ตอนที่ 401 การเดินทางจากแดนไกลอย่างเร่งรีบ

ตอนที่ 401 การเดินทางจากแดนไกลอย่างเร่งรีบ

ในวังที่ตกแต่งด้วยของประดับหรูหรา มีม้าขี่ด้วยความเร็วที่มาส่งจดหมายได้หยุดลงตรงหน้าประตูทางเข้า และจดหมายฉบับนั้นได้ถึงมือชายผู้สวมใส่ชุดเหลืองลายมังกร

ถึงเขาจะกลายเป็นกษัตริย์ที่เต็มไปด้วยอำนาจและน่าเกรงขาม แต่ก็ไม่สามารถทำให้ความอ่อนโยนและความสุขุมของเขาถูกบดบัง

แน่นอนเขาจะเผยความอ่อนโยนและความสง่างามของตนเองออกมาอย่างเต็มที่ ก็ต่อเมื่อมีภรรยาอยู่ในอ้อมกอดของเขาเท่านั้น

“เจ้าพูดอะไรนะ ตรงเขตชายแดนส่งข่าวมาแล้วหรือ ไหนเอามาให้ข้าดูเร็ว ในจดหมายเขียนอะไรไว้บ้าง มีข่าวของยวี่โหร่วหรือไม่?”

ผู้หญิงที่สวมใส่ชุดหญิงสาวของราชวงศ์ที่มีรูปลักษณ์งดงาม ได้จ้องจองจดหมายที่อยู่ในมือของเขา ตอนนี้จดหมายฉบับนั้นยังไม่ได้ถูกแกะออกมาดู แต่สายตาของนางก็เหมือนได้มองเห็นทุกอย่างข้างในนั้นแล้ว

“อย่าตื่นเต้น ให้ข้าดูก่อน”

เป่ยจื่อหัวเปิดจดหมายออกมาอย่างรวดเร็ว เมื่อเขาเห็นเนื้อเรื่องข้างใน นัยน์ตาของเธอก็หยุดชะงักไป

หลิงจือมองเขาด้วยความตื่นเต้น ตอนที่เห็นเขาเป็นเยี่ยงนี้ในใจของรู้สึกสั่นเบาๆ นางคิดว่าน่าจะเกิดเรื่องไม่ดีอย่างแน่นอน เธอไม่มีความกล้าที่จะดูจดหมายนี้อีกต่อไป

“หัว…….ใช่หรือไม่ ยวี่โหร่วเกิดเรื่องอะไรหรือไม่? เจ้ารีบบอกข้ามาเร็ว！”นางถามขึ้นด้วยความตื่นเต้น

เป่ยจื่อหัวอ่านจดหมายอีกครั้ง และมองนางด้วยสายตาที่ดูซับซ้อน “นางไม่เป็นอะไร แต่คนที่เป็นคือท่านอ๋องชิงผิง”

สำหรับ “เกิดเรื่อง” มันมีความหมายโดยนัยหลายอย่าง เช่นได้รับบาดเจ็บหรือเกิดเรื่องอะไร

บาดเจ็บยังมีแบบร้ายและไม่ร้ายแรง ไม่รู้ว่าแผลของเขาจะเป็นเยี่ยงไรบ้าง

มองไปยังหลิงจือ ใบหน้าของเขาดูเหมือนไม่ค่อยดี เป่ยจื่อหัวจับมือนางเบาๆ เรื่องนี้คงปิดบังไม่ไหวอีกต่อไป เขาก็คงต้องบอกข่าวที่ในจดหมายเขียนออกมา

“ท่านอ๋องชิงผิง ตายแล้ว！”

ตาย！คำๆนี้ เป็นเรื่องที่น่ากลัวจริงๆ

นี่ไม่ได้หมายความว่า เขาได้หายไปจากโลกนี้อย่างถาวรจริงๆ และไม่สามารถฟื้นขึ้นมาใหม่ได้?

พอรู้เรื่องเยี่ยงนี้ หลินจือรับไม่ได้จริงๆ

ถึงแม้นางกับอ๋องชิงผิงไม่ได้สนิทสนมกัน แต่ก็ถือว่าเห็นแก่ยวี่โหร่ว

นางก็รู้ว่าครั้งนี้ที่ยวี่โหร่วไปตรงเขตชายแดนก็มีเป้าหมาย ก็คืออยากจะไปสืบหาความจริงว่าใครเป็นคนฆ่าจางไท่ซือ ถ้านางรู้ความจริงแล้วก็จะฆ่าเขาเพื่อเป็นการแก้แค้นให้จางไท่ซือ

ตอนนี้เรื่องมันเป็นเยี่ยงนี้ ไม่ได้หมายความว่านางฆ่าอ๋องชิงผิงนั้นหรือ?

สังเกตเห็นมือของหลินจือสั่นขึ้นมาทันที เป่ยจื่อหัวเข้าใจในเรื่องที่นางคิด และรีบปลอบใจนาง “ถ้าพึ่งคิดไปเอง ไม่ใช่ยวี่โหร่วเป็นคนฆ่า แต่เป็นบ่าวรับใช้ของน้องสาม พวกเขาแค่อยากจะแก้แค้นแทนน้องสาม อ๋องชิงผิงเลยติดกับดักของพวกเขา ก็เลยตายเยี่ยงนี้”

ไม่ว่าใครเป็นคนฆ่า เขาก็ตายไปแล้ว！

แต่อย่างไรก็ตาม ตอนนี้หลินจือรู้สึกแย่มากๆ เชื่อว่าเฉินก็คงเป็นเหมือนนางเช่นกัน

“อ๋องชิงผิงเป็นขุนพลที่เก่งกาจที่สุดในหนานหชู่ และยังเป็นคนรักของยวี่โหร่ว ข้าไม่เชื่อจริงๆว่าเขาเป็นคนฆ่าจางไท่ซือ ครั้งนี้การจากไปของยวี่โหร่ว ข้าคิดว่านางก็จะได้ผลสรุปที่แตกต่างออกไป สุดท้ายก็สามารถสืบฆาตกรว่ามีผู้อื่นด้วย พวกเขาสามารถคืนดีกันได้เหมือนแต่ก่อน แต่นึกไม่ถึงว่าฟ้าสวรรค์จะโหดร้ายเยี่ยงนี้ ทำไมถึงไม่สงสารกันบ้าง?”

หลินจือแค่รู้สึกได้ว่าตอนนี้ตนเองแน่นอกมากๆ แต่นางก็ไม่รู้จริงๆว่านางจะทำอะไรได้บ้าง

ไม่ว่าหันยี่ฉีจะตายไปเพราะอะไร คนที่เสียใจที่สุดก็คือยวี่โหร่ว

เป่ยจื่อหัวก็ถอนหายใจหนักๆ “ไม่ใช่แค่โหดร้าย แต่นี่มันคือเวรกรรม！อ๋องชิงผิงตายไปแล้ว ตอนนี้โหร่วเอ่อยังตั้งท้องอีก เจ้าว่าฟ้าลิขิตกำลังเล่นตลกอยู่หรือไม่ นี่จะทำให้นางใช้ชีวิตต่อไปได้เยี่ยงไร！”

！