ตอนที่ 453 เผยตัวตน

ตอนที่ 453 เผยตัวตน

เชียนแย่ซิ้วนั่งอยู่ที่แท่นบัลลังก์ ฟังรายงานจากคนรับใช้ สีหน้าของเขาแย่มาก

“ขยะทั้งนั้น แค่คน ๆ เดียวก็เฝ้าเอาไว้ไม่ได้ ปล่อยผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนเดียวหนีหายไปได้ แล้วข้าจะมีพวกเจ้าเอาไว้ทำไมกัน?”

“ข้าน้อยทำงานไม่รอบคอบเอง ท่านประมุขลงโทษด้วย”

ต่อให้ลงโทษไปแล้วมันจะมีประโยชน์อะไร?

ตอนนี้เขาแค่อยากจะสืบให้รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร ไม่ใช่มาฟังพวกเขาพูดอะไรไร้สาระแบบนี้

“ยังไม่ไปให้พ้นหน้าข้าอีก หากเจ้ายังสืบไม่ได้ความ ก็ไม่ต้องโผล่หน้ามาอีก”

“ขอรับ” พวกเขาถอยกันออกไป

หชู่ถันอยู่ด้านนอก เมื่อเห็นเขาโกรธนัก ก็เลยเดินเข้ามา

เชียนแย่ซิ้วเงยหน้ามามองเขา เหมือนรู้สึกหงุดหงิดมาก

“ท่านประมุขส่งคนไปตามไป๋หลิงกวง เพื่ออะไร? นางเป็นองค์หลิงแคว้นเหลียงจะก่อเรื่องอะไรได้ หากท่านประมุขรู้สึกว่านางขวางหูขวางตา เราไล่นางไปก็ได้ ทำไมจะต้องหาคนไปจับตาดูนางให้วุ่นวายด้วย?” หชู่ถันถามด้วยความสงสัย

เชียนแย่ซิ้วพูดว่า “ก่อนที่ข้าจะไปที่เขาหิมะ ไม่ได้สั่งให้เจ้าระวังทุกคนที่จะเข้าใกล้นางแล้วหรอ เจ้าไม่ได้สั่งที่ข้าพูดเลยใช่ไหม?”

หชู่ถันนึกถึงเรื่องที่ไป๋หลิงกวงไปหาจางยวี่โหร่วขึ้นมา ตอนนั้นจางยวี่โหร่วบอกว่านางแค่มาขอโทษ อีกทั้งก็ไม่ได้มาทำอะไร เขาเลยไม่ได้ใส่ใจ

อีกทั้งฐานะของไป๋หลิงกวงไม่ได้เป็นองค์หญิงแคว้นเหลียงเท่านั้น นางกับท่านประมุขเองก็มีความสัมพันธ์ที่อธิบายไม่ถูกอยู่ เขาเลยไม่สะดวกที่จะให้ความเห็นเรื่องนี้

หรือว่า ...... จะเกิดเรื่องแล้วจริง ๆ?

“ท่านประมุข ท่านกำลังสงสัยว่านางจะคิดไม่ดีกับฮูหยินหรอ?”

ตั้งแต่หลังงานแต่งมา หชู่ถันก็เรียกจางยวี่โหร่วว่า “ฮูหยิน” ตลอด ตอนนี้นางก็ถือว่าเป็นนายของเขาอย่างเต็มตัวแล้ว

“หึ เจ้าคิดว่าสิ่งที่นางทำมันน้อยหรือไง?” ตอนนี้เมื่อพูดถึงไป๋หลิงกวง สายตาของเขาก็มีแต่ความรังเกียจ แทบจะไม่อยากจะมีอะไรเกี่ยวข้องกับนาง

“หากก่อนจะพูดอะไรพวกนี้ นางทำเรื่องเลวร้ายจริง แต่ว่าท่านประมุขท่านเองก็หลอกใช้นาง ทำลายความสัมพันธ์ของจางยวี่โหร่วกับหันยี่ฉี ตอนนี้หันยี่ฉีก็ตายไปแล้ว นางเองก็ตายใจไปแล้วเหมือนกัน”

หชู่ถันต่อให้คิดให้ตายก็ไม่เข้าใจ ผู้หญิงอย่างไป๋หลิงกวง นอกจากมีแผนแล้ว ยังจะก่อเรื่องอะไรได้อีก?

“เจ้าอย่าประมาทนางนะ ข้าไม่ได้สนใจว่านางจะบริสุทธิ์จริงหรือว่าเสแสร้งแกล้งทำ สรุปก็คือนางน่าสงสัยข้าจะต้องทำให้นางโผล่หางออกมาให้ได้”

พอเชียนแย่ซิ้วอธิบาย หชู่ถันเหมือนจะเข้าใจแล้วว่าทำไมเขาถึงได้สงสัยในตัวของจางยวี่โหร่วได้