ตอนที่ 315 ทวงของๆ ตนเองกลับมา

ตอนที่ 315 ทวงของๆ ตนเองกลับมา

“ไม่ ทุกคนต่างก็มีขีดจำกัดของตนเอง ถึงแม้นางจะเป็นภรรยาของท่านอ๋อง ท่านอ๋องก็คงไม่ทนเห็นนางไปทำเรื่องชั่วร้ายเยี่ยงนั้น จางยวี่โหร่วเป็นคนทำร้ายข้าถึงเยี่ยงนี้ ดังนั้นมันก็สมควรที่นางต้องรับผิดชอบกับสิ่งนี้！

ไหนๆก็ได้เห็นธาตุแท้ของนางแล้ว ก็ไม่มีอะไรจะพูดอีก

นางเป็นถึงเพื่อนสนิทของจางยวี่โหร่ว มันก็ถูกกำหนดมาแล้วว่านางไม่มีทางเข้าข้างตน มันก็ดีที่ไม่ต้องให้นางต้องสวมหน้ากากหลอกลวงผู้อื่นอีก

จ้าวซินซินไม่ได้รู้สึกโกรธและไร้ความอดทนกับคำพูดของนางเลย ตั้งแต่แรกจนจบรอยยิ้มของนางยังคงนิ่งเฉยมาก

ไม่นานไป๋หลิงกวงก็ได้สังเกตถึงปัญหาๆหนึ่งที่สำคัญได้เกิดขึ้น ถึงแม้นางจะไตร่ถามอย่างไม่หยุดเยี่ยงนี้ ภายนอกเหมือนจะเรียกความเป็นธรรมให้กับจางยวี่โหร่ว แต่สำหรับน้ำเสียงแล้วท่าทีของนางไม่ได้แสดงอาการโกรธเคืองใดๆ

ท่าทีของคนๆหนึ่งสามารถเสแสร้งได้ แต่มีเพียงสิ่งเดียวที่แกล้งทำไม่ได้คือความโกรธ

หรือว่าวันนี้ที่นางมาไม่ได้เพื่อมาช่วยเรียกความเป็นธรรมให้กับจางยวี่โหร่ว แต่มีเป้าหมายอื่น?

ครั้งนี้นางถือว่าฉลาด ไม่เช่นนั้นจ้าวซินซินต้องสงสัยความหลากแหลมของนางอย่างแน่นอน สมองเยี่ยงนี้ยังคิดจะไปทำร้ายผู้อื่น มันช่างเป็นเรื่องที่น่าขบขัน

“นั้นเจ้ารู้สึกว่า กรรมที่นางได้รับตอนนี้ เจ้าคิดว่ามันอยู่ในระดับความพึงพอใจของเจ้าหรือยัง?” จ้าวซินซินถามขึ้น

“นี่…… นางได้ถูกลงโทษแล้ว อีกอย่างก็ถูกไล่ออกจากตำหนักอ๋องแล้ว ฉะนั้นก็… ” ไป๋หลิงกวงทำนัยน์ตาที่ไม่มั่นใจ มันชัดเจนอย่างมากที่นางไม่เคยไปคิดเรื่องพวกนี้

ครั้งนี้ที่นางคิดแผนการชั่วร้ายเยี่ยงนี้ออกมาก็ทำให้จิตใจนางไม่สงบอยู่แล้ว มันไม่ง่ายเลยที่ตอนนี้นางได้สงบลงแล้วยังไม่ทันได้เสพสุข จะกล้าไปคิดมากได้เยี่ยงไร?

และในใจของนางยังมีเสียงๆหนึ่งที่บอกนางว่า นางมีตำแหน่งเป็นองค์หญิงแคว้นเหลียงที่สูงส่ง นางมีความสง่า ยโส และมีศักดิ์ศรี และนางก็เคยรับไม่ได้กับตนเองที่ใช้วิธีสกปรกเพื่อที่จะได้รับการรักใคร่จากผู้อื่น

ดังนั้นนางมาคิดใคร่ครวญเกี่ยวกับเรื่องนี้ ในใจลึกๆของนางก็มักจะโยนความผิดทุกอย่างให้กับจางยวี่โหร่ว ทำเช่นนี้นางจึงจะไม่รู้สึกละอายใจ

นางได้รับบาดเจ็บหนักเยี่ยงนี้แล้ว แม้กระทั่งต้องเสียโฉมหน้าของตนไป นี่ก็ทำให้นางได้รับบทลงโทษ และจะทำให้จางยวี่โหร่วเอาทุกอย่างคืนให้กับนาง นางแค่จะทวงทุกอย่างที่เป็นของนางคืนเท่านั้น

จ้าวซินซินหัวเราะเบาๆ แล้วพูดขึ้น “เจ้ามันคิดตื้นๆเกินไป เจ้ายอมเสียทุกอย่างมากเพียงนี้ สามารถบอกได้ว่ายอมเสียทุกอย่างจริงๆ ไม่ง่ายเลยที่จะได้มาซึ่งชัยชนะเยี่ยงนี้ แต่ถ้านางได้กลับมาโดยเร็วๆนี้ล่ะ สิ่งที่เจ้าได้สละไปก็เสียเปล่า?”

“ไม่ ไม่มีทาง พี่ยี่ฉีไม่มีทางอภัยให้นาง ข้าต่างหากที่เป็นหญิงที่เขาควรเห็นค่ามากที่สุด จางยวี่โหร่วไม่ได้ถือว่าเป็นอะไรเลย”

ไป๋หลิงกวงไม่สามารถฟังคำพูดพวกนี้ได้ ฉะนั้นนางจึงต้องพยายามอธิบาย แต่ไม่รู้ว่านางได้บอกให้นางฟัง หรือบอกให้ตนเองฟัง

“ถ้าเจ้ามั่นใจในตัวเจ้าเยี่ยงนี้ นั้นข้าก็ไม่มีอะไรจะพูด แต่จริงๆในใจของเจ้าก็คงกลัวอยู่สินะ ถึงแม้เจ้าคิดว่าเจ้ามีปัญญาทำให้หันยี่ฉีรู้สึกหวั่นไหวกับเจ้าได้ แต่จางยวี่โหร่วก็เป็นคนที่เข้ามาก่อน ก่อนที่เจ้าจะปรากฏตัว ความสัมพันธ์ของพวกเขาดีมาก ทำไมถึงเปลี่ยนแปลงอย่างง่ายดายเยี่ยงนี้ แค่ความเข้าใจผิดเล็กๆน้อยๆ?”

จ้าวซินซินกำลังตักเตือนนาง และกำลังลองใจนางไปด้วย

ภารกิจที่องค์ชายสามสั่งให้นางทำก็คือให้นางได้ล้วงความลับที่นางกับหันยี่ฉีมีความสัมพันธ์กัน ตอนนี้เป็นช่วงเวลาที่ใจของไป๋หลิงกวงเริ่มอ่อนแอ ต้องทำให้ความจริงทุกอย่างถูกล้วงลับออกมาให้ได้

นางต้องจับจุดที่อ่อนแอของนางออกมา แล้วค่อยๆคุยกับนางเพื่อค่อยๆเผยความกลัวที่อยู่ในใจของนางออกมา