ตอนที่ 457 ห้ามเชื่อใจใครทั้งนั้น

ตอนที่ 457 ห้ามเชื่อใจใครทั้งนั้น

“ท่านประมุขได้บอกหรือเปล่าว่าเขาจะกลับมาเมื่อไหร่?” เขายังไม่ทันได้เตรียมใจ อีกทั้งยังคิดไม่ออกด้วยว่าควรจะทำยังไง ทำได้แค่ถามในสิ่งที่ควรรู้ก่อน

“บอกแค่ว่าก่อนอาทิตย์ตกดินจะรีบกลับมา”

การอาทิตย์ตกดินหรอ? ตอนนี้เพิ่งจะบ่าย ไม่น่าจะทันแน่

หากพวกเขารอต่อไปแบบนี้ คิดว่าทุกอย่างน่าจะสายเกินไปแน่

“ไม่ได้ ข้าจะออกไปหาพวกนาง เจ้ากลับไปดูแลหงยวนให้ดี เอายานี่ให้นางกิน”

เขาหยิบขวดยาออกมาให้นาง แล้วก็ออกไปเลย

หลันโข้ยืนอึ้งอยู่ ในใจของนางทั้งกลัวทั้งกังวล แต่ว่านางทำได้แค่ฟังคำสั่งของหชู่ถัน เลยกลับไปก่อน

ตอนนี้นางไม่เพียงแค่กังวลเรื่องของฮูหยิน ยังกังวลหชู่จู๋หซื่อด้วย

นางมาอยู่ในตำหนักจิ๊วซาก็นานมากแล้ว เรื่องของอาจารย์ทั้งสองนางก็ได้ยินมาไม่น้อย นางกังวลว่าหชู่จู๋หซื่อไม่เพียงจะช่วยฮูหยินไม่ได้ อีกทั้งตัวเขาเองก็อาจจะต้องเดือดร้อนไปด้วย

............

จางยวี่โหร่วตามซีหลิงขึ้นรถม้าไป จากนั้นก็เริ่มออกเดินทาง

ภายในรถถึงแม้จะไม่ได้แคบมาก แต่ว่านางก็รู้สึกอึดอัด

ก่อนหน้านี้นางยังรู้สึกว่าซีหลิงเป็นคนเข้าหาง่าย แต่ว่าพอเจอเรื่องแบบนั้นนางจะลืมลงได้ยังไง อีกทั้งนางยังข่มขู่นางด้วย ทำให้จางยวี่โหร่วไม่พอใจมาก

ซีหลิงจ้องไปที่นาง รู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้เหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ นางจะไม่รู้ได้ยังไงว่านางคิดอะไร?

นางถามขึ้นมาว่า “ศิษย์สะใภ้ เจ้ากำลังไม่พอใจเรื่องที่อาจารย์ทำใช่ไหม?”

“อาจารย์ทำเพื่อข้า ข้าจะไม่รู้ได้ยังไงกัน”

ไม่แสดงออกทางสีหน้า ดีนี่

หากเมื่อหลายสิบปีก่อน คนที่นางเลือกคือผู้หญิงแบบนี้ แต่ไม่ใช่คนโง่อย่างไป๋หลิงกวงก็คงดี

“เจ้าอายุยังน้อย ไม่รู้เรื่องความโหดร้ายของยุทธภพ โดยเฉพาะกฎของการอยู่รอดของตำหนักจิ๊วซา เจ้าต้องจำเอาไว้ว่า ถึงแม้เจ้าจะเป็นภรรยาของซิ้วเอ๋อ ไม่มีใครกล้ารังแกเจ้า แต่ว่าเจ้าก็เป็นแค่ผู้หญิงอ่อนแอคนหนึ่งเท่านั้น ต่อให้แต่งเข้ามาเป็นผู้หญิงของตำหนัก ถึงแม้พวกเขาจะพูดอะไร แต่ว่าในใจอาจจะไม่พอใจอยู่ก็ได้ ดังนั้น หากเจ้าไม่แสดงบารมีของเจ้า คนอื่นเห็นเจ้าอ่อนโยนก็อาจจะขึ้นมาเหยียบหัวเจ้าได้”

นางพูดแบบนี้ ก็เหมือนกำลังอธิบายเรื่องเมื่อกี้ให้นางฟัง

จางยวี่โหร่วคิด ที่นางพูดใช่ว่าจะไม่มีเหตุผล

“ขอบคุณอาจารย์ที่ชี้แนะ เพียงแต่ว่าหงยวนกับหลันโข้พวกนางดีกับข้าจริง ๆ พวกนางไม่ใช่คนแบบนั้น วันนี้อาจารย์เข้าใจพวกนางผิดไปจริง ๆ” น้ำเสียงของนางอ่อนลงมาก หรือว่านางไม่ควรสงสัยนาง

“ข้าไม่ได้บอกว่าพวกนางไม่ดี เพียงแต่เจ้าต้องจำไว้ว่า ไม่ว่ากับใครเจ้าก็ควรจะระวังตัวเอาไว้ ต่อให้เป็นคนที่ใกล้ตัวเจ้าที่สุด ก็อย่าเชื่อใจใคร ไม่อย่างนั้นวันหนึ่ง หากเจ้ารู้ว่าพวกเขาหลอกเจ้า เจ้าจะต้องเจ็บปวด”

จางยวี่โหร่วมองไปที่นาง รู้สึกว่าเหมือนนางกำลังจะเตือนอะไรสักอย่าง

ระวังตัวหรอ นางต้องระวังใคร? คงไม่ใช่หงยวนกับหลันโข้หรอกมั้ง