ตอนที่ 435 พรอดรักกันต่อหน้าทุกคน

ตอนที่ 435 พรอดรักกันต่อหน้าทุกคน

หลังจากหวงเย่เดินออกมานั้น ทุกคนล้วนถามเขาว่าด้านในเกิดเรื่องใดขึ้น แต่อย่างไรเขาก็ไม่ยอมพูด

พูดเป็นเล่นไป หากเขาพูดออกไปจริงๆนั้น เขาก็คงถูกท่านประมุขจัดการแน่นอน

มีเพียงหชู่ถันเท่านั้นที่รู้ดีแก่ใจ และแน่นอนว่าเขาไม่ได้พูดมันออกมา

ทุกคนรออยู่ครู่ใหญ่ ในที่สุดคนด้านในก็เดินออกมา

เมื่อเห็นว่าท่านประมุขดูแข็งแรงดี ทุกคนก็โล่งใจ เขาไม่เป็นอย่างไรก็ดีแล้ว ไม่เสียแรงที่ทุกคนใช้เวลาในการตามหาตั้งหลายวัน

แม้ว่าบนตัวของเขายังสวมใส่อาภรณ์ที่เปื้อนเลือด แต่ราศีที่ดูสูงสง่าของเขากลับกลบมันจนหมดสิ้น ชายตรงหน้าเป็นถึงท่านประมุขของพวกเขา ขอเพียงเขาฟื้นขึ้นมา ก็ไม่มีใครสามารถทำลายความสง่างามของเขาได้

จางยวี่โหร่วยืนอยู่ข้างเขา ถูกเขาจับมือเอาไว้ ใบหน้าของนางแดงเป็นผลมะเขือเทศ

เหตุใดจึงหน้าแดง?

เมื่อคิดสีหน้าของหวงเย่เมื่อครู่นั้น รวมถึงเสียงร้องจากด้านใน ทุกคนก็คงได้คำตอบในใจแล้ว

หรือว่า......จะเป็นไปตามที่พวกเขาคิดเอาไว้

ว๊า สมแล้วที่เป็นท่านประมุขของพวกเขา ร่างกายแข็งแรงยิ่งนัก พึ่งฟื้นขึ้นมาได้ไม่นานก็ฟื้นตัวเร็วเช่นนี้ แม้แต่ออกกำลังกายบนเตียงก็ยังไม่ได้เป็นปัญหา ช่างทำให้คนนั้นนับถือจริงๆ

ไม่แปลกเลยที่ท่านมือขวารีบวิ่งออกมา คงเห็นบางอย่างเข้าให้แล้ว

ท่านมือซ้ายนั้นช่างฉลาดปราดเปรื่อง โชคดีที่ตอนนั้นห้ามปรามพวกเขาเอาไว้ มิเช่นนั้นพวกเขาคงเข้าไปรบกวนท่านประมุขแล้วแน่นอน

เมื่อทุกคนเห็นพวกเขา ก็รีบคุกเข่าทำความเคารพ

"ทำความเคารพท่านประมุข"

"ลุกขึ้นเถอะ" เชียนแย่ซิ้วพูดเสียงเรียบ สีหน้าของเขาดูนิ่งเฉยนัก ช่างแตกต่างกับเขาเมื่อครู่ที่พูดคุยกับนางด้านใน

จางยวี่โหร่วเม้มปากแน่น อยากจะให้พวกเขาเห็นหน้าท่านประมุขที่ดูไม่จริงจังเสียเหลือเกิน

หชู่ถันคุกเข่าอยู่บนพื้น แล้วพูดด้วยความรู้สึกผิด “ท่านประมุข ข้าน้อยยินดีรับโทษ ข้าน้อยผิดไป ที่เข้าใจผิด ทำให้ท่านประมุขตกอยู่ในอันตราย เรื่องในครั้งนี้หากไม่ได้คุณหนูจางแล้วนั้น พวกข้าก็คงมาไม่ทันช่วยท่านประมุข ข้าสมควรตาย"

เขารู้ถึงความร้ายแรงของเรื่องนี้ ท่านประมุข เกือบที่จะตายเพราะเขา！

หากท่านประมุขเป็นอะไรขึ้นมานั้น เขาก็คงต้องฆ่าตัวตายเป็นการไถ่โทษ

เชียนแย่ซิ้วไม่ได้พูดสิ่งใด สีหน้าของเขาดูเย็นชา คล้ายกับว่าอารมณ์ไม่ดีเท่าไหร่นัก

จางยวี่โหร่วตื่นเต้นแล้วกระตุกแขนเสื้อของเขา “เจ้าขาว เจ้าอย่าถือโทษเขาเลย ครั้งนี้ที่ทุกคนสามารถหาเจ้าจนพบได้นั้น และช่วยเจ้าได้ ก็หนีไม่พ้นความพยายามของทุกคน！โดยเฉพาะหชู่ถัน ยิ่งควรได้รับรางวัล"

หชู่ถันก้มหน้าลง ในใจของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด เขาอยากที่จะได้รับการลงโทษจริงๆ หากเพียงท่านประมุขรับสั่งลงโทษเขา ในใจของเขาจึงจะรู้สึกสบายใจขึ้นมาได้

ท่ามกลางความเงียบนั้น เชียนแย่ซิ้วก็ค่อยๆพูดขึ้น

"เจ้ามีความผิดจริง และสมควรได้รับการลงโทษ"

"หชู่ถันรับโทษ！”

จางยวี่โหร่วรับไม่ได้เล็กน้อย เขารู้สึกไม่ยุติธรรมกับหชู่ถัน ในเมื่อหาคนจนพบแล้ว อีกทั้งทุกอย่างก็มีแต่เรื่องน่ายินดี เหตุใดจึงต้องทำโทษเขา