ตอนที่ 438 หชู่ถันรู้สึกผิด

ตอนที่ 438 หชู่ถันรู้สึกผิด

หลังจากที่กลับถึงห้อง จางยวี่โหร่วก็หลับสนิทเลย

นางเหนื่อยมากแล้ว ทั้งร่างกายไม่มีเรี่ยวแรงเลยแม้แต่น้อย

ก่อนที่จะหลับ ในใจนางมัวคิดแต่ว่าต่อไปจะไม่เชื่อคำพูดของเขาอีกแล้ว ต่อจากนี้ไปก่อนที่ลูกจะคลอดนางคงต้องฝึกปฏิเสธเป็นบ้างแล้วหล่ะ จะไม่ยอมให้เขาแตะตัวนางอีกเด็ดขาด

เชียนแย่ซิ้วที่ไม่รู้เลยว่าใจนางคิดอะไรอยู่ และแน่นอน เขากำลังคิดอีกร้อยแปดวิธีที่จะทำอย่างไรให้นางยอมแต่โดยดี

พวกเขายังไม่ได้รีบกลับไป เพราะเขาอย่างจะให้นางพักฟื้น ไม่อย่างงั้นเขาจะไม่วางใจแน่

ยาหรงหลิงจือนี้เขาต้องเสี่ยงตายกว่าจะได้มันมา และผลลัพธ์มันก็ดีเช่นนี้ ครั้งนี้นางและลูกคงจะปลอดภัยแล้วสินะ?

แต่อย่างไรในใจก็ยังเป็นกังวลอยู่ดี ดังนั้นเขาเลยไปหาหชู่ถันที่นั่นเพื่อไปถามบางอย่าง ยาหรงหลิงจือนี้ นางจะสามารถกินได้เมื่อไหร่

หลังจากที่กลับมา หชู่ถันก็เอาแต่ขังตัวเองไว้ในห้องยา ถึงตอนนี้ก็ยังไม่ออกมา

เมื่อเห็นเชียนแย่ซิ้วเปิดประตูเข้าไป ภายใต้ใบหน้าที่สวมหน้ากากของหชู่ถันแสดงสีหน้าที่เหนื่อยมากอย่างเห็นได้ชัด

หลังจากที่กลับมาจากเขานั้น ทุกคนก็แยกย้ายไปพักผ่อน มีแต่หชู่ถันที่ยังคงศึกษาการออกฤทธิ์ยาของหรงหลิงจือ เพื่อที่จะให้จางยวี่โหร่วกิน อันที่จริงเขาไม่จำเป็นต้องรีบศึกษาเยี่ยงนี้ แต่หชู่ถันก็เลือกที่จะทำ

เห็นได้ชัดว่าเมื่อคืนเขาไม่ได้นอนมาทั้งคืน เขาทุ่มเทพลังแรงทั้งหมดให้กับเรื่องนี้

เมื่อเห็นเชียนแย่ซิ้วเข้ามา เขารีบวางสิ่งที่อยู่บนมือ และทำความเคารพอย่างรวดเร็ว​ “ท่านประมุข ! ”

เขาตอบกลับอย่างเบาเบา จะดูไม่ออกได้อย่างไรจากการเปลี่ยนแปลงของเขาตั้งแต่ตอนนั้นจนถึงตอนนี้ ซึ่งผิดแปลกไปจากเมื่อก่อน และทั้งหมดนี้ก็เพราะว่า รู้สึกผิด !

แน่นอน หชู่ถันตอนนี้ในใจรู้สึกผิดมากกับเรื่องที่ทำให้เขาเกือบตาย ถึงแม้สุดท้ายประมุขไม่ได้เอาผิด จางยวี่โหร่วก็ช่วยขอร้อง แต่ตัวเขาเองก็ไม่สามารถให้อภัยตัวเองได้

ถ้าหากไม่ใช่จางยวี่โหร่วช่วยเตือน ตอนนั้นประมุขคงจะ....นั้นคือความประมาทและควรที่จะได้รับโทษ

“เรื่องที่ข้ามอบหมายให้เจ้าทำไปเพื่อไถ่บาปไปถึงไหนแล้วรื้อ?” เขาพูดเน้น “ไถ่บาป”คำนี้ โดยไม่ได้มีความหมายอะไรลึกซึ้ง

เขาและหชู่ถันก็เติบโตมาด้วยกัน แล้วจะไม่รู้จักนิสัยแท้จริงของเขาได้ยังไงหล่ะ

อย่ามองว่าปกติมักจะทำหน้านิ่งไม่รู้สึกอะไร แต่อันที่จริงแล้วใจข้างในนั้นบอบบางมาก ถ้าเขาไม่ช่วยแก้ไขปมนี้หล่ะก็ ไม่รู้ว่าเขาจะโทษตัวเองไปถึงอีกเมื่อไหร่

“ใกล้จะเสร็จแล้วขอรับ เหลือขั้นตอนสุดท้ายแล้วขอรับ ข้าได้เพิ่มเติมบางอย่างที่มีผลดีต่อบุคคลที่ตั้งครรภ์ หลังจากที่นางดื่มแล้ว ไม่เพียงแค่จะดีต่อลูก ทั้งแม่ด้วยก็จะได้รับบำรุงและร่างกายจะดีขึ้น ถึงแม้ใกล้ถึงเวลาคลอดก็จะไม่มีอันตรายแต่อย่างไรเลยขอรับ”

หชู่ถันทำงาน เขาไว้วางใจเสมอ

เขาเดินเข้าไป เอามือตบไหล่ของหชู่ถัน “ ข้าควรที่จะพูดคำขอบคุณต่อเจ้า เจ้าคือคนที่ช่วยนางและลูก ไม่อย่างนั้นป่านนี้ข้าคงเสียพวกนางไปแล้วตลอดกาล”

หชู่ถันเงยหน้า ด้วยความรู้สึกที่มึนงง ก่อนหน้านี้ท่านยังโมโหข้าอยู่ไม่ใช่หรือ?