ตอนที่ 442 เจ้าสาวในชุดสีแดง

ตอนที่ 442 เจ้าสาวในชุดสีแดง

“ข้าจริงจังมาก เพราะข้ารู้ว่าเขาก็คือความสุขของข้า ถ้าข้าไม่สามารถจับเขาไว้ดี ๆ ก็ปล่อยให้ความสุขหลุดลอยไปจากมือของข้าอีก ข้าต้องเสียใจไปตลอดชีวิตแน่นอน” ดวงตาของนางที่จ้องมองเชียนแย่ซิ้วไว้นิ่ง บอกเขาถึงความมุ่งมั่นในใจของตนเอง

“นี่...เป็นความจริงหรือเปล่า? พวกเจ้าต่างได้รักใคร่ซึ่งกันและกัน ต้องแต่งกับเขาเท่านั้นแล้ว?” ลักษณะนางดูมุ่งมั่นมากเช่นนี้ กลับไม่เหมือนเขา จางยี่หันก็กำลังคิดว่าชายคนนี้ใช่ไม่ใช่ได้กรอกน้ำซุปหลงวิญญาณอะไรให้น้องเล็กแล้ว

จางยวี่โหร่วพยักหน้าอย่างหนัก “ค่ะ ข้าคิดแต่งงานกับเขา พวกเจ้าก็ต้องอวยพรให้ข้าด้วยแน่นอน ใช่ไหม?”

จางยี่หันกลับไม่ได้พูดอะไรอีก แม้ว่าก่อนหน้านี้ได้รู้ว่าน้องเล็กได้เดินใกล้ชิดชายหนุ่มคนนี้มาก แต่กลับไม่คิดว่าพวกเขาจะมาถึงจุดที่พูดคุยปรึกษาเรื่องแต่งงานแล้วอย่างรวดเร็วเช่นนี้

เขายังคิดว่าน้องเล็กต้องเศร้าหม่นหมองเป็นเวลานานเพราะการตายของหันยี่ฉีแน่นอน มิอาจมีใจมอบให้ชายคนอื่นเร็วขนาดนั้น ดูไปแล้วกลับเป็นว่าเขาคิดผิดแล้ว

เวลานี้ ยังเป็นฉินชื่อออกหน้าทำลายบรรยากาศที่น่าอึดอัดแล้ว

“ในเมื่อโหร่วเอ๋อกับคุณชายเชียนทั้งสองรักใคร่กัน ทำไมเราต้องขวางกั้นอีกเล่า? หลังจากการเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่องในครอบครัวตระกูลจางแล้ว โหร่วเอ๋อไม่ได้แสดงรอยยิ้มออกมาเป็นเวลานานแล้ว ตอนนี้ข้างกายนางสามารถมีบุคคลหนึ่งเช่นนี้ให้นางมีความสุข เราต้องเคารพความปรารถนาของนางแน่นอนเถิด”

จริงดั่งที่คาดไว้ เชียนแย่ซิ้วยังสามารถก่อให้เกิดการร่วมประสานของผู้หญิงได้น่ะ

นางกล่าวเช่นนี้ปุ๊บ บรรดาพี่สะใภ้ของจางยวี่โหร่วก็เอ่ยปากพูดจากันทั้งหมดแล้ว

“คุณชายเชียนท่านนี้ ไม่เพียงเป็นผู้มีพระคุณช่วยชีวิตน้องเล็ก แต่ยังเป็นคนที่สามารถเข้าไปในหัวใจของน้องเล็กจริง ๆ มีเหตุผลอะไรที่เราไม่อนุญาตให้พวกเขาอยู่ด้วยกันน่ะ?”

“นั่นน่ะซิ เขารู้ทั้งรู้ว่าก่อนหน้านี้น้องเล็กได้แต่งงานมาก่อน อีกทั้งยังกำลังตั้งครรภ์ก็ยังไม่ทอดทิ้งไม่ห่างหาย ถ้าไม่ใช่ความรักที่แท้จริงใครสามารถทำได้ ข้ายังถูกทำให้ซาบซึ้งแล้วน่ะ”

พี่สะใภ้ใหญ่ของจางยวี่โหร่วเดินมาข้าง ๆ จางยี่หัน เอื้อมมือไปหยิกบนนร่างกายของสามีของนางตนเองครั้งหนึ่ง จ้องมองเขาด้วยท่าทีข่มขู่

“เจ้าก็อย่าพูดมากอีกเลย ถ้าทำจนคุณชายเชียนโกรธจากไป เราก็จะไม่มีวันจบกับเจ้า!”

