ตอนที่ 413 ผู้ที่ไม่กล้าผิดใจด้วย

ตอนที่ 413 ผู้ที่ไม่กล้าผิดใจด้วย

ตามที่หชู่ถันรายงาน อาการของจางยวี่โหร่วไม่ดีมากๆจริงๆ

ถึงแม้จะเป็นอาการแพ้ท้องระยะแรกที่ทุกคนเป็น แต่ว่าจางยวี่โหร่วก็รุนแรงเกินไป อีกอย่างถ้าวัดจากชีพจรของนางแล้ว นางไม่ได้มีปัญหาแค่ร่างกายอ่อนแออย่างเดียว

ไม่ใช่แค่ครั้งก่อนที่ยาพิษนั้นกระทบต่อนาง และรวมไปถึงการตายองจางไท่ซือทำให้นางรู้สึกเสียใจเกินไป หันยี่ฉีก็เอามีดแทงลงตรงกลางอกของนางอีกครั้ง ไม่ว่าจะเป็นร่างกายและจิตใจของนาง นางก็นางพยายามอดทนจนถึงขั้นสุดขีดแล้ว

ยาบำรุงที่หมอหลวงจัดมาให้นางมันไม่มีประโยชน์ต่อนางเลย อีกอย่างยังทำให้ร่างกายของนางยิ่งอาการหนักเข้าไปกันใหญ่ และตอนนี้หชู่ถันก็ต้องอาศัยอยู่ที่นี่ไปชั่วคราว

และยังดีที่เขามาถึงที่นี่ ถ้าช้ากว่านี้แม้แต่ก้าวเดียว ถึงแม้เขาจะมีมือเป็นมือเทวดาก็ไม่สามารถช่วยนางได้

ก่อนอื่นเขาฝังเข็มให้นาง หลังจากที่ฝังแล้ว สีหน้าของนางก็ดีขึ้นทันที อาการแพ้ท้องก็ได้น้อยลงมาก วิชาการแพทย์ของหชู่ถันคือต้องยกย่องจริงๆ

แน่นอน สำหรับการที่ยกย่องเขา เขาไม่เคยที่จะเกรงใจหรือไม่ยอมรับใดๆอยู่แล้ว

ต่อไป เขาก็ไปเรือนจ่ายยาของตระกูลจางไปปรุงยา

พึ่งจะเข้าไปถึง ก็เห็นคนๆหนึ่งที่สวมใส่ชุดแดงไว้ ใบหน้าอันงดงามของเขาเต็มไปด้วยอารมณ์ที่ดูดีใจอย่างยิ่ง

“หชู่ถันเอ๋ย เจ้ารู้หรือไม่ว่าตนเองกำลังจะเจอเรื่องแย่ๆแล้ว เกิดเรื่องที่สำคัญเยี่ยงนี้กลับปิดบังไว้ไม่บอกใคร เกือบจะทำร้ายโหร่วเอ่อเสียแล้ว”

ทั้งสองมีฐานะที่เท่าเทียมกัน หชู่ถันคงไม่ต้องเกรงใจเขาหรอก

“นางถูกใครทำร้ายเจ้ารู้ดีแก่ใจ ก็ไม่ต้องพูดเยอะ”

“แน่นอน……ต้องมีความสัมพันธ์อย่างแน่นอน แต่ว่าถ้าเจ้าบอกเรื่องสำคัญเยี่ยงนี้ให้เร็วกว่านี้ ทุกอย่างคงไม่ต้องมาถึงจุดๆนี้”

ถึงแม้ท่านประมุขจะปล่อยเขาแล้ว แต่ว่าเขาก็รู้ดีว่าท่านประมุขโกรธเพราะว่าเรื่องใด

หชู่ถันหยี่ตาลงเล็กน้อย หน้าอีกครึ่งที่ไม่ถูกบดบังด้วยหน้ากากนั้นเผยความรู้สึกออกมาอย่างชัดเจน

“เพราะว่าเช่นนั้น ฉะนั้นข้าจึงยิ่งไม่ต้องเสียใจ ไม่เช่นนั้นผลสรุปที่ได้มา ใครบางคนก็ต้องถอยหนึ่งก้าว ไม่ใช่แค่ความแค้นนั้นจะไม่ถูกชำระ และต้องแบกรับภาระอันหนักหน่วงไว้”

ทีแรก เขาตั้งใจจะปิดบังข้อสงสัยทั้งหมด และเขาก็รู้ว่าตนเองไม่สามารถทำอะไรอย่างรุนแรงเกินไป ไม่เช่นนั้นเขาก็คงไม่เสียมันสมองไปรักษาเด็กในท้องของจางยวี่โหร่ว

“เจ้าพูดเยี่ยงนี้ เหมือนจะมีเหตุผล” หวงเย่คิดใคร่ครวญอย่างละเอียดแล้วพยักหน้าออกมา “แค่ว่ามันทำให้โหร่วเอ่อน้อยต้องลำบากไปจริงๆ ช่วงเพลาที่ผ่านมาข้าอยู่เคียงข้างนางมาตลอด เห็นนางต้องฝ่าฟันเรื่องราวมามากมาย นี่มันไม่ยุติธรรมต่อนางจริงๆ！เจ้ารู้หรือไม่ พอนางรู้ว่านางตั้งท้อง กลับวิ่งไปในวันงานฝังศพของอ๋องชิงผิง และเตรียมตัวจะฆ่าเด็กคนนั้นต่อหน้าเขา นางต้องผิดหวังและเสียใจมากเพียงใด จึงทำให้นางก็เจอกับเรื่องราวร้ายๆเยี่ยงนี้！”

หชู่ถันไม่รู้เรื่องนี้อย่างแน่นอน นึกไม่ถึงว่าช่วงที่เขาไม่อยู่จะเกิดเรื่องมากมายมากเยี่ยงนี้

เช่นนี้ ท่านประมุขจึงรู้สึกโกรธมากขึ้น

“ข้าคิดอย่างไม่รอบคอบเอง แต่ข้าจะหาวิธีสมทบกับเรื่องที่ทำไป” หชู่ถันคิดใคร่ครวญไปสักพัก แล้วพูดขึ้น

“มันต้องเยี่ยงนั้นอยู่แล้ว เจ้าเป็นตั้งหมอผีหมอเทวดาแห่งยุทธภพ ใครก็มิอาจแข่งกับเจ้าได้ แค่มีเจ้าอยู่ ต้องรักษาโหร่วเอ่อน้อยให้หายแน่นอน” หวงเย่ตบไหลของเขาเบาๆ และทำสีหน้าที่เชื่อมั่นใจตัวเขา

หชู่ถันมองข้ามการกระทำประจบสอพลอของเขา แล้วปรุงยาต่อไป

แต่ว่าหวงเย่กลับยังไม่ออกจากนั่น และยังคงตามรังควานเขา