ตอนที่ 434 เขาคือเจ้าขาวของนาง

ตอนที่ 434 เขาคือเจ้าขาวของนาง

"ตอนนี้ร่างกายของข้าแข็งแรงดี ไม่เชื่อเจ้าลองดูสิ" เขายืดตัวขึ้น เพื่อให้นางสัมผัสถึงความต้องการของเขา

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่เขาตื่นมาในครั้งนี้ รู้สึกว่าร่างกายมีเรี่ยวมีแรงยิ่งนัก ถึงขั้นที่มากกว่าเดิมเสียอีก

เขาไม่รู้ว่าสิ่งนี้เกิดจากหรงหลิงจือ คิดเพียงว่าเพราะนางอยู่ข้างกาย เพราะพลังแห่งความรักจึงทำให้เขาฟื้นตัวเร็วเช่นนี้

ตอนนี้เขาดีใจยิ่งนัก ถึงขึ้นที่ไม่อาจหยุดยั้งความตื่นตัวและดีใจในตัวเองได้เลย

มองดูหญิงสาวที่งดงามตรงหน้า นึกถึงคำสารภาพที่นางพูดเมื่อครู่นั้น ทำให้เขารู้สึกดีใจและคาดหวัง แม้ว่าเป็นพระอิฐพระปูนก็คงไม่อาจทนได้

ดังนั้น เขาจึงไม่อาจควบคุมสิ่งที่อยู่ในร่างกายส่วนล่างของตนเองได้ เขาก้มหน้าลงแล้วประทับจูบแผ่วเบาไปที่นาง เพื่อล้วงเอาความหอมหวานจากปากเล็กของนาง

"ไม่ได้ เชียนแย่ซิ้ว เจ้า......"จางยวี่โหร่วถูกเขาจูบจนหายใจไม่ทัน ไม่ง่ายเลยที่จะมีอากาศหายใจ นางก็รีบยกมือขึ้นมา

"เป็นอะไรไปเล่า เมื่อครู่เจ้าบอกว่ารักข้าไม่ใช่หรือ เหตุใดตอนนี้จึงปฏิเสธอีกแล้ว?" เมื่อนางปฏิเสธ เขาจึงรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย

เหตุเพราะเช่นนี้ กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มแล้ว จะหยุดยั้งได้อย่างไร

ตอนนี้ในหัวของเขาคิดอยู่เพียงสิ่งเดียว สิ่งนั้นก็คือการได้ครอบครองนาง

"ไม่ ข้า......ข้าเพียงอยากจะเตือนเจ้า ลูก......"

ในท้องของนาง ยังมีลูก！

แม้ว่าจะหาหรงหลิงจือพบแล้ว แต่อย่างไรสามเดือนแรกนั้นก็เป็นช่วงที่ต้องระมัดระวัง

คล้ายกับไฟร้อนในตัวของเขาถูกน้ำสาดลงมา หากนางไม่พูดนั้น เขาก็เกือบจะลืมเรื่องนี้ไปเสียแล้ว ลืมเหตุผลที่ตนเองมาที่นี่

ก็คงเป็นเพราะดีใจอย่างเหลือล้นที่ได้พบหน้านาง อีกทั้งทุกอย่างก็เป็นใจ เขาจึง.....ลืมเรื่องลูกในท้องไปเสียสนิท

ก่อนหน้านั้นเขายังคงมีความเป็นพ่อคน ที่เอาแต่บอกให้จางยวี่โหร่วเก็บเด็กเอาไว้ อีกทั้งเพื่อรักษาชีวิตลูกในท้องแล้วนั้นเขายังยอมบุกน้ำลุยไฟ แต่ตอนนี้ นางกลับใช้ข้ออ้างนี้ในการปฏิเสธเขา เช่นนั้นก็คง......

จางยวี่โหร่วมองดูดวงตาของเขาที่เศร้าลงไป นางเองก็ปวดใจ จึงรีบพูดขึ้น “เจ้าโกรธใช่หรือไม่?"

เขาไม่ได้พูดสิ่งใด ทำเพียงสูดลมหายใจเข้า จากนั้นก็กอดนางเอาไว้ในอ้อมอก ไม่ได้ทำสิ่งใดอีก

"ต้องรออีกนานเท่าไหร่?"

จางยวี่โหร่วนิ่งไปครู่หนึ่ง กว่าจะได้สติกลับมาว่าเขาพูดสิ่งใด นางตอบด้วยใบหน้าแดงระเรื่อ “สองเดือน"

"อีกสองเดือน เจ้าว่าควรจะให้อะไรทดแทนข้าดี?"

เรื่องเช่นนี้ เขากลับพูดเป็นจริงเป็นจังได้ แล้วนางจะพูดอย่างไรดีเล่า

แม้ว่าพวกเขาจะรักกัน แต่ความสัมพันธ์ของพวกเขาในตอนนี้ ยังเป็นคนที่หญิงไม่ได้แต่งงานกัน ทุกอย่างจึงเป็นเพียงลมปากก็เท่านั้น

อีกทั้ง เขายังบอกว่าตนเป็นผู้หญิงของเขา แต่กลับไม่เคยพูดว่าจะเข้าพิธีกับนาง ทันใดนั้นเองจางยวี่โหร่วก็รู้สึกปวดในใจ

"เหตุใดจึงไม่พูดสิ่งใดเลยเล่า? กำลังคิดว่าควรจะทดแทนข้าอย่างไรใช่หรือไม่ ข้าไม่ยอมปล่อยเจ้าไปง่ายๆหรอก โดยเฉพาะหลังจากที่เจ้าสารภาพรักกับข้า ข้าก็ยิ่งไม่อาจปล่อยเจ้าไปง่ายๆ！"

คำพูดนี้ของเขาทำให้จางยวี่โหร่วนั้นนึกบางอย่างขึ้นมาได้

นางตัดสินใจมานานแล้ว ไว้รอกลับไปค่อยบอกข่าวดีกับเขา?

อีกทั้งนางยังเคยพูดอีกว่า แม้ว่าเขาจะไม่เอานาง นางเองก็จะไม่ไปจากเขา แม้ว่าเขาไล่นาง นางก็จะไม่ไปที่ใด

ชายคนนี้เกือบตายเพราะนาง เขาทำเพื่อนางมามากมายยิ่งนัก แม้ว่าตายก็ยังคงเก็บรักษาหรงหลิงจือเอาไว้ให้นางเป็นอย่างดี ความรักที่ตายแทนกันได้เช่นนี้ นางจะไปคิดเล็กคิดน้อยได้อย่างไร เช่นนี้แล้วก็คงผิดต่อเขา?