แค้ก ๆ มีน้องเขยที่อ่อนโยนรักลึกซึ้งคนหนึ่ง อีกทั้งยังเป็นอาหารบำรุงดวงตามาก แม้ว่าเพียงสามารถเห็นทุก ๆ วันเท่านั้นก็เป็นความเพลิดเพลินชนิดหนึ่งอ่า

แน่นอนจางห้าวไม่ได้มีปัญหาใด ๆ เขามีความประทับใจที่ดีต่อเชียนแย่ซิ้วมาตลอด เป็นคนที่ลูกสาวของตนรักชอบ ว่าอย่างไรเขาก็ไม่สามารถใช้กระบองตียวนยางน่ะ

สำหรับจางยี่หัน เพียงได้แต่สามารถประนีประนอมภายใต้ความกดดันของคนทั้งครอบครัวแล้ว

แต่ไม่รู้อย่างไร เขารู้สึกตั้งแต่ต้นจนจบว่า “คุณชายเชียน” ท่านนี้ ไม่ได้ง่ายอย่างนั้น นี่เป็นสัญชาตญาณชนิดหนึ่งของเขาในฐานะเป็นมือปราบดาบทอง

...

ดังนั้นการแต่งงานของจางยวี่โหร่วจึงได้ตกลงเช่นนี้แล้ว เริ่มลงมือเตรียมพิธีแต่งงาน

เชียนแย่ซิ้วได้ให้คนช่วยเขาซื้อบ้านหลังใหญ่แห่งหนึ่งในเมืองหลวงไว้นานแล้ว ถึงเวลาก็จะจัดพิธีสมรสที่นั่น

ตอนนี้เขาไม่สามารถพานางกลับไปที่ตำหนักจิ๊วซา แต่เขากลับไม่ทำให้นางผิดหวัง ไม่ว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น ก็จะทำให้ดีที่สุด

กับครอบครัวตระกูลจาง จางยวี่โหร่วเพียงชี้แจงบอกพวกเขาว่าเขาเป็นลูกหลานของครอบครัวที่มีชื่อเสียงในยุทธจักร

ถ้าพูดถึงยุทธจักร จางยี่หันกลับเป็นเรื่องง่ายที่จะยอมรับมากขึ้นแล้ว

ไม่สงสัยเลยว่าทำไมเขาถึงรู้สึกว่ามีกลิ่นอายรังสีสังหารที่เยือกเย็นเหี้ยมโหดอย่างเข้มงวดชนิดหนึ่งบนร่างเชียนแย่ซิ้ว ความรู้สึกชนิดนี้ ต้องเป็นแม่ทัพที่ยาตราทัพในสนามรบ แต่เขากลับไม่มีตำแหน่งหน้าที่ขุนนางอย่างเป็นทางการ จึงได้มีความสงสัยบางส่วนในตัวเขา ตอนนี้กลับขจัดข้อสงสัยของเขาไปแล้ว

เดิมตระกูลจางคิดจะหาฤกษ์งามยามดี แต่ไม่คิดว่าจางยวี่โหร่วกลับกล่าวว่าสองวันต่อมาก็เป็นวันมงคล นางต้องการที่จะแต่งออกไปในวันนั้น

อะไร นางรีบเกินไปแล้วน่ะ แม้ว่านางรักชอบคุณชายเชียนท่านนี้มากจริง ๆ แต่ไม่ได้ถึงกับเป็นเรื่องเร่งด่วนจนกลายเป็นลักษณะเช่นนี้น่ะ

แต่ก็เพียงพอที่จะแสดงให้เห็นว่านางรักชอบชายหนุ่มคนนี้จริง ๆ เมื่อเป็นเช่นนี้ พวกเขาก็โล่งใจแล้ว