ตอนที่ 316 เชื่อฟัง

ตอนที่ 316 เชื่อฟัง

สำหรับความรู้สึกที่นางมีต่อเขา ไม่ได้เริ่มตอนที่อายุ 10 ขวบ แต่มันเริ่มต้นจากหลังจากที่นางมาถึงหนานหชู่ ที่ครั้งแรกที่เขาช่วยนางมาจากมือของมู่โหรงจิ๋ว

สำหรับชื่อเสียงของหันยี่ฉี ถึงแม้นางเคยได้ยินมานานแล้ว ก่อนหน้านี้ก็ไม่ได้รู้สึกหวั่นไหวอะไร ใครก็ไม่มีทางจะมีความรู้สึกกับคนแปลกหน้าที่ไม่เคยได้เจอ

แต่ตอนที่เขาออกหน้าออกตาช่วยนาง พอนึกถึงภาพบรรยากาศวันนั้นที่นางได้รู้สึกกับหน้ากากสุนัขจิ้งจอกนั้น เหมือนในใจของนางได้ลอยไปตกที่เขาโดยทันที

จนตอนนี้นางถึงจะรู้แล้ว ที่แท้นามของเขาคืออ๋องชิงผิง คนที่ทำให้นางสามารถหลุดพ้นจากความลำบาก และเป็นชายหนุ่มที่สามารถแบกรับภาระทุกอย่างไว้

จริงๆนางไม่สมควรคิดอะไรเรื่อยเปื่อยกับเขา แต่พอได้เห็นเขาได้รักใคร่และดูแลจางยวี่โหร่ว และพอนึกถึงว่าเขากับนางก็คงจะเกิดความสัมพันธ์นี้ขึ้นได้ ในใจของนางเลยร้อนรนขึ้นมา ไม่นานก็ทำให้นางเอาตัวเองไว้ไม่อยู่

จ้าวซินซินเห็นว่าตนเองกว่าจะทำให้นางสามารถถามอะไรบางอย่างที่เกี่ยวกับแผนการของนางกลับล้มเหลวเยี่ยงนี้ ในใจของนางก็รู้สึกทั้งกังวลและทั้งเครียด

เวลานี้ไป๋หลิงกวงกลับรู้จักโฉยโอกาสไว้ใช้กลยุทธ์สลับแขกให้เป็นเจ้าบ้าน

“ถึงแม้ข้าจะเข้าตำหนักนี้ได้ไม่นาน และเคยได้ยินบ่าวไพร่เคยพูดถึงแม่หญิงซู ได้ยินมาว่าแม่หญิงซูเป็นแค่ธิดาอนุของขุนพลท้องที่ ซึ่งฐานะต่างกับจางยวี่โหร่วอย่างสิ้นเชิง หลังจากนั้นยังโดนคนในตระกูลทอดทิ้ง ยังโชคดีที่นางเมตตาเก็บมาเลี้ยง ถ้าเดาไม่ผิด แม้หญิงซูน่าจะเป็นเจ้า นางดีต่อเจ้าเยี่ยงนี้ แต่เจ้ากลับหักหลังนาง แม้กระทั่งเพื่อนสนิทที่มีความสัมพันธ์อย่างลึกซึ้งเจ้ายังกล้าหักหลัง มีสิทธิ์มาว่าข้าเรื่องพวกนี้ด้วยหรือ?”

นึกไม่ถึงเลยว่าคนที่ตื่นเต้นคราวนี้จะเป็นจ้าวซินซิน ท่าทางของนางตอนนี้ยังบ้าคลั่งยิ่งกว่าไป๋หลิงกวง

“เจ้ารู้เรื่องอะไร เจ้าไม่รู้เรื่องอะไรเลย！พวกเจ้าเติบโตมาในตระกูลที่มีฐานะ ยังรู้ซึ้งถึงความเจ็บปวดของการที่มีฐานะเยี่ยงนี้ อยู่ที่บ้าน ฐานะของข้ายังไม่เท่าบ่าวไพร่เลย โดยคนอื่นรังแกทุกวัน และจางยวี่โหร่ว นางเคยเห็นข้าเป็นเพื่อนสนิทสักที่ไหน แค่เพราะข้ามีผลประโยชน์ต่อนาง ถ้าไม่ใช่เพราะข้าคอยหนุนหลังนาง วันนี้นางจะมีฐานะสูงส่งเยี่ยงนี้ได้อย่างไร！”

ไป๋หลิงกวงพึ่งจะรู้ว่าคนที่ต้องการจัดการกับจางยวี่โหร่วไม่ได้มีเพียงนางคนเดียว และยังมีหญิงผู้อยู่ตรงหน้านี้ด้วย

จางยวี่โหร่วมีอะไรที่เป็นเสน่ห์ดึงดูดคนอื่นอะไรนักหนา ไม่ใช่แค่ดึงดูดความสนใจของหันยี่ฉี แล้วยังทำให้พวกนางรู้สึกอิจฉาริษยานางได้อีก

สำหรับที่จ้าวซินซินพูดมา นางก็รู้สึกเข้าใจ สำหรับบางคนก็คงไม่เข้าใจ แต่นางมั่นใจได้ว่า เรื่องราวในชีวิตของจ้าวซินซินนั้นแย่กว่าชีวิตของตน

“นั้นเจ้าก็ไม่ควรรู้สึกโกรธแค้นนางเพราะเรื่องพวกนี้ จะอย่างไรก็ตามมันคือโชคชะตาของเจ้า ไม่ใช้จางยวี่โหร่วเป็นคนให้เจ้า”

จ้าวซินซินยิ้มเยาะทันที “จะไม่เกี่ยวข้องกับนางได้เยี่ยงไร นางไม่มีทางไม่ข้องเกี่ยวกับสิ่งๆนี้ ก่อนหน้านี้ ตระกูลของข้าถูกทำลาย ท่านพ่อและชายหนุ่มทุกคนในวงศ์ตระกูลก็ถูกประหารชีวิตกันหมด วันนั้นที่พวกเขาถูกลงโทษข้าก็จะได้อยู่ในเหตุการณ์ ตอนนั้นข้าได้เห็นเลือดสดๆของพ่อข้าพุ่งกระจูดออกมาจากลำคอ เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้ามีความรู้สึกอย่างไร? ถึงแม้เขาจะไม่เคยทำหน้าที่พ่อที่ดี แต่อย่างไรข้าก็มาจากสายเลือดของเขา ถ้าไม่ใช่เป็นเพราะจางยวี่โหร่ว พ่อข้าก็คงไม่ตาย”

จริงๆใจของนางก็อยากให้คนในตระกูลจ้าวตายกันไปให้หมด แต่ตอนนี้นางกลับเอาเรื่องนี้มีอ้างว่านางแค้นจางยวี่โหร่วเพราะต้องสูญเสียคนในครอบครัว

แน่นอน ข้ออ้างนี้ทำให้ไป๋หลิงกวงเชื่อสนิทใจ

แค้นที่นางฆ่าพ่อทำลายตระกูลนั้นต้องชำระ ถ้านางเกลียดจางยวี่โหร่วเพราะเรื่องนี้ มันก็เป็นเรื่องที่สมควรอยู่แล้ว