ตอนที่ 367 พิษจิ้วจากเขตตะวันตก

ตอนที่ 367 พิษจิ้วจากเขตตะวันตก

ปัญหานี้ หวงนี้ก็เดาออกนานแล้ว แค่ว่าเรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว ถึงแม้ว่าตอนนี้รู้แต่ก็ไม่มีความหมาย

“นี่ ท่านรีบช่วยคนเร็ว！นางได้รับสารพิษแปลกๆเข้าสู่ร่างกาย จริงๆข้าเห็นนางไม่ได้ดื่มยาพิษลงไป แต่ไม่รู้ว่าทำไมพิษมันถึงเข้าสู่ร่างกายนางได้

จากที่เขาเร่งเขา หชู่ถันจึงค่อยๆเดินมาหานาง

มันดูออกอย่างชัดเจนว่าเขาไม่ได้อยากจะให้จางยวี่โหร่วมีชีวิตอยู่

สำหรับแม่หญิงผู้นี้แล้ว เขาได้รู้สึกซับซ้อนมาตนเองเสมอมา ถึงแม้นางจะไม่รู้เรื่องอะไร แต่ถ้าต้องล้มแผนการใหญ่เพราะแม่หญิงเพียงผู้เดียว นั่นไม่ใช่ทางเลือกที่ฉลาด

หรือว่านางตายไปเยี่ยงนี้ก็ถือว่าเป็นเรื่องดี ฉะนั้นบางคนก็จะได้ตัดใจจากนางเสียที

เขาพูดขึ้นมาอย่างเฉย”เจ้าคิดว่าการวางยามีแค่วิธีเดียวคือการดื่มนั้นหรือ? ถ้าเดาไม่ผิด พิษนี้น่าจะเข้าสู่ร่างกายโดยการสูดลม ตอนที่นางเปิดฝาขวด ก็ทำให้พิษนั่นเข้าสู่ร่างกายเรียบร้อยแล้ว”

หวงเย่ถามขึ้นอย่างเข้าใจ พอฟังเขาพูดแล้ว เขาย่ำเท้าอย่างใจร้อน “ท่านรู้เยี่ยงนี้แล้ว ก็รีบช่วยนางสิ”

หชู่ถันไม่ได้บอกว่าจะช่วยนาง แต่ก็ไม่ได้บอกว่าจะไม่ช่วย

ถึงแม้เขาจะยังตรวจไม่ออกว่านางได้รับพิษอะไร แต่แค่เห็นสภาพของนางตอนนี้ ถ้าเขายังไม่ช่วยนางอีก นางก็คงมีชีวิตอยู่ได้ไม่น่นอย่างแน่นอน

“เขาควร? ควรกลับมากับเจ้ามิใช่หรือ?”

“ไม่รู้ว่าตอนที่ข้าพานางหนีออกมา เขาก็คงได้เห็นสัญญาณที่ข้าส่งให้เขา”

หชู่ถันอมหัวเบาๆ “พวกข้าสมควรต้องฉลองเสียหน่อย ที่เขาไม่ได้ขาดสติเพราะแม่หญิงผู้นี้ ถ้าอยู่ต่อหน้าผู้คนมากมาย เขายอมทิ้งทุกอย่าง และเปิดเผยทุกอย่างเพราะจะช่วยนาง ถึงตอนนั้นมันจะเกิดอะไรขึ้น?”

หวงเย่ทำหน้าอึ้งไปสักพัก เลยรู้ว่าทำไมเขาถึงทำท่าทีที่ดูเฉยชาเยี่ยงนี้ สีหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่ดูฝืน

“หรืออาจจะมีอีกเหตุผลนึง เขาคงจะหวาดกลัว กลัวว่าจะรับผลที่ตามมาไม่ได้”

เป็นตั้งท่านประมุขตำหนักจิ๊วซา กลับกลัวเรื่องเยี่ยงนี้นั้นหรือ?

และจางยวี่โหร่วก็เป็นจุดอ่อนของเขา ถ้าจางยวี่โหร่วตายไปจริงๆ เขาจะเป็นเยี่ยงไร? คงจะบ้าคลั่งขึ้นทันที

หชู่ถันหยี่ตาลงเบาๆ และไม่ได้พูดอะไรต่อ

ตอนนี้พิษพวกนั้นกำลังลามไปทั้งตัว จางยวี่โหร่วต้องทนทุกข์ทรมาน ตอนนี้นางรู้สึกแค่ว่าอวัยวะภายในของเขากำลังปั่นป่วน และนางก็ได้อาเจียนเลือดดำออกมาอีกครั้ง

พอเห็นนางทรมานเยี่ยงนี้ หวงเย่ทนดูไม่ไหวจนต้องขอร้องให้หชู่ถันรีบช่วยนาง

“ท่านรีบช่วยนางเถอะ ได้โปรด ช่วงเพลาที่ข้าอยู่กับนาง ข้ารู้สึกว่าก็เป็นคนดี ถ้าไม่ใช่เพราะว่านางช่วยเพื่อนของตนเอง ก็คงไม่ต้องทำให้ตนเองกลายเป็นสภาพเยี่ยงนี้ ตั้งแต่แรกเริ่มจนถึงท้ายสุดนางก็ไม่ได้ทำผิดอะไรเลย นางไม่ควรทนทุกข์ทรมานเยี่ยงนี้ และไม่ควรต้องจบชีวิตเยี่ยงนี้”

หชู่ถันทำสีหน้าที่ดูโหดเหี้ยม นางไม่ได้ทำผิดอะไรจริงๆ แต่ว่าการเป็นอยู่ของนางนี่แหละผิด

ทีแรกเขาก็ไม่ได้รู้สึกว่านางเป็นศัตรูของเขาเลย แต่ว่าครั้งก่อนที่ท่านประมุขยอมสละชีวิตของตนเองเพราะนาง เขาถึงจะเข้าใจความสำคัญที่นางมีต่อเขา

ถ้านางตายไปจริงๆ และเรื่องทุกอย่างได้จบลงจริงๆแล้ว เขาก็คงไม่ต้องอยู่ตามลำพัง

เขาหลับตาลง และหายใจเข้าลึกๆ ช่างเถอะ…..ใครกันที่สามารถทำให้เขาใจอ่อนได้?

เขาจึงรีบแทงเข็มลงตรงเส้นเลือด และเปิดตาของนางเพื่อดูอาการ แล้วค่อยๆเจาะเลือดดำของนางออกมาอย่างระมัดระวัง และเข็มนั้นก็กลายเปลี่ยนสีเป็นสีเขียว

และเวลานี้ สีหน้าของเขาดูหนักใจมาก “พิษจิ้วจากเขตตะวันตก！”

ถึงแม้หวงเย่จะไม่มีความรู้ทางการแพทย์เสียเท่าไหร่ แต่ว่าเขาก็เคยได้ยิน