ตอนที่ 454 ลอบเข้ายีชิ้วเก๋อ

ตอนที่ 454 ลอบเข้ายีชิ้วเก๋อ

ตอนกลางดึก หชู่ถันเปลี่ยนชุดปฏิบัติการกลางคืน ลอบเข้าไปภายในเรือนรับรอง

สำหรับการออกแบบของที่นี่ เขารู้ดีทุกซอกทุกมุมแล้ว ดังนั้นไม่นานนักก็สามารถหายีชิ้วเก๋อของไป๋หลิงกวงจนพบ

ตอนนี้ดึกมากแล้ว บรรยากาศโดยรอบเงียบสนิท

แต่ว่าเมื่อหชู่ถันเข้าใกล้ที่นั่น กลับรู้สึกว่ามีด้านในมีคน อีกทั้งยังมียอดฝีมืออยู่อีกไม่น้อยเลย

ผิดปกติจริง ๆ ด้วย ที่นี่เป็นดินแดนของหนานฉู่ นางเป็นแค่องค์หญิงของแคว้นเหลียง แต่กลับมียอดฝีมือมากขนาดนี้ นางคิดจะทำอะไรกันแน่

หชู่ถันได้วางยาพิษไว้รอบซิ่วโหลว ขอแค่ลมพัดมา พิษพวกนี้ก็จะปนไปกับอากาศ พวกเขาก็จะหมดสติ ถึงเวลานั้นพวกเขาก็จะไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้เกิดเรื่องอะไรขึ้น

หชู่ถันซ่อนตัวอยู่ในมุมมืดอยากอดทน หลังจากวินาทีนั้น เขาก็ได้ยินเสียงเคลื่อนไหว ก็รู้แผนที่เขาวางไว้น่าจะสำเร็จ

ไม่นานนัก เขาก็กระโดดลอยตัวขึ้นไปยังหลังคาซิ่วโหลว

นั่นเป็นห้องนอนของไป๋หลิงกวง เป็นห้องที่อยู่ชั้นบนสุด ก่อนที่เขาจะลงมือเขาได้สืบมาหมดแล้ว

บรรยากาศรอบ ๆ เงียบจนน่ากลัว คนที่รอบ ๆ ถูกพิษของเขาจนสลบไปหมด ไม่นานนักเขาก็มาถึงปากประตูห้อง

เมื่อเข้ามาด้านใน เขาใช้หมี่ฮุนซาน คนที่ถูกหมี่ฮุนซานของเขา แม้แต่คนที่มีกำลังภายในกล้าแข็ง เขาก็จะสูญเสียกำลังไปชั่วคราว ขัดขืนไม่ได้

เวลาเหลือไม่มากแล้ว เขาเลยผลักประตูเข้าไป

คนที่ฝึกยุทธ์จะมีสายตาที่เฉียบแหลมมากกว่าคนปกติ ถึงแม้ในห้องจะมืดมาก แต่ว่าหชู่ถันก็ยังคงมองเห็นของที่อยู่ภายในห้อง ม่านเตียงถูกปิด เหมือนมีคน ๆ หนึ่งนอนอยู่

นั่นน่าจะเป็นไป๋หลิงกวง

ในเมื่อนางถูกพิษหมี่ฮุนซานของเขาขยับไม่ได้ เขาก็สามารถตรวจร่างกายของนางว่ามีบาดแผลหรือไม่ อีกทั้งยังสามารถใช้เข็มตรวจชีพจรของนาง ว่านางมีวรยุทธ์หรือเปล่า

หชู่ถันเป็นหมอ ในสายตาของเขา ไม่แยกชายหญิง ดังนั้นเขาเลยไม่ได้สนใจในเรื่องนี้มากนัก

เมื่อเขามาถึงริมเตียง เขาก็เปิดผ้าม่านออก ยังไม่ทันเห็นว่าด้านในเป็นยังไง ก็มีฝ่ามือพุ่งมาหาเขาอย่างรวดเร็ว

หชู่ถันปฏิกิริยาไวมาก เขาถอยหลังไป แล้วหลบไปอย่างรวดเร็ว

เขาคิดในใจว่า ไป๋หลิงกวงนี่มีปัญหาจริง ๆ ด้วย นางมีวรยุทธ์จริง ๆ อีกทั้งหมี่ฮุนซานของเขา ยังทำอะไรนางไม่ได้เลย

ทั้งสองคนสู้กันไปมา เขากลับรู้สึกว่าเรื่องนี้มันแปลก ๆ ถึงแม้ภายในห้องจะมืดมาก แต่ว่าคนตรงหน้านี่เหมือนจะไม่ใช่ผู้หญิง อีกทั้งยังดูคุ้นเคยอีกด้วย

หลังจากหลบมาได้แล้ว หชู่ถันก็ตะโกนออกมาว่า “หวงเย่ เจ้าเองหรอ?”

เมื่อได้ยินเสียงเขา คน ๆ นั้นก็หยุด แต่ว่าเขาก็ไม่ได้พูดอะไร แต่ว่าหชู่ถันรู้ว่าเขากำลังมองมาที่เขา อีกทั้งยังรอให้เขาพูดอยู่

“หวงเย่ เจ้ามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?”

นิ่งอยู่นาน เขาถึงได้พูดขึ้นมาว่า “เจ้าเองก็มาอยู่ที่นี่เหมือนกัน ทำไมข้าถึงมาไม่ได้? ท่านประมุขไม่ได้สั่งให้เราสองคนมาทำด้วยกันหรือไง?”

หชู่ถันไม่ได้บอกเรื่องนี้กับเขา แต่ว่าเขากลับรู้