ตอนที่ 455 ฝืนใจคนอื่น

ตอนที่ 455 ฝืนใจคนอื่น

หลังจากที่หชู่ถันกลับไปแล้ว เขาก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้กับเชียนแย่ซิ้วฟัง

นั่นแสดงให้เห็นว่า เขาอาจจะคิดมากเกินไป ผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่ไป๋หลิงกวง แต่เป็นคนอื่น

ถ้าอย่างนั้น ที่นางไปหาจางยวี่โหร่วนางก็แค่อยากจะแก้ไขความขัดแย้งที่มีเท่านั้น อีกทั้งวันนั้นที่นางหายตัวไป อาจจะคิดมากกันเกินไปเอง

ซึ่งมันไม่ใช่สิ่งที่เชียนแย่ซิ้วต้องการ

“เจ้าแน่ใจนะ ว่าตรวจสอบละเอียดแล้ว? อย่าให้นางหลอกเข้าให้ล่ะ” สีหน้าของเขาเหมือนมีแต่ความสงสัย ไม่อยากจะเชื่อว่าตัวเขาจะคำนวณผิดพลาด

“หากนางร้ายกาจอย่างที่ว่าจริง ทำไมถึงได้ตกหลุมพรางแล้วง่าย ๆ ล่ะ วรยุทธ์ของนางสู้หวงเย่ไม่ได้เลย อีกทั้งยังเกือบถูกคนลอบสังหารแบบนั้นได้?”

สำหรับหชู่ถันกับหวงเย่แล้ว เขาเชื่อใจพวกเขามาก และมั่นใจในฝีมือของพวกเขาด้วย

เมื่อก่อนเวลาที่สั่งให้พวกเขาไปทำอะไร ไม่ว่าจะยังไงก็ตามพวกเขาก็สามารถทำจนสำเร็จได้ แต่ว่าครั้งนี้ ...... เขารับไม่ได้เลย

เขานิ่งไปครู่ใหญ่ สุดท้ายเขาทำได้แค่ต้องยอม โบกมือให้เขาออกไป

หากไม่ใช่ไป๋หลิงกวง แล้วจะเป็นใครไปได้?

ก่อนหน้านี้นางมีหลายอย่างที่น่าสงสัยมาก เหมือนไม่เจอทิศทางอะไรในตัวนางเลย

พอเขาตัดสินใจแน่นอน นี่ก็เป็นครั้งแรกที่เขาล้มเหลว

............

หลังจากที่เขาแต่งงาน จางยวี่โหร่วก็ได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขอย่างที่นางเคยเป็น

ครั้งนี้ ไม่มีการแย่งชิงต่อสู้ทางการเมือง ไม่มีแผน มีแต่ความสงบ ไม่มีอะไรที่นางต้องไปกังวลอีก

ตอนนี้ สิ่งที่นางต้องทำก็คือนางต้องดูแลตัวเองให้ดี แล้วคลอดลูกออกมาอย่างปลอดภัย

นางรู้สึกผิดกับเชียนแย่ซิ้วมาก ต่อไปนางกับเขายังต้องมีลูกเป็นของตัวเองอีก ถึงเวลานั้นพอพวกเขาแก่ตัวไป ลูกหลานก็มีมากเต็มไปหมด เรื่องนี้เป็นเรื่องที่มีความสุข

จางยวี่โหร่วยื่นมือไปลูบท้องของตัวเอง ตอนนี้นางมีความเป็นแม่เต็มไปหมด ทำให้นางดูสวยมาก

ข้าง ๆ ตัวนาง มีสาวใช้สองคนยืนอยู่ คนหนึ่งสวมชุดสีแดง อีกคนสวมชุดสีฟ้า

คนที่สวมชุดสีแดงชื่อหงยวน คนที่สวมชุดสีฟ้าชื่อหลันโข้ เชียนแย่ซิ้วสั่งให้พวกนางมาดูแลจางยวี่โหร่ว ไม่ว่านางจะเดินไปไหน พวกนางจะต้องตามอย่าให้คลาดสายตา ห้ามให้นางบาดเจ็บเลยแม้แต่นิดเดียว

จางยวี่โหร่วเป็นคนอ่อนโยน นิสัยของนาง ใคร ๆ ก็รัก

ดังนั้น หลังจากรู้จักกันได้สองวัน พวกนางก็เริ่มคุ้นเคยกัน

หลันโข้เป็นคนร่าเริง ชอบพูดหยอกล้อ ส่วนหงยวนนิสัยนิ่ง ๆ แต่ว่านางเป็นคนละเอียด เวลาไหนต้องกินยาบำรุง เวลาไหนต้องพัก นางดูแลอย่างไม่ขาดเลย

คนใหม่อาจจะเทียบไม่ได้กับคนเก่า จางยวี่โหร่วรู้สึกเสียใจ เพราะเสี่ยวเฟิงไม่ได้อยู่ข้างกายนางแล้ว

นางไม่ได้เห็นแก่ตัว ที่จะกักตัวนางไว้ นางยอมให้เสี่ยวเฟิงไปหาความสุขของตัวเอง ตามคนที่นางรักไป ขอแค่นางมีความสุข นางก็มีความสุขเหมือนกัน

นางในตอนนี้ ก็มีความสุขเหมือนกัน นางมีสามีที่รักนางมาก นางก็พอใจแล้ว

“ฮูหยิน สายมาแล้ว เรากลับไปพักที่ห้องดีกว่า ถึงแม้วันนี้อากาศจะดี แต่ว่าลมแรงไปหน่อย แตกลมมากเดี๋ยวจะไม่สบายเอานะ” หลันโข้เตือนอย่างเป็นห่วง