ตอนที่ 312 การกบฏที่น่าอับอาย

ตอนที่ 312 การกบฏที่น่าอับอาย

ดั่งที่จางยวี่โหร่วได้คาดการณ์ ในคืนที่นางได้เดินออกจากตำหนักชิงผิงอ๋อง จ้าวซินซินก็ได้ส่งข่าวไปให้เป่ยจื่อห้าว

และเป่ยจื่อห้าวเองก็ได้เอาเรื่องนี้ไปบอกมู่โหรงจิ๋ว สำหรับพวกเขาแล้ว นี่เป็นเรื่องที่น่ายินดีเป็นอย่างยิ่ง

โดยเฉพาะเป่ยจื่อห้าว แต่ก่อนหน้านี้ไม่รู้ว่าเขาสรรหาวิธีอะไรมากมาย แค่เพื่อจะให้จางยวี่โหร่วกับหันยี่ฉีแยกทางกัน แต่ว่าทุกครั้งก็ไม่ได้สมดั่งใจหวัง แม้กระทั่งบางครั้งยังทำให้ตนเองโชคร้ายไปด้วย

เขานึกไม่ถึงจริงๆว่าหลังจากที่ไป๋หลิงกวงได้ปรากฏ แค่นางแอบทำอะไรเล็กๆน้อยๆ ก็สามารถทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเขาแตกแยกกันได้ จริงๆมาเกินความคาดหมายของพวกเขาตั้งเยอะ และนี่เป็นความสุขที่เกิดขึ้นอย่างคาดคิดไม่ถึงจริงๆ

น่าจะในช่วงเวลานี้ ก็มีแค่ดวงมู่หย่าที่รู้สึกตื่นเต้นคนเดียว และรู้สึกเหมือนมีอะไรแปลกๆ

“ถึงแม้บอกว่าเป้าหมายได้บรรลุแล้ว แต่พวกเจ้าไม่รู้สึกหรือว่าเรื่องนี้มันราบรื่นเกินไป มันทำให้รู้สึกเหมือนมีอะไรผิดปกติ?”

สองคนนั้นที่กำลังรู้สึกดีใจและตื่นเต้นคงไม่อยากฟังคำพูดที่ทำลายบรรยากาศเยี่ยงนี้

มู่โหรงจิ๋วเลยรีบพูดขึ้นอย่างทนไม่ไหว “นี่มันยังเป็นเรื่องโกหกหรือ? อย่าลืมว่าเรื่องที่หลอกใช้ไป๋หลิงกวงไปทำให้พวกเขาแตกแยกเป็นความคิดของเจ้า ตอนนี้นางได้ช่วยพวกข้าบรรลุเป้าหมายแล้ว เจ้ายังจะมาสงสัยว่าผลสรุปไม่น่าเชื่อถือ นี่มันเป็นแค่เรื่องที่เจ้าจิตนาการไปเอง”

เช่นนั้น กระตุ้นให้ไป๋หลิงกวงไปถึงตำหนักชิงผิงอ๋อง ทำให้นางไปทำลายความสัมพันธ์ของจางยวี่โหร่วและหันยี่ฉีโดยไม่สนใจอะไรใดๆ เป็นความคิดของพวกเขาเอง

จริงๆไป๋หลิงกวงแค่มีความคิด ตามนิสัยของนางแล้ว นางเป็นคนอ่อนแอและขี้กลัวเยี่ยงนี้ ถ้าจะให้ความคิดที่ชั่วร้ายในใจของตนเองถูกเผยออกมา ถ้าแค่พึ่งพาตนเองคงต้องใช้เวลาที่จะกระทำออกมา หรือว่านางอาจจะควบคุมความคิดของตนเองไม่ให้กระทำออกมาเลยก็ว่าได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่านางจะสร้างปัญหาเยี่ยงนี้

เหตุผลแรก มู่โหรงจิ๋วไปหาเรื่องนางทุกวัน ทำให้นางรู้สึกกลัวความกดดัน และอีกเหตุผลนึง เป่ยจื่อห้าวยังคงพึ่งอำนาจที่ตนมีคอยเกลี้ยกล่อมข้างหูนางว่าให้นางหาทางออกด้วยตนเอง และแสดงให้นางเห็นว่าในหนานหซู่มีแค่เขาคนเดียวที่จะช่วยนางได้ และสามารถทำให้นางหลุดพ้นจากความลำบาก ไม่เช่นนั้นก็ให้นางรอคอยซึ่งความล่มจม

แต่สิ่งที่พวกเขาทำทั้งหมดเป็นเพียงการกระตุ้นเท่านั้น ถ้านางสามารถยืนหยัดในตนเอง ต่อให้พวกเขาจะหลอกล่อนางเยี่ยงไร นางก็ไม่มีที่จะทำเรื่องเยี่ยงนี้ขึ้น

ตอนนี้ดูๆแล้ว นางไม่ได้ทำให้พวกเขาผิดหวังจริงๆ

เป่ยจื่อห้าวถือว่าได้ถือว่าเป็นข้าศึกของจางยวี่โหร่วมาหลายครั้ง สำหรับปัญหานี้แล้ว เขามีสิทธิ์ที่จะพูด

“องค์หญิง จริงๆความกังวลของท่าน ข้าก็เคยสงสัยด้วยเช่นกัน ต้องทำทุกอย่างให้มีความแน่นอน จึงจะบอกทุกอย่างให้พวกเจ้าได้อย่างแน่ชัด จางยวี่โหร่ว ออกจากตำหนักชิงผิงอ๋องโดยร่างกายได้รับบาดเจ็บ เลือดของนางได้หยดลงบนพื้นตลอดทางจากห้องนอนของนางผ่านสวนแล้วออกจากประตูตำหนัก เห็นได้ชัดว่าแผลของนางอาการหนักมาก ถึงแม้ว่าพวกเขาอยากจะหลอกลวงพวกข้า คงไม่มีทางที่จะเล่นละครตบตาพวกข้าถึงขั้นทำให้ตนต้องบาดเจ็บ และเสียเลือดเป็นอย่างมาก ถ้าไม่ระวังตัวหน่อยอาจจะถึงแก่ความตายได้”