว่า สองสามวันนี้พวกเขาอยู่ด้วยกัน?” ถ้าเป็นแบบนั้น พวกเขายังใช้โอกาสนี้จงใจสร้างพวกเขา เป็นแบบนี้มันไม่ตลกไปหรือ?

ดวงมู่หย่าคิดพลาด แค่สงสัยระแวงในใจก็เกิดความคิดเพ้อเจ้อเอาง่ายๆ ไม่แน่ว่าเดิมที่อาจจะเป็นเรื่องง่ายมากๆก็ได้ แต่ถูกพวกเขาทำให้มันซับซ้อน

“บางทีพวกเขากำลังเคลื่อนไหวกันลับๆ ต้องการจะรับมือพวกเรา หันยี่ฉีหน้าเนื้อใจเสือเจ้าเล่ห์สับปลับ เขาทำเรื่องนี้แน่นอน”

ตอนแรกพวกเขาจะยืมโอกาสทำลายความรักของหันยี่ฉีและจางยวี่โหร่ว แต่คิดไปคิดมา กลับทำตัวเองกลัวไม่สงบเสียเอง

ดวงมู่หย่าหัวเราะทันที อดพูดเสียดสีไม่ได้ “ทำไม เจ้ากลัวหรือ? ตอนพวกเราตัดสินใจมาหนานหชู่ คง ไม่เตรียมตัวให้พร้อม เพียงแค่ได้เป้าหมายเท่านั้น ยอมแลกทุกสิ่งทุกอย่าง เกรงว่าต้องสละชีวิต”

อะไรนะ สละชีวิต? สีหน้ามู่โหรงจิ้วเปลี่ยนไปแล้ว

เขาไม่คิดแบบนั้นแน่ เพราะว่าเขากลัวตายยิ่งกว่าใคร เขาแค่อยากมีชีวิตรอดเท่านั้น

อีกอย่างที่ผ่านมา เขาคิดทุกอย่างง่ายเกินไป เอาแต่คิดว่าจะใช้อำนาจของตัวเองในแคว้นเย่น ใครเห็นเขาก็ต้องก้มหัวเรียกขาน ไม่มีใครกล้าทำผิดกับเขา แต่ว่าตอนนี้ถ้ายังทำตัวเหมือนเมื่อก่อนต่อไป เช่นนั้นคงไม่ไกลจากความตายจริงๆ

เขากำหมัดแน่น จ้องมองนางอย่างโกรธแค้น “หุบปาก ยังมีเวลาพูดประชดประชัน รีบๆคิดหาทาง”

ในใจดวงมู่หย่าเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม เป็นผู้ชายที่ไม่ได้เรื่องจริงๆ เวลาสำคัญยังมาพึ่งพิงนาง

มู่โหรงจิ้วเป็นคนไร้ประโยชน์จริงๆ ถึงจะเป็นชายแท้ ชายห้าวหาญเด็ดเดี่ยวแน่วแน่ ทำให้นางอดหลงใหลไม่ได้ ในใจเกิดความคิดอยากจะปราบเขาให้ราบคาบ

นางแค่เกลียดที่ไม่ได้พบเขาก่อน อย่างน้อยๆพบต่อหน้าจางยวี่โหร่ว นางไม่เชื่อในเสน่ห์ของนาง ไม่อาจคว้าหัวใจเขาให้อยู่กำมือตัวเองได้

แต่ไม่เกี่ยวอะไร ทุกอย่างยังไม่สายไป

นางดวงมู่หย่ามองของที่อยู่สูงกว่า ที่ผ่านมาไม่มีสิ่งใดที่คว้ามาไม่ได้