ตอนที่ 416 ความดิ้นรนของผู้ไร้ซึ่งหนทาง

ตอนที่ 416 ความดิ้นรนของผู้ไร้ซึ่งหนทาง

คนเยี่ยงนี้ ไม่สมควรมาเสียเวลากับนางตั้งแต่แรก

ไหนๆนางก็อยากจะหาเหาใส่หัวเอง ฉะนั้นเขาก็จะทำให้นางสมดั่งปรารถนา

“นั่นมันจะทำไม ไม่ว่านางจะกลายเป็นสภาพใด แต่ในใจของข้านางก็ยังคงเป็นผู้หญิงที่สมบูรณ์แบบ แค่นางยังต้องการข้า ข้าก็จะอยู่เคียงข้างนาง ทุกคนที่จะทำร้ายนาง ข้าจะมองเป็นศัตรูทั้งหมด”

ผู้หญิงคนนี้เครียดจนตัวสั่น ตอนนี้นางรู้เสียที วันนี้แผนการล้างสมองของนางนั้นล้มเหลวแล้ว

ดูๆแล้วความรู้สึกที่เขามีต่อจางยวี่โหร่วนั้นมันลึกซึ้งเกินกว่าจะเปลี่ยนแปลงอะไรได้ นางอิจฉาจนจะเป็นบ้าจริงๆ ทำไมผู้ชายดีๆทั้งหมดถึงจะหมุนรอบตัวนางด้วย นางสมควรตาย

ไหนๆก็โน้มน้าวเขาไม่ได้ ฉะนั้นตอนนี้นางได้แค่รีบหนี

นางกวาดสายตาไปมา ทันใดนั้นก็ได้วางระเบิดควันออกมา

นางทำเช่นเดิมอีกครั้ง！

ชายผู้นี้จะยอมให้นางหายไปเป็นครั้งที่สองหรือ?

นางยังไม่ทันจะวิ่งออกจากท่ามกลางบรรยากาศที่เต็มไปด้วยควัน ขายผู้นี้ก็ปรากฏอยู่ข้างหังนาง และใช้กำลังภายในปล่อยพลังดาบออกมา แล้วบาดไหล่ซ้ายของนาง

หญิงผู้นี้ก้มหน้าลงอย่างทำตัวไม่ถูก ร่างกายของนางรู้สึกเจ็บปวดมาก และดาบนั้นดึงออกมาจากตัวนาง เลือดแดงสดนั้นพุ่งกระฉูดออกมาตรงใบหน้านาง และมีเลือดไหลออกมาเต็ม

นี่เป็นครั้งที่สองที่เขาใช้พลังเยี่ยงนี้

พอเห็นสถานการณ์เยี่ยงนี้ ทำให้คนอื่นจินตนาการไม่ออกจริงๆ วิชาของเขาต้องฝึกฝนถึงขั้นไหน ที่จะสามารถแปลงกำลังภายในให้เป็นดาบได้ มันอยู่เหนือกว่าอาวุธทั้งหมดที่ทหารมีทั้งหมด และสามารถเอาชีวิตของฝ่ายตรงข้ามอย่างง่ายดาย

วิชาการต่อสู้ที่ถึงขั้นสูงสุดนั้น ก็คือการรวบรวมกำลังภายในของตนเองทั้งหมดเพื่อให้มันกลายเป็นพลังที่เหมือนดั่งดาบ ที่สามารถยิงออกมาแล้วทำให้บาดเจ็บได้

แต่ว่าพลังยิ่งใหญ่ที่เขามีเยี่ยงนี้มันคือความลับ แต่มีแค่ไม่กี่คนที่รู้

คนที่เคยเจอพลังของเขาก็ตายกันหมดแล้ว ก่อนหน้านี้ที่เขาอยู่ตำหนักจิ๊วซาฝึกฝน คนสวมใส่ชุดดำที่ไม่กลัวตายได้พุ่งเข้ามาในวัง เขาก็ได้ตายไปด้วยพลังนี้ที่เขามี

เขาไม่ได้จะทำร้ายนางโดยตรง ไม่เช่นนั้นนางก็คงตายไปนานแล้ว

เหตุผลที่ยังจะให้นางมีชีวิตอยู่ แน่นอนว่าเขาอยากรู้ความจริงบางอย่างจากปากของนาง

“พูด เจ้าเป็นใครกันแน่?”

หญิงผู้นั้นล้มลงอยู่บนพื้นแล้วสั่นด้วยความเจ็บปวด เหมือนนัยน์ตาของเขาก็รู้สึกตกใจ

ที่แท้นางนึกว่าตนเองสามารถหนีออกไปได้ แต่คิดไม่ถึงว่าวิชาของเขานั้นเก่งกาจถึงขั้นนี้ เห็นสภาพเยี่ยงนี้ วันนี้นางก็คงหนียากแน่นอน

“ถ้าข้าพูดออกมา เจ้าจะปล่อยข้าไปหรือ?” พอเห็นว่าเป็นเช่นนี้ นางยังจะพยายามดิ้นรนเมื่อรู้ว่าตนเองสุดทางตันแล้ว และคิดว่าจะมีวิธีหนีได้หรือไม่

“ไม่มีทาง แค่ข้าจะให้เจ้าลิ้มรสถึงความทรมานเท่านั้น”

เขาแสนเลือดเย็นไร้ซึ่งความรู้สึกของเขานั้นเหมือนดั่งที่เขาร่ำลือไม่มีผิด！

ไม่ เขาไม่ใช่แค่ไม่มีความรู้สึก และเขากับหันยี่ฉีก็เหมือนกัน ความอ่อนโยนทั้งหมดที่มีให้แค่จางยวี่โหร่วคนเดียวเท่านั้น สำหรับคนอื่นไม่มีแม้แต่จิตใจเมตตาเลยสักหน่อย

นางกัดริมฝีปากตนเองแล้วยิ้มด้วยความเย็นชา “ไหนๆจะอย่างไรเจ้าก็จะฆ่าข้า นั้นทำไมข้าถึงต้องบอกความจริงกับเจ้า ฝันไปเถอะ！”

ชายผู้นั้นไม่มีความอดทนอีกต่อไป ไหนๆนางก็พูดถึงขั้นนี้แล้ว นั้นเขาก็ได้แค่ลงมือจัดการกับนาง เขามีวิธีหลายอย่างเพื่อจะทรมานนาง ให้นางอยู่อย่างตายทั้งเป็น

แต่ว่าก่อนที่ลงมือ เขากลับแกะหน้ากากของนางออกก่อน มองใบหน้าที่แท้จริงของนาง ความจริงทุกอย่างก็จะถูกเปิดเผย

พอเห็นเขาจะทำอะไร นางจึงรู้สึกกระวนกระวายขึ้นมา เลยรีบจับหน้าของตนเอง