ตอนที่ 419 อนุภรรยาของซิ้วเอ่อ

ตอนที่ 419 อนุภรรยาของซิ้วเอ่อ

ได้ยินเย่นอิ่งบอกเล่าทุกอย่างออกมา ซีหลิงจึงได้รับรู้ถึงเรื่องราวมากมาย ในขณะเดียวกันนางรู้สึกเครียดจนตัวสั่น

“ซิ้วเอ่อได้ทำทุกอย่างที่ฝ่าฝืนคำสั่งของข้า ไม่ใช่แค่เอาลูกหลานของศัตรูมาเป็นคู่ครอง ยังทำให้นางตั้งท้อง ไม่ใช่เพียงแค่นี้ ยังทำให้กำลังภายในของเจ้าต้องหายไป แล้วพี่ชายของเจ้ายังเข้าข้างพวกเจา มันช่างแย่จริงๆ！”

แต่นางก็รู้สึกว่าเย่นอิ่งเป็นคนที่น่าสงสาร

แต่ทุกอย่างก็เป็นเรื่องที่นางหาเหาใส่หัวเอง！นางก็ดูการเจริญเติบโตของนาง จะไม่รู้ได้เยี่ยงไรว่านิสัยของนางเป็นเยี่ยงไร?

เย่นอิ่งทำสีหน้าที่เหมือนตนเองถูกข่มเหงจนต้องกลั้นกลืนความเสียใจ “หลายปีที่ผ่านมานี้ ข้าก็อยู่เคียงเข้าเขามาตลอด พยายามทำทุกอย่างเพื่อเขา และซื่อสัตย์ต่อเขา แต่เขากลับทำเหมือนข้าเป็นคนไร้ค่า ไม่รู้จริงๆว่านางใช้ยาเสน่ห์อะไรไปทำให้ท่านประมุขหลงจนหัวปักหัวปำ ไม่ใช่เพียงพี่ชายของข้า แม้กระทั่งหชู่ถันและหวงเย่ยังถูกนางซื้อใจไป！”

นางยกย่องผู้ชายคนนี้ และยังเห็นว่าเป็นพี่ชายแท้ๆของตน กลับไปล้อมรอบนางผู้หญิงต่ำต้อยผู้นั้น นางจะมีทางเดินต่อไปได้เยี่ยงไร

“อิ่งเอ่อ เจ้าวางใจเถอะ ข้าก็ให้ความเป็นธรรมแค่เจ้า ไหนๆทุกอย่างก็เพราะว่านางผู้หญิงคนนั้น ก็ต้องให้นางได้รับผิดชอบทั้งหมด นางคิดว่านางจะอยู่กับซิ้วเอ่อได้ง่ายเพียงนี้หรือ?”

ไม่ว่าจะรู้จากปากของไป๋หลิงกวง หรือว่าเย่นอิ่ง นางได้ยินเรื่องราวทั้งหมดเกี่ยวข้องจางยวี่โหร่วจนกลายเป็นตำนานที่ร่ำลือกันมาเสียแล้ว

ต่อไป นางคงต้องไปเจอกับนางดีๆ แล้วดูว่านางมีเสน่ห์อะไรจึงทำให้เชียนแย่ซิ้วหลงนางยิ่งนัก แม้กระทั่งยังสามารถล้มเลิกการแก้แค้นและแหกกฏทุกอย่างได้เพราะนาง

เย่นอิ่งได้ยินคำพูดนี้ ก็ไม่สนใจว่าตนเองกำลังเจ็บปวด ทันใดนั้น ความเจ็บปวดทั้งหมดที่มีกลับกลายเป็นไม่รู้สึกอะไรเลย

“แต่ว่า…...ท่านประมุขได้ให้หมดทั้งหัวใจกับผู้หญิงคนนั้นไปแล้ว ใครที่ไปทำร้ายนาง ก็ถือว่าอยากลองดีกับเขา ข้าก็ถูกนางนั้นทำร้ายจนต้องกลายเป็นคนไร้กำลังภายในเยี่ยงนี้ ถ้าท่านจะมีปัญหากับท่านประมุขเพราะว่าเรื่องนี้ เกรงว่าเขาจะไม่ยอมง่ายๆ อีกอย่างอาจจะมีผลกระทบต่อความสัมพันธ์ระหว่างอาจารย์และลูกศิษย์ ฉะนั้นนางต้องคิดหาวิธีให้ดีที่สุด”

นางได้มีปัญหามาหลายครั้ง ถ้าวันนี้นางยังไม่จดจำปัญหาที่ต้องเจอที่ผ่านมา นั้นแสดงว่านางไม่มีหัวสมอง ฉะนั้นตอนนี้นางกลับเป็นฝ่ายบอกเตือนซีหลิงห้ามประมาทเด็ดขาด

“ซิ้วเอ่อเป็นคนที่ข้าเลี้ยงดูจนเติบโต วิชาของเขาข้าก็เป็นคนสอน เขาจะทำให้ผู้หญิงคนหนึ่งแล้วมาเป็นศัตรูกับข้าจริงหรือ?”

ครั้งก่อนที่เชียนแย่ซิ้วกลับมาก็ได้แสดงความคิดของเขาให้พวกเขารู้แล้ว ตอนนี้นางมาพูดเยี่ยงนี้กับเย่นอิ่ง เหมือนอยากจะแสดงอำนาจที่ตนมีให้ผู้อื่นเห็น

เย่นอิ่งถึงรีบทูลกลับ “ท่านอาจารย์ทั้งสองเป็นผู้มีบุญคุณต่อท่านประมุขเป็นอย่างมาก เหมือนดั่งบิดามารดาของเขา ท่านประมุขต้องไม่ทำเพื่อนางผู้หญิงคนนั้นแล้วมาต่อต้านท่านทั้งสองอย่างแน่นอน หวังว่าอาจารย์จะสามารถบอกเตือนให้ท่านประมุขกลับตัวกลับใจ และอย่าไปยุ่งกับผู้หญิงคนนั้น”

คำๆนี้ เหมือนพูดความในใจของตนออกมา

เล็บที่ทาด้วยสีแดงนั้นค่อยๆปาดลงตรงใบหน้าของเย่นอิ่ง รอยยิ้มนั้นกลับเต็มไปด้วยแผนการร้าย นัยน์ตาอันน่ากลัวของนางทำให้เย่นอิ่งรู้สึกกลัวจนตัวสั่น

“วางใจเถอะ สำหรับเรื่องที่สำคัญที่สุดในชีวิตของซิ้วเอ่อ ข้าจะเป็นคนจัดการเอง แต่เยี่ยงไรก็ต้องฟังคำสั่งของท่านบิดามารดา แต่บิดามารดาของเขาก็ไม่อยู่นานแล้ว แต่ข้าเป็นอาจารย์ของเขา ก็สมควรที่จะถามเขาบ้าง ภรรยาของเขาได้ถูกกำหนดไว้แล้วว่าต้องเป็นองค์หญิงแห่งแคว้นเหลียง และสำหรับเจ้า……เจ้าโตมาต่อหน้าข้า เป็นสาวน้อยที่เชื่อฟังและน่ารัก ข้ารู้ว่าเจ้าคิดเยี่ยงไรกับซิ้วเอ่อ ข้าจะแต่งตั้งเจ้าเป็นอนุภรรยาของซิ้วเอ่อ เจ้าคิดว่าเยี่ยงไร?”

เย่นอิ่งรู้สึกดีใจและเสียใจ นางอยากจะสมรสกับท่านประมุขใจจะขาด แต่นางมิอาจมีผู้ชายคนเดียวกันกับหญิงอื่นใดได้