ตอนที่ 324 หย่ากันเถอะ ทั้งสองฝ่ายจะได้มีความสุข

ตอนที่ 324 หย่ากันเถอะ ทั้งสองฝ่ายจะได้มีความสุข

จางยวี่โหร่วไม่มีทางเชื่อในคำพูดของเขา

ไม่ว่าเขาจะไม่ประสงค์ร้ายกับนาง ตอนนี้ในสายตาของนาง เขาก็คือคนหลอกลวงเท่านั้น

พอเห็นรอยยิ้มที่ดูถูกของนาง หวงเย่ก็รู้สึกถูกโจมตีเป็นอย่างมาก

“นี่ แค่ข้าอมยิ้มเบาๆก็สามารถทำให้หญิงสาวนับพันสยบอยู่แทบเท้าของข้า เจ้าก็ต้องเห็นแก่หน้าข้าหน่อยสิ！”

จริงๆไม่ใช่แค่ผู้หญิงนับพันเท่านั้น รูปลักษณ์อันอ่อนโยนและงดงาม หน้าตาอันหล่อเหลาของเขา จริงๆมันทำให้ทั้งชายและหญิงก็หลงเขาได้ ไม่เช่นนั้นวันนั้นคงไม่มีคนร้ายคอยยุ่งกับเขาไม่ปล่อยเยี่ยงนั้นหรอก

จางยวี่โหร่วพูดขึ้นด้วยเสียงเย็นชา “ตอนนี้ข้าไม่มีเวลามาพูดเล่นกับเจ้า ถ้าเจ้ายังไม่พูดว่าเจ้าเป็นใครอีก เจ้าก็หายตัวไปจากข้าเดี๋ยวนี้ ข้าก็ไม่อยากเห็นหน้าเจ้าอีก”

หวงเย่ถอนหายใจไม่หยุด หญิงสาวผู้ที่คนๆ นั้นได้ตกหลุมรัก มันแตกต่างจากผู้อื่นจริงๆ

แค่ว่าหญิงสาวผู้ที่หายากเยี่ยงนี้ คนๆ นั้นได้ไปแล้ว บนโลกนี้ยังสามารถหาผู้อื่นที่ได้เหมือนนางอีกหรือไม่?

ก็ไม่รู้ว่าเริ่มต้นจากเมื่อใด ใจของเขาเริ่มมีการเปลี่ยนแปลง

ก่อนหน้านี้เขาไปไหนมาไหนคนเดียว แค่ต้องการอยู่คนเดียวและไม่อยากไปข้องเกี่ยวกับใคร และไม่เคยโดนเรื่องอะไรมาผูกมัดเขาเลย

เขาเองก็ยังนึกไม่ถึงเลยว่าจะมีวันนั้นที่เขารู้สึกโดดเดี่ยวและรู้สึกเหงา ต้องการคนๆหนึ่งคอยอยู่เคียงข้าง ไม่กลัวว่าจะต้องเสียสละทุกอย่าง หรือจะจบชีวิตไป ก็ยังดีกว่าใช้ชีวิตอยู่อย่างโดดเดี่ยวตามลำพัง

เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกว่าปรัชญาการใช้ชีวิตต่างๆที่ได้ถูกบันทึกไว้ล้วนอยู่ของตาย มีแค่คนเป็นๆที่อยู่ต่อหน้าเขาจึงจะเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด

มิกล้าคนๆนี้ถึงได้รักษาจิตใจให้สงบสุข นอกจากแก้แค้นก็เหมือนไม่สนใจอะไรใดๆ แต่วันนี้นางกลับทำให้เขาเปลี่ยนไปได้มากเยี่ยงนี้ แม้กระทั่งยอมจำนนให้ตนเองจมอยู่กับความทรมานและพยายามอดทนไม่ยอมแพ้ ไม่กลัวจะสูญเสียอะไร แค่ไม่อยากให้นางจากเขาไปไหน

หวงเย่ถอนหายใจเบาๆ จึงค่อยๆให้ความร่วมมือ ไม่เช่นนั้นนางคงไม่ยอมให้เขาอยู่กับนางอีกเป็นอันขาด

“ทำไมเจ้าต้องทำให้ข้าลำบากใจเยี่ยงนี้ ข้าก็โดนคนอื่นขอร้องมาเหมือนกัน และก็แค่สัตย์ซื่อมาก”

อะไรนะ? หรือว่าเขาก็ถูกใครส่งมาเพื่อที่จะอยู่เคียงข้างนาง?

จางยวี่โหร่วไม่อยากจะคิดเหมือนกันว่าคนๆนั้น เขาคือใครกันแน่?

“พูดมา เจ้าคือใครกันแน่ พวกเจ้าวางแผนอะไรกัน บอกทุกอย่างที่เจ้ามาให้หมด ！”

รอยยิ้มของหวงเย่เหมือนมีการเยาะเย้ยเล็กน้อย “มีแผนอะไรกันเล่า เขาให้ข้ามาอยู่เคียวข้างเจ้า ก็แค่เพื่อภารกิจหนึ่งเท่านั้น นั่นก็คือปกป้องเจ้า”

ปกป้องนาง? ใจของจางยวี่โหร่วเหมือนถูกโจมตีอย่างหนัก นางลืมตาโตขึ้นทันที

หวงเย่ปรากฎตัวอย่างไม่ธรรมดา ตอนที่เขาปรากฎตัวมาอยู่ข้างนาง เหมือนเป็นเวลาเดียวกับที่นางได้เจอคนๆหนึ่งเป็นครั้งสุดท้าย

หรือว่าคนที่อยู่เบื้องหลังเขาจริงๆแล้วมันคือ……

ทุกอย่างให้มันจบลงแค่นี้ ถ้านางสามารถเดาออกนางก็จะเข้าใจเอง แล้วสำหรับเรื่องอื่น หวงเย่ก็จะไม่พูดมากอีก

นางอาจจะเดาถึง หรือไม่ก็อาจเดาไม่ถึง หรืออาจจะไม่แน่ใจ

จางยวี่โหร่วเงียบสงบลงอย่างกะทันหัน เรือนร่างที่ผอมและอ่อนแอของนางถูกลมพัดจนสั่นเล็กน้อย ดูๆแล้วเหมือนนางกำลังอ้างว้าง ทำให้คนเห็นรู้สึกเป็นห่วงและอยากดูแลนางมากๆ

ตอนนี้นัยน์ตาของนางกลับเปลี่ยนแปลงไปทันที สายตาที่เปล่งประกายซึ่งความรู้สึกโดดเดี่ยวกลับจางหายไป

ตอนนี้นางไม่ได้รู้สึกสงสัยในตัวตนของเขาอีก แต่ที่นางรู้สึกไร้ซึ่งความหวังก็เพราะคนที่ทำให้ใจของนางแตกสลาย