ตอนที่ 346 เพลาอันสมควรได้มาถึง

ตอนที่ 346 เพลาอันสมควรได้มาถึง

เป่ยจื่อหัวหายใจเข้าลึกๆ กว่าที่เขาจะทำให้จิตใจที่สงบมันไม่ง่ายเลย และยอมรับความจริงนี้

“คุณน้องโหร่วเอ๋อ เจ้ารู้เรื่องนี้ตั้งแต่เมื่อใด? ตอนนั้นที่นางยกเลิกสัญญาของการสมรสของเขาแล้วเลือกอ๋องชิงผิง ไม่ได้เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ใช่หรือไม่?”

มีส่วนเกี่ยวข้อง และไม่เกี่ยวข้องด้วย！

เพราะว่านางไม่ใช่รู้จักเขาเป็นแค่ภพเดียว ชาติที่แล้วนางก็รู้ว่าเขาเป็นคนจิตใจโหดเหี้ยม

หนีงานอภิเษก แค่ไม่อยากให้ตนเองไปทำในสิ่งที่ผิดพลาดอีกครั้ง แค่เรื่องนี้ พออธิบายออกมาก็คงไม่มีใครเชื่อ

สำหรับเรื่องที่เกิดขึ้นตอนชาติปานก่อน นางเลือกที่จะเก็บซ่อนไว้ในใจ นั้นก็คือรอยแผลเป็นที่สามารถเผยออกมาให้ใครเห็นได้ และจะปิดบังไว้เยี่ยงนี้ตลอดกัน

จางยวี่โหร่วส่ายหัวเบาๆ แล้วก็พูดขึ้น “ข้าหนีงานอภิเษกสมรสก็เพราะเหตุผลส่วนตัวของข้า แต่ตอนนี้ที่ข้าเห็นวางแผนชั่วๆของเขาและเป้าหมายต่างๆของเขา มันเกิดขึ้นตอนที่คุณน้องหลิเกิดเรื่อง”

“อะไร มันเกี่ยวกับจือเอ๋ออีกหรือ?”

เรื่องมันเกี่ยวข้องกับหลิงจือ คนที่เขารัก มันเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะไม่เห็นความสำคัญ

“ใช่แล้ว เจ้าคงคิดว่า ตอนนั้นคนที่ทำร้ายน้องหลินเป็นองค์รัชทายาทนั้นหรือ?” เรื่องบางอย่างก่อนหน้านี้ไม่ได้เปิดเผย เป็นเพราะว่ายังไม่ถึงเวลา ตอนนี้เป็นโอกาสที่เหมาะสมที่สุด ฮ่องเต้พึ่งจะจากไป ตอนนี้เขามีอำนาจสูงสุด ถ้าไม่พูดก็คงสายไปแล้ว

หรือไม่ใช่องค์รัชทายาทได้ยินจดหมายของเฉินซูเสียนที่กำลังโวยวาย ฉะนั้นจึงทำร้ายจือเอ๋อไปนั้นหรือ? อีกอย่างตอนนั้นเฉิงกั๋วกงก็ได้สารภาพบาปแล้ว และยอมรับว่าเรื่องทั้งหมดตระกูลเฉินเป็นคนทำ อีกหรือว่าเป็นเรื่องโกหกอีกเสียด้วย?”เป่ยจื่อหัวถามขึ้นอย่างไม่เข้าใจ

เรื่องนี้มันจบไปนานแล้ว อีกอย่างยังเป็นเสด็จพ่อที่ตัดสินใจเอง จู่ๆวันนี้จางยวี่โหร่วพูดขึ้นอีกครั้งอย่างแปลกๆ เขาก็เริ่มรู้สึกว่ามันไม่ชัดเจน

“มีคำๆหนึ่งว่าคนเรามักจะเห็นเรื่องจริงเป็นเรื่องโกหกและมักจะเห็นเรื่องโกหกเป็นเรื่องจริง คนที่หลงเชื่อไม่ได้มีแค่เจ้าคนเดียว ถ้าทำให้เสด็จพ่อรู้ก่อน คนที่ทำให้ลูกชายสุดที่รักของเขาต้องตายจริงๆว่ามันมีคนอื่นมาเกี่ยวข้องด้วย แค่เกรงว่าเขาตายไปก็คงไม่ตาสว่าง”

เรื่องจริงที่ถูกเปิดโปง จริงๆมันต้องมีเพลาที่เหมาะสมอยู่แล้ว

เสด็จพ่อก็เสียไปแล้ว ตอนนี้คนที่มีอำนาจสูงสุดคือเป่ยจื่อห้าว เขาคือคนที่มีเหตุผล แยกแยะระหว่างเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัว ฮ่องเต้ที่ดีที่มัวแต่อาฆาตแค้น ทำให้เขารู้ความจริง สามารถตามหาผู้ร้ายที่แท้จริงออกมา และค้นคดีที่ตระกูลเฉิงกั๋วกงถูกล้มกันทั้งตระกูล ก็ถือว่าคืนความเป็นธรรมให้กับพวกเขา

ในใจของเป่ยจื่อหัวมีความรู้สึกว่าจะมีเรื่องไม่มีเกิดขึ้น นัยน์ตาของเขาเต็มไปด้วยความหนักหน่วง และเอ่ยปากถามขึ้น “เจ้าคิดจริงๆหรือว่าคนที่ทำร้ายองค์ชายองค์แรก คือองค์ชายสาม?”

สีหน้าของจางยวี่โหร่วได้ตอบคำถามของเขาไปแล้ว

เป่ยจื่อหัวหลับตาลง การทรยศประเทศชาติ การกบฏ และแอบทำร้ายพี่น้องของตนเอง…… น้องสามเอ๋ยน้องสาม เจ้ายังมีเรื่องอะไรที่ทำให้ผู้อื่นไม่รู้อีก?

หลังองค์รัชทายาทตายไป ไม่ว่าจะเป็นเสด็จแม่ของเขาหรือว่าหลิงจือ ก็ได้ตักเขาเรื่ององค์ชายสามมาตลอด เพื่อที่จะปกป้องคนรอบข้างของเขา จึงต้องระวังเป็นเรื่องธรรมดา

เพื่อบัลลังก์ ทุกคนก็คงมีความคิดบางอย่างในใจ แต่ว่าเขาแค่ไม่เคยนึกถึง เป่ยจื่อห้าวจะทำอะไรลับๆไว้เยอะเยี่ยงนี้ ทุกเรื่องที่ทำไปมีโทษถึงประหารชีวิตได้

โดยเฉพาะเรื่องที่ทรยศบ้านเมืองของตนเองแล้วไปช่วยศัตรู เขารู้ว่าตนเองกำลังทำอะไรอยู่ หรือว่าเขาบ้าไปแล้ว?

“เรื่องนี้เจ้ารู้เรื่องได้เยี่ยงไร?” เขากับจางยวี่โหร่วโตมาด้วยกัน ความสัมพันธ์ดั่งพี่น้องแท้ๆ เขาเชื่อว่านางไม่หลอกเขาหรอก แต่ว่าเขาก็อยากจะได้หลักฐาน จะอย่างไรก็ตามหลักฐานจะอธิบายเรื่องทั้งหมด ไม่มีทางที่จะฟังแค่คำพูดของนางแล้วไปให้ความผิดน้องสาม