ตอนที่ 397 ตั้งครรภ์

ตอนที่ 397 ตั้งครรภ์

จางยวี่โหร่วนอนอยู่บนเตียง ลักษณะซีดเซียวอ่อนแอ ใครเห็นแวบหนึ่งก็ต้องรู้สึกปวดใจมาก

หวงเย่พวกเขายืนเรียงอยู่เคียงข้างกันในห้อง ดูแพทย์ทหารคนนั้นช่วยจางยวี่โหร่วจับตรวจชีพจร เห็นเขาขมวดคิ้วลึกสักพัก ถอนหายใจยาวสักพัก ทำให้พวกเขาไม่กี่คนอกสั่นขวัญแขวน

ในที่สุด เสี่ยวเฟิงก็ไม่รอ รวบรวมความกล้า ก้าวเดินไปข้างหน้า ถามว่า “ท่านหมอ คุณหนูบ้านข้าน้อยเป็นอย่างไรแล้ว ทำไมจู่ ๆ นางก็เป็นลมน่ะ?”

“ไอ่...คุณผู้หญิงท่านนี้เสียเลือดลมปราณพร่อง ร่างกายอ่อนแอมาก แล้วได้รับการกระตุ้นจากความเศร้าโศกมากเกินไป สถานการณ์จริงๆไม่ค่อยดี！”

จริง ๆ แล้วสถานการณ์กับหวงเย่กล่าวไว้เกือบไม่ต่างกัน ดูไปแล้ว การสวรรคตของอ๋องชิงผินสะเทือนคุณหนูอย่างสาหัสจริง ๆ

เสี่ยวเฟิงตอนนี้ยิ่งรู้สึกว่าอ๋องชิงผินน่าชังที่สุด ยามมีชีวิตอยู่ทำให้คุณหนูบาดเจ็บลึกมากขนาดนั้น ตอนนี้ตายแล้วยังทำร้ายคุณหนูกลายเป็นแบบนี้ เขาแทบเป็นปีศาจตนหนึ่ง เป็นคนที่น่ารังเกียจที่สุดในโลก！

เสี่ยวเฟิงกัดริมฝีปาก น้ำตาไหลลงมาไม่หยุด นางรู้สึกปวดใจรักคุณหนูจริง ๆ

เวลานี้ ก็ได้ยินว่าหวงเย่ยังคงเจรจากับแพทย์ทหารคนนั้น

“อะไรคือความหมายว่าไม่ค่อยดี? ต่อให้ได้รับการกระตุ้น ร่างกายอ่อนแอ ขอเพียงได้รับการดูแลอย่างถูกต้อง ไม่ใช่ว่าก็สามารถฟื้นฟูได้อย่างรวดเร็ว นางไม่ควรยังมีปัญหาอื่น ๆใช่ไหม?”

เสี่ยวเฟิงใจสั่นสะท้านคราหนึ่ง รีบจ้องแพทย์คนนั้นอย่างเคร่งเครียด และแล้วเห็นสีหน้าเศร้าหมองของเขา ราวกับไม่รู้ว่าควรเอ่ยปากพูดอย่างไร

“หรือว่า คุณหนูยังมีอาการอะไรอื่น ๆอีกหรือ? ท่านหมอ ท่านรีบพูดออกมาเร็ว ๆ สิ！”

มีอะไรที่ไม่สามารถพูดให้ชัดเจนในครั้งเดียวน่ะ เร่งด่วนจนคนตายแล้ว

ในที่สุด แพทย์คนนั้นก็อดไม่ได้ต้องถอนหายใจ กล่าวว่า “คุณผู้หญิงท่านนี้ได้ตั้งครรภ์มานานกว่าหนึ่งเดือนกว่า เดิมครรภ์ยังไม่มั่นคงนัก ตอนนี้ร่างกายก็ได้รับอาการสาหัสขนาดนี้ เด็กอาจจะไม่สามารถที่จะรับประกันได้ว่าเก็บรักษาไว้ได้ ข้าเฒ่าข้าอดไม่ได้ที่จะแจ้งข่าวร้ายนี้จริง ๆ”

วาจานี้กล่าวออกมา ทุกคนตกใจหมด

โดยเฉพาะอย่างยิ่งหวงเย่ที่คารมคมคายโต้แย้งเก่งกาจสุด เวลานี้ยิ่งเป็นเจ้าทึ่มราวหุ่นไม้ไปเลย

อะ...อะไร? ตั้งครรภ์！！！

เสี่ยวเฟิงได้สติตอบโต้ก่อน เห็นจางยวี่โหร่วที่ยังสลบไม่ได้สติ คนทั้งคนก็พลุกพล่านขึ้นมาแล้ว

“ท่านหมอ ท่านไม่ได้วินิจฉัยผิดน่ะ คุณหนูนางตั้งครรภ์แล้วจริง ๆ ?”

“ไม่แน่นอน กระหม่อมเอาเรื่องนี้มาล้อเล่นได้อย่างไรน่ะ?” แพทย์ท่านนั้นส่ายหน้า หลังจากนั้นลูบเคราตนเอง “ไม่รู้ว่านี่เป็นเรื่องน่ายินดีหรือก่อกรรมทำเข็ญ อ๋องชิงผินเพิ่งถูกคนทำร้าย ได้สวรรคต ตอนนี้พระชายาของพระองค์กลับกำลังทรงครรภ์ แต่ยังไม่ชัดเจนว่าเลือดเนื้อเชื้อไขนี้จะสามารถรักษาไว้ได้หรือไม่น่ะ”

เก็บรักษาเลือดเนื้อเชื้อไขไว้? ใครบอกว่าคุณหนูจะให้กำเนิดเด็กคนนี้ออกมาแน่นอนแล้ว！

เสี่ยวเฟิงคิดอยากพูดประโยคนี้ออกมา แต่ต่อหน้าคนมากมายนางก็ยังอับอาย

นอกจากนี้แล้วนางไม่ใช่คุณหนู ไหนเลยสามารถตัดสินใจทำแทนคุณหนูได้น่ะ?

แต่ต้องบอกว่าเด็กคนนี้มา ไม่เป็นเวลาที่ดีเกินไปแล้ว！

ตอนนี้อ๋องชิงผินสวรรคตแล้ว แต่กลับเก็บหน่อเนื้อเชื้อไขในครรภ์ไว้ หรือว่าต้องการให้คุณหนูครองหม้ายในช่วงครึ่งชีวิตหลังหรือ?

ต้องโทษนังไม่ดี สมควรพบอาการคุณหนูไม่ค่อยดีนักเมื่อเร็ว ๆ นี้แต่เนิ่น ๆ อาทิเช่น พอกินอาหารมัน ๆ เลี่ยน ๆ ก็รู้สึกคลื่นไส้อาเจียน นังก็ควรยกระดับเตือนภัย ตอนนี้สมควรทำอย่างไรดี！

เสี่ยวเฟิงกำลังสติไม่อยู่กับตัวไม่รู้จะทำอย่างไรดี จู่ ๆ หวงเย่สีหน้าหนักหน่วงกล่าวว่า “เจ้าต้องคิดหาวิธีที่จะรักษาลูกของนาง ไม่เสียดายใช้ทุกสิ่ง”

เย่นหลินที่ทำราวตาบอดโดดเดี่ยวเงียบขรึมมาตลอดก็เอ่ยปากด้วย “ท่านหมอ ท่านอ๋องสวรรคตแล้ว นี่เป็นเพียงเลือดเนื้อหน่อเดียวของท่านอ๋องแล้ว ก็ถือว่าเพื่อท่านอ๋อง ท่านต้องคิดหาวิธีน่ะ”