ตอนที่ 386 ซีหลิงเป่ยชิ่ว

ตอนที่ 386 ซีหลิงเป่ยชิ่ว

หากมองดูอย่างละเอียดถี่ถ้วนแล้วนั้น ก็จะพบว่า แววตาที่นางมองมายังเชียนแย่ซิ้วนั้นช่างเปร่งประกายเต็มไปด้วยความคลั่งไคล้และต้องการเป็นเจ้าของ แต่ก็ถูกนางเก็บซ่อนเอาไว้อย่างดี

เชียนแย่ซิ้วพูดขึ้น “ไม่พบกันห้าปี ท่านอาจารย์ซีหลิงสบายดีหรือไม่"

ซีหลิง เป็นชื่อของหญิงที่สวมใส่อาภรณ์สีแดง

ส่วนบุรุษที่สวมชุดสีดำนั้นมองดูการกระทำของทั้งสองแล้ว ก็ดูเคร่งขรึมขึ้นกว่าเดิม

เขากระแอมไอเสียงดัง เพื่อสื่อว่าตนก็อยู่ด้วย

เชียนแย่ซิ้วมองดูเขาครู่หนึ่ง จากนั้นก็พูดเสียงเรียบ “ท่านอาจารย์เป่ยชิ่ว"

ซีหลิงยิ้มแล้วพูดขึ้น “ห้าปีไม่ได้พบเจอกัน ช่างไม่ง่ายนักกว่าจะได้พบหน้าซิ้วเอ่อ ช่างคิดถึงเจ้ายิ่งนัก หลายวันมานี้เจ้าหายไปที่ใดมา เหตุใดจึงพึ่งกลับมาเล่า?เจ้าเด็กหชู่ถันคนนี้ทำงานได้ไม่ดีนัก พวกข้ากำลังไล่สอบเขาอยู่"

หญิงสาวร้อยเล่มเกวียน เมื่อพบหน้าเชียนแย่ซิ้ว แม้แต่น้ำเสียงก็เปลี่ยนไป

สีหน้าของเชียนแย่ซิ้วไม่เปลี่ยนแปลง เขาพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “หชู่ถันนั้นซื่อสัตย์และภักดีทำหน้าที่ของตนอย่างดีมาโดยตลอด คิดว่าท่านอาจารย์ทั้งสองคงเข้าใจเขาผิดไป ท่านอาจารย์บำเพ็ญเพียรถึงห้าปี ข้าควรที่จะมากล่าวทักทายตั้งแต่แรก แต่ทุกอย่างกลับไม่ราบรื่น ภรรยาของศิษย์นั้นได้รับพิษ เป็นอันตรายแก่ชีวิต ดังนั้นศิษย์จึงต้องคอยอยู่เคียงข้างนาง หากไม่ได้ต้อนรับท่านอาจารย์ดีเท่าที่ควรนั้น โปรดท่านอาจารย์ให้อภัยด้วย"

สีหน้าของหญิงผู้นั้นนิ่งไปครู่หนึ่ง แต่เพียงครู่เดียวก็กลับมายิ้มแล้วพูดอีกครั้ง “ย๊า ไม่คิดเลยว่าซิ้วเอ่อของเราจะมีภรรยาเร็วถึงเพียงนี้ พวกอาจารย์ยังไม่ทันได้มาดื่มฉลองพิธีมงคลเสียด้วยซ้ำ แล้วเจ้ากับองค์หญิงแห่งแคว้นเหลียงนั้นอภิเษกสมรสกันตั้งแต่เมื่อใด เหตุใดจึงไม่พาศิษย์สะใภ้มาให้อาจารย์ดูหน่อยเล่า?"

มองดูนางที่แสร้งทำเป็นไม่รู้ เชียนแย่ซิ้วเองก็ไม่มีอารมณ์ที่จะร่วมแสดงละครกับนาง

"ภรรยาของศิษย์ ไม่ใช่องค์หญิงแห่งแคว้นเหลียง ชื่อของนางคิด จางยวี่โหร่ว！”

บุรุษชุดดำในที่สุดก็ไม่อาจอดทนได้ เขาพูดขึ้นอย่างโมโห “จางยวี่โหร่วอะไรกัน เจ้าลืมไปแล้วหรือว่าชีวิตของเจ้านั้นมีหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบ? พวกข้านึกเสียว่าหลังจากบำเพ็ญเพียรออกมา เจ้าจะทำเรื่องทุกอย่างด้วยความเรียบร้อย หลายปีมานี้เจ้าทำสิ่งใดไปบ้าง ช่างทำให้พวกข้าผิดหวังยิ่งนัก"

"สิ่งใดที่ศิษย์ทำลงไปนั้น ศิษย์รู้ดีแก่ใจ ท่านอาจารย์เป่ยชิ่วในเมื่อออกจากการบำเพ็ญเพียรแล้วก็ควรที่จะพักผ่อน ไม่ต้องมาสนใจเรื่องหยุมหยิมเช่นนี้หรอก"

เขา......กล้าโต้เถียง！

เห็นได้ชัดว่าบุรุษชุดดำนั้นโมโหมาก นิสัยของเขานั้นโมโหร้าย แน่นอนว่าไม่อาจอดทนได้ จึงออกหมัด

เชียนแย่ซิ้วหยีตาเล็กน้อย “หากท่านอาจารย์ต้องการที่จะประลองกับศิษย์ ศิษย์ก็พร้อมที่จะประลองด้วย！”

เขาตอกกลับในทันที ทั้งสองแลกหมัดกันกลางห้องโถงใหญ่

เป่ยชิ่วและซีหลิงนั้นล้วนเป็นคนที่มีวรยุทธ์สูง อีกทั้งอายุของพวกเขานั้น มีเวลาฝึกฝนกำลังภายในมานานนับสิบปีทำให้กำลังภายในของพวกเขานั้นบริสุทธิ์ยิ่งนัก

หลังจากที่ประลองกับเชียนแย่ซิ้วนั้นก็ตกใจเล็กน้อย คาดไม่ถึงว่าวรยุทธ์ของเขาจะก้าวหน้าขึ้นถึงเพียงนี้

ซีหลิงไม่ได้ลงมือ เพียงแต่คอยสังเกต เมื่อเห็นว่าถึงเวลาอันสมควรแล้วก็ได้เข้าไปห้ามเอาไว